A COVA CÉLTIGA

7-X

2009-06-05T15:56:00.004+01:00

Para algúns, os nacionalistas periféricos somos unha especie de integristas cuxo único fin é destruir a feliz paz na que vive o pobo español. Un pobo, din, que non ten problemas lingüísticos xa que ten un único idioma. Idioma, que según dín, é usado por millóns de persoas o longo do mundo, polo que é mellor as falas bárbaras que os nacionalistas se empeñan en falar.

Por moito que nos empeñemos en ridiculizar a posición dos imperialistas españois, nunca conseguiremos achegarmos a realidade. Os que opinan diferente deles son perseguidos e marxinados ao igual que os herexes no pasado. Tamén somos empregados para o mesmo fin, ser o chibo expiatorio que faga que a plebe se esqueza dos seus problemas.

Pero, aínda que atroz, esta inquisición do século XXI non é para nada orixinal. Emprega os mesmos métodos ca os dominicos: atemorizar, torturar e reprimir. Ditan leis dun día para outro, ao igual que ocorreu no pasado coa ilegalización da Orde do Temple. Tampouco mudou sequera a súa vestimenta, seguen a vestir de negro.

Os Inquisidores, son tamén os máis debotos da súa relixión. Pois, aínda que presumen de laicos, teñen un texto sagrado que ao igual que a biblia, foi elaborado polos vellos patriarcas e non pode ser cambiado. Pero se Xesús, no cristianismo, deu a súa vida pola supervivencia da relixión; esta nova relixión tamén tivo un pai fundador, cuxo corpo segue a ser venerado.

É unha pena que non teña máis tempo para criticar o sistema establecido no último día de campaña electoral. Pero son estudante e este ano, ambas eleccións coincidiron misteriosamente cos exames.

Pese a todo, prometo sacar o domingo tempo de onde sexa para ir a votar, e vou a dar o meu apoio a Iniciativa Internacionalista.

É hora de que algúns deses “radicais nacionalistas” consigan voz en Europa e de que se entere o mundo enteiro de que Franco e a súa piara non só non están mortos, senón que nunca gozaron de mellor saúde.

Mañá é o día das Letras Galegas

2009-05-16T00:48:00.000+01:00

O galego que non fala
Na lingua da súa terra
Non sabe o que ten de seu
Nin é merecente dela.

("“Da vella roseira”", Victoriano Taibo)

Mañá 17 de maio celebraremos o Día das Letras Galegas manifestándonos en Compotela en defensa do noso idioma. Poque o galego é a nosa columna vertebral, o idioma que nos une. Vén cada nós, para expresarmos todas e todos xuntos que queremos vivir en galego.

Adherímonos así mesmo ao "Manifesto pola convivencia lingüística e a igualdade de dereitos para o galego", promovido por A Mesa pola Normalización Lingüística. (http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm)

I XORNADA ANTIFASCISTA EN LUGO

2009-04-25T17:26:00.002+01:00

Contra a ameaza fascista de celebración dun concerto, nós respostámoslle do mellor xeito que sabemos facer: Organizándonos. É por iso que esta é unha ocasión na que debemos estar atentos e previdos, un momento idóneo para retomar a andaina antifascista na nosa cidade. A nosa cidade, na que vivimos, na que nacimos e na que uns cantos de nós morreremos.

É por iso que non debemos permitir que esta sexa escenario de eventos como o suposto Concerto Rac In Lugo que se pretende celebrar ás aforas da nosa cidade. Un acto que podería traer a Lugo, elementos indesexados que non teñen cabida dentro da realidade multicultural e social á que aspira esta cidade. Así que sexa quen sexa quen esté detrás dese evento, debe saber que prendeu a faísca do movemento de resposta social en Lugo.

Dito isto quedades todos emprazados para a I Xornada Antifascista que se celebrará no C.S Madia Leva, na Rúa Amor Meilán a partires das 17:30 e que culminará cunha concentración ás 20:30 na Praza do Campo onde se denunciará a impunidade da que gozan os elementos fascistas e servirá de resposta á posible execución do concerto anteriormente citado.

Debemos ser parte deste presente de luita para un futuro consecuente, agora é o tempo da unidade. Por iso lugueses e non lugueses ficades convidados sen excepción a esta xornada.

Non pasarán!
Nazis, nin nas rúas, nin na música nin en ningures!

(fonte: Lugo antifascista)

FESTA DA TERRA EN LUGO(o día 23)

2009-04-16T19:48:00.003+01:00

Outro ano máis, os Cómités de Lugo(descendentes dos CAF, que a súa vez descendian da ERGA) oganizamos un festival de música para celebrar “ O DIA DA TERRA”. Un evento festivo-cultural que reúne a unha gran cantidade de rapaces con ganas de pasalo ben ao ritmo de música en vivo. Os prezos son moi populares(3€ o litro de kalimocho, 3,5 o de cervexa). E os grupos do mellorciño da Galiza. Esta serie de concertos tratan de ser por unha lado unha actividade festiva, pero o seu papel cultural é clave; xa que debido a ideoloxía dos grupos e dos organizadores desenrola un importante labor de concienzación social.

ARENGA
http://www.myspace.com/arenga

ALTERAZION DEL ORDEN
http://www.myspace.com/alteraziondelorden

LEITE DE NAI
www.leitedenai.es.kz/

MATXETAZO NA PARROTXA
http://www.myspace.com/matxetazonaparrotxa

KAÑA D´HERBAS

ESTADES TOD@S INVITAD@S!!!

Asasinado no G-20

2009-04-08T16:08:00.002+01:00

Cada vez é máis difícil informarse de certos asuntos mediante a prensa burguesa, e esta é o único medio de comunicación que emprega a maioría da xente. Así, son moitas as noticias que se nos escapan por non consideralas importantes, tal vez non exista unha censura estatal, pero si hai un masivo uso da autocensura por parte dos grandes medios.

O pasado 1 de Abril, un home morreu en Londres durante as protestas do G-20. Según os médicos, foi debido a un infarto. Hoxe, pasado xa algún tempo e acalado o asunto, saen a luz unhas imaxes nas cales vemos a policía agredindo ao quiosqueiro morto(pois o señor non era un militante antiglobalización).

Moitos pensaran que o infarto foi por causas naturais, pero, tamén cabe pensar outra hipótese. Foi o infarto, unha consecuencia da angustia sufrida polas agresións policiais??? De ser así, tales agresións foron as responsables da morte, e o seu executor un asasino.

Que esperaban??

2009-03-08T16:56:00.002Z

Que esperaban??

Ser dunha nacionalizade, soamente significa pertencer a un pobo; non ser bo ou malo, xusto ou corrupto. Nestas eleccións, o único partido galego con representación parlamentaria(aburguesado e amigo do capital) perdeu un escano, o que ocasionou a subida ao poder da dereita colonialista.

O BNG perdeu apoio social debido a súa política burguesa dos catro últimos anos. Concurso eólico, oposición a mediada, caciquismo e unha política liberal son motivos suficientes para que moitos votantes de esquerda nacionalista decidirán non votar, votar nulo ou en branco ou a partidos minoritarios.

Esta é a única lectura posíbel dos resultados electorais. Xa o viviran en carne propia en Ferrol, pero non quixeron darse conta. O BNG-gas quedou só.

Faime graza ver como de repente, antes xa de que tome posesión o Chulapo de Feijoo, os altos cargos corruptos do BNG desempoen as bandeiras coa estrela vermella(que tiñan no faiado) para voltar ao sindicalismo combativo. Agora??? Agora??? Por que agora e non tomen durante este últimos catro anos???

Por que vos malvendestes ao capital? Traizoando a un pobo, pactando co inimigo. Deixando no poder a centos de libres designación no PP que como zapadores rebentaban o sistema dende dentro.

Sinto, non me deixarei enganar pola dialéctica maxistral da UPG, nin confiarei de novo nun Quintana que retorne aos ideais socialistas dos que nunca debeu renunciar. As estrelas deben ser vermellas hoxe e sempre, e non só cando un non goberne.

Goberne quen goberne, Galiza non se vende.

O IMPUNE AVANCE DE UPyD.

2009-02-23T20:13:00.003Z

Hoxe puidemos ver en Trasancos como militantes de UPyD repartían a súa publicidade electoral. Algúns consideramos que UPyD é un partido neofascista, ei vos van algúns porqués.

1º SEMELLANSE IDEOLOXIACAMENTE A FALANGE

Analizando afondo a súa ideoloxía e os seus principios, atopámonos con que teñen as seguintes afirmacións:

- Postúlanse como un partido “revolucionario”. Emprazandose no limbo apartidário “nen na esquerda nen na dereita, nen no centro”.

[....Partimos de un supuesto revolucionario: que los ciudadanos no nacen siendo ya de izquierdas o de de derechas ni con el carnet de ningún partido en los pañales. Vamos aún más lejos,a riesgo de escandalizar a los timoratos: consideramos a los ciudadanos capaces de pensar por sí mismos y de elegir en consecuencia, de acuerdo con las ofertas de los partidos y su experiencia de la situación histórica que vivimos. Por tanto no creemos que nadie esté obligado a votar siempre lo mismo o a resignarse a las opciones políticas vigentes, cuando ya le han decepcionado anteriormente…] Cita textual

- Fan unha continua crítica dos “separatistas” e das posturas “anti-español”.

[.... Nos oponemos a políticas reaccionarias como el aumento de la desigualdad territorial, la discriminación por razones lingüísticas o identitarias, y el abandono de la cohesión nacional para satisfacer al nacionalismo y sus imitaciones regionalistas…]
Cita textual

- Esprito de misión transcendental (de novo atopamos o espíritu de “cruzados” de falange)

[….Somos un nuevo partido, nacido para representar a los ciudadanos españoles que desean impulsar un profundo cambio político mediante la Reforma de la Constitución…]
Cita textual

- Defensa ultra da lingua española e dos “símbolos constitucionais”.

[….la bienintencionada descentralización autonómica se ha convertido en licencia para fabricar algo así como virtuales miniestados regidos por burocracias arrogantes, quisquillosas…e inamovibles.

Esta peligrosa deriva se muestra especialmente dañina en lo tocante al uso y aprendizaje de la lengua española. Un Estado de Derecho necesita una lengua común, cuyo empleo no sólo es elección personal sino ante todo instrumento político…]
Cita textual

- Aprópianse dos ideais clásicos do discurso de esquerdas(revolución, liberdade, igualdade).

[…La base de la ciudadanía democrática es la igualdad en libertad: iguales leyes para todos y todos iguales ante las leyes. Este objetivo exige, como es lógico, la cohesión institucional y simbólica del Estado encargado de definir y garantizar los derechos concretos de los ciudadanos. Pues bien, creemos que esa igualdad está hoy amenazada en España…]

- Radicalismo na linguaxe, prepotencia, ameazas.

[...El grupo independentista gallego AMI difunde en los colegios gallegos un vídeo que invita a usar el terrorismo contra los partidarios del bilingüismo..]

[...La vertiginosa escalada de los precios de los alimentos y la consiguiente crisis alimentaria, fue una noticia con la que nos desayunamos (los que todavía tenemos la suerte de poder desayunar, claro) durante una buena parte del año 2008, hasta que desde septiembre pasado quedó eclipsada por la crisis económica y financiera, por el inicio del ascenso a los altares de San Barack Obama el milagrero y por el timo de la estampita a gran escala de un tal Madoff, que es un señor que supongo que debe traer de cabeza al Sr. Botín y a su yerno, pero que al resto de los mortales, francamente, como diría Rosa Díez, nos la refanfinfla…]

Todos estes púntos son comúns a falanxe e todos eles son contrastables. Todas as citas usadas son da súa web e non están manipuladas.

2º OS SEUS SIMPATIZANTES ACEPTAN TEXTOS DA FALANGE COMO VÁLIDOS

Isto foi a conclusión a que se chegou tras repartir centos de panfletos con fragmentos dos 27 Principios da Falange e co logo de UPyD.

3º RECIVEN O APOIO DE GRUPOS FASCISTAS.

Por Parte de Falange Auténtica

Na súa páxina web, Falange Auténtica desvela que cando os problemas de Rosa Díez no PSOE entraron nunha vía de difícil solución, ofrecéronlle as listas de Falange Auténtica como soporte para o seu quefacer político.

Ynestrillas

Xa deixou constancia escrita da súa admiración pola súa “camarada” no seu blog

“La que sí que ha demostrado un tirón de órdago es Rosa Díez, que con medio año de partido ha logrado entrar al Parlamento. Mi enhorabuena para alguien que parece honesta y patriota -constitucionalista, mejor-, si bien encarna un sistema y una Constitución de los que disiento desde sus mismos cimientos”

Unificación Comunista de España

Tratase dun partido Maoísta e profranquista que chegou a llamarlle “Nazis” aos membros do PNV. Rosa Díez, participou nunhas xornadas deste grupo autoritario na cidade de Valencia

http://www.elplural.com/politica/detail.php?id=19800
http://www.kaosenlared.net/noticia/rosa-diez-deja-ver-nuevo-estalinista-unificacion-comunista-espana

3º ATENTAN CONTRA O GALEGO.

Son os autores do “Manfiesto por la Lengua Común” e participan activamente xunto con Galicia Bilingüe.

Por certo, a súa propaganda electoral está integramente en castelán... casualidade?? Non, éste é o seu concepto de vilingüismo(o ingles para as cousas importantes, o castelán para falar coa xente e ... o galego para as vacas).

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Conclusión final:

Coido que rezonei ben este post e puxen suficientes argumentos polos que manter a miña afirmación. Son un Bardo e gostame o Vinho, pero tamén contar a verdade e defender a miña fala.

E se lle molesto co meu canto, a alguén que non queira oir; asegurollés que un facha ou un inimigo deste país.

PD: Négome a escribir en Galego, textos que non o merecen.

VENEZUELA EXPULSA AO EMBAIXADOR ISRAELÍ

2009-01-07T00:13:00.003Z

Israel é para moitos un estado democrático que esta a defenderse contra os terroristas, a maioría dos que afirman isto pensa Venezuela é en cambio un ditador.

Pero, “este estado ditatorial” acaba de darnos unha lección de valentía e xustiza. En resposta aos crimes que se están a cometer en Gaza(ataques a ambulancias, a escolas da ONU, a hospitais...) expulsou ao embaixador sionista.

O seu presidente electo, non calou(como fixo Obama), ou dixo vagueades como Zapatero: dixo todo o que el pensaba sobre o asunto, sen ter medo das consecuencias.

QUEN DEIXA MATAR É TAN CULPABLE COMO O QUE MATA

2009-01-06T23:56:00.000Z

Hai veces que, para facer o correcto é indispensábel tomar parte nun asunto que en principio nos é lonxano.

CONCENTRACIÓN EN SOLIDARIEDADE CON PALESTINA

2008-12-31T01:05:00.001Z

LUGAR:

En frente do edifício da Junta da Galiza na Porta Nova de Ferrol, às 20h30.

CONVOCA:

ADEGA, Asociación Fervesteiro, Asociación Fuco Buxán, Associaçom Ártabra21, Asociación Veciñal Fontelonga, BRIGA, CIG, Esquerda Unida, Fundaçom Artábria, NÓS-Unidade Popular, Siareir@s Galeg@s e Verdegaia.

O POBO PALESTINO DESÁNGRASE

2008-12-30T20:13:00.007Z

Din que o home é o único animal que tropeza dúas veces na mesma pedra. A verdade é que é odioso buscar exemplos, pero estes inundan a nosa vida cotiá. Tamén din que o Nadal é unha época de paz(pero isto último non é certo).

Mentres o mundo occidental celebra as grandes festas da relixión maioritaria no (as do consumismo), ninguén lle fai caso as noticias dese pobo que morre de fame e chumbo.

Tanques, helicópteros e cazabombardeos fan o mesmo que fixo nos seus tempos Herodes: matar aos meniños inocentes. Así, dous mil anos despois, un exército “democrático” ofrécenos a reedición do Día dos Santos Inocentes.

Ao igual que no holocausto nazi, no que moitos non decidiron tomar parte ata que foi demasiado tarde, é o momento de posicionarse neste grave conflito. Estamos a ver a exterminación de todo un pobo, pobo que ao igual que o noso sufre as cadeas dun invasor imperialista. Coa escusa da loita contra un grupo integrista islámicos, os integristas xudeus están privando a poboación civil de alimentos, menciñas, e combustible. Estamos vendo como se deixa morrer a un pobo enteiro de fame, e o que é peor: Seguimos sen facer nada.

Algunhas asociacións(sobre todo do entorno da esquerda comprometida), están a organizar marchar e manifestacións por todo o mundo pedindo que remate esta barbarie, namentres os grandes partidos e os presidentes máis influíntes seguen sen posicionarse, sen tratar de impedir o que ocorre.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Manifesto dos Comités Populares de Palestina.

A todas as persoas libres do mundo... a todas as que piden liberdade e xustiza.

A toda que teña unha conciencia viva... a toda que ame a paz.

Os corazóns dos nenos en palestina chámanche. Os gritos das nais desconsoladas chaman polas vosas conciencias.

Preguntámonos como durme o mundo mentres os nenos palestinos son cortados en anacos. Descúlpennos, os nosos ollos están cheos de bágoas e os nosos corazóns entristecidos polas accións criminais da ocupación israelí que van alén do que podiamos imaxinar.

Tamén é duro ver o apoio dos gobernos do mundo para tremendos crimes, que están dando permiso a Israel para cometer máis e máis crimes.

Chamámosvos ao seguinte:

1.- A continuar coas manifestacións diante das embaixadas de israel e os vosos parlamentos.

2.- A un boicote serio a Israel a todos os niveis.

3.- A loitar para poñer aos criminais de guerra israelís diante dos tribunais.

4.- Chamamos á organización de accións de loita diarias a todos os comités populares de Palestina.

5.- Chamamos aos israelís que rexeitan a ocupación a continuar mobilizándose.

Xuntas podemos parar o derramamento de sangue... xuntas podemos traer a paz e a xustiza.

Comités Populares de Palestina.http://www.bilin-ffj.org/

TELECINCO PILLADO

2008-12-24T00:00:00.002Z

A cadena Telecinco, xa protagonizou dibersos incidentes: a súa postura en contra do uso da lingua galega, a sua apoloxía da telebasura e o finanzamento de criminais(caso da famosa entrevista de Julian Muñoz).

Recentemente, compañeiros descubriron a un grupo de cámara oculta cando esta intentando material para criminalizar aos antisistema. Dous reporteiros, colaronse en reunións, e "siguen" aos mozos para os entrevistar sobre temas delicados sen saber que os estaban a grabar.

REFORMA NO ACESO A UNIVERSIDADE

2008-11-25T21:30:00.003Z

Hai dous días saiu no Real Decreto 1892/2008 as " Condicións de acceso ó ensino universitario de grao e os procedementos de admisión nas universidades públicas españolas ". Hoxe xa podedes leer un resumo neste blog.

Esta nova lei non é máis que outra puñalada no moribundo corpo da universidade pública, xa que fomenta que sexa unha élite urbana a que acceda a universidade. Tamén é unha pala de cal na tumba do galego, que algúns queren enterrar aínda que sigua vivo e con folgos de sobra para mil primaveras máis.

Son dúas as organizacións que están a protestar ultimamente polos dereitos dos preuniversitarios en Galiza, por un lado temos ao SE e p0lo outro aos Comités. Esta última organización ten convocada unha folga no ensino medio para mañá(perdón por non favorecer máis a súa convocatoria, pero é que ando bastante liado). A folga tamén está convocada por GALIZA NOVA e as mocidades da MESA. Sinceramente coido que esta moi mal organizada(xa que non hai convocadas manifestacións) pero é mañá e xa está todo feito, tan só esperar que acudan cantos máis mellor.

Decreto Aceso Universidade

View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: galiza politica)

MASIVA ASISTENCIA A FOLGA EN LUGO

2008-11-19T22:12:00.003Z

Lugo non ten a fama doutros campus como Santiago ou Vigo en canto a combatividade do seu estudantado. Ou polo menos, non a tiña ate o de agora.

Dende primeira hora os piquetes recorreron as facultades animando a saír os poucos alumnos que quedaban e salvo algún que outro esquirol o seguimento foi masivo. O piquete inicial dos comités, duns quince militantes, tornouse nunha marea humana que ia recollendo os estudantes con ganas de loitar. Así e tras un éxito rotundo as clases pecharon e os estudantes foron a manifestación convocada polos comités.

Así as manifestación, que partiu as 12.20 da Intercentros, secundada por AGIR, agrupación estudantil da que viñeron varios militantes. Os mais de cen estudantes comezaron a berrar consignas en defensa dunha educación pública e de calidade polas rúas luguesas cortando o tráfico en lugares tan transitados como Maitins ou a Ronda da Muralla.

Finalmente a manifestación remato fronte ao edificio da Subdelegación do Goberno. A xeito simbólico, varios militantes dos Comités e Agir encadeáronse a porta sen cometer en ningún momento ningunha acción violenta. Sentados e quietos, co apoio de decenas de compañeiros, leron un breve manifesto.

A brutal reacción policial non se fixo esperar, pouco a pouco foron chegando máis e efectivos da policía nacional, a maioría dos cales vestía de paisano cun chaleco policial(o ou nen iso). Sen mediar palabra comezaron a golpear os mozos máis achegados a porta, os rapaces encadeados foron os que máis sufriron o feroz e desmesurado ataque, pero tamén recibiron golpes os compañeiros que trataban de axudalos así como un señor que vendo a carga quixo filmar o desenfreo policial.

Unha vez remata a mostra de forza e comezando a xente a marchar,os policías comezaron a identificar os manifestantes(sobre todo aos homes). Apresaron, amiazaron e tomaron os datos de aqueles que cometeron o delito de recibir un golpe estando sentados ou dos que gravaron a carga para posteriormente denunciala. Pese a que a maioría dos militantes eran dos Comités, o único detido foi un membro de AGIR. Este rapaz, de 16 anos, estaba agarrando a pancarta cando foi golpeado, posteriormente cando xa a xente ía marchando foi reducido e detido por nin mais nin menos que tres policías(iso que non pesaba máis de 60 kilos).

Folga en todo o país o 19 de Novenbro

2008-11-06T15:23:00.000Z

Os Comités vimos de convocar para o próximo 19 de novembro unha Folga estudantil nos 7 campus galegos para reclamar un novo plano de financiamento para as universidades galegas que as defenda fronte Boloña e que nos garantice a todas e todos unha universidade verdadeiramente pública e ao servizo da sociedade galega.

+ diñeiro público

A día de hoxe, a porcentaxe de investimento da Consellaría de Educación na educación universitaria é o 0,75% do P.I.B de Galiza; mais agora temos que crer que vai chegar ao 1,5 en 2015, cando nun primeiro momento o obxectivo da Consellaría era chegar ao 1% en 2010.
Porén, os Comités entendemos que o investimento público no ensino universitario non debe ser inferior ao 1,5% do P.I.B galego no ano 2010.

- taxas

Na actualidade, a porcentaxe de participación do estudantado a través das taxas no financiamento universitario supón: na UdC o 13,81%, na USC o 18,21% e na Uvigo o 10,29%.
Nós apostamos pola redución da porcentaxe de participación das taxas no financiamento das universidades até o 5% no ano 2010, non producíndose ningún perxuízo económico para as universidades e beneficiando a moitas e moitos.

+ bolsas

Só o 17% dos estudantes da Galiza están bolsados polo Ministerio de Educación e Ciencia (MEC), primando os criterios académicos sobre os económicos e producindo que unha parte importante do estudantado non teña acceso a unha bolsa que necesita.
Consideramos que é necesario en 2010 pasar do 17% ao 33% os estudantes beneficiaros de Bolsas de Axuda ao Estudo, e elevar do 17% ao 50% os estudantes que teñen exención de taxas por criterios de renda. Alén da asunción da política de bolsas por parte da Xunta a fin de axeitala ás nosas características socioeconómicas propias.

+ aloxamento público

Para garantir un aloxamento público abondo faise necesaria a creación dun ente público composto polas tres universidades galegas, a Consellaría de Educación e Ordenación Universitaria e a Consellaría de Vivenda e Solo para a xestión do aloxamento universitario, que convirta todas as prazas concertadas, subvencionadas e concesionadas en prazas públicas antes do ano 2010. Así como a elaboración dun plano plurianual de aloxamento público universitario que garanta cando menos acceso ao 15% dos estudantes matriculados en cada campus.

+ coordinación

Un apoio económico decidido será imprescindíbel para a xestión integral necesaria do Sistema Universitario Galego (SUG) no que ten a ver coas infraestruturas, aloxamento público universitario, matriculación, investigación, mapa de títulos, promoción...

- despilfarro

Coidamos que para que os cartos de todas e todos nós non os desbalden uns poucos é completamente necesaria a fiscalización e control orzamentario por parte da Consellaría de Educación e Ordenación Universitaria.

+ calidade

Unha universidade de calidade pasa pola progresiva eliminación da limitación de prazas nas titulacións, nos graos e nos posgraos, a eliminación das probas específicas para as titulacións, a redución das proporcións profesor/alumno. Do mesmo xeito cómpren melloras substanciais tanto en materiais como en infraestruturas.

Ataque Fascista en Pontevedra

2008-10-28T20:48:00.003Z

Unha vez máis un camarada é acoitelado, cando el non fixo uso da forza, unha vez máis os fascistas atacan só cando son mais e mellor armados.

Son moitos os que denunciamos que os fascistas actúan con impunidade, que son tratados como héroes por asociacions legais e subencionadas(caso de Inestrillas), e que pese acoñecer a súa ideoloxía violenta os seus partidos e asociacións seguen a estar legalizadas.

Pero, pese o paso do tempo, as autoridades seguen igual e non toman mediadas. Encarcéanos e mesmo nos torturan namentres os verdadeiros asasinos permanecen na rúa Asasinos protexidos por amplos cordóns policiais durante os seus actos, como aconteceu o pasado día 25 en Euskal Herria(nun acto da Falanxe). Pola nosa parte, seguiremos loitando individual e colectivamente dende a primeira liña do antifascismo: informamos e saboteamos a súa información dende blogs e foros, participamos nos actos de repulta e nas contramanifestacións, pero o máis importante: combatémolo e combarémolo día a día e sen deixarlle tregua.

Querido camarada, convertícheste nun exemplo a seguir.
Nin esquecemos, nin perdoamos!!!

Noticia(según a indymedia)

O rapaz acoitelado atopáva-se na entrada dum pub pontevedrés, com 2 companheiros mais, quando um grupo dumhas 10 pessoas, vários vizinhos de Ponte Vedra e outros da cidade espanhola de Valladolid, começarom a increpa-lo e a insulta-lo pola sua ideología nacionalista. Ao ver que nom lhes fazia nim caso, começarom a insultar a umha das duas pessoas que o acompanhavam, um rapaz marroquí, berrando cousas como “moro de mierda”, entre outras frases.

Chegados a este ponto, ao comprobar que os insultos e a agresividade iam a mais, foi quando se produziu o enfrontamento, em clara inferioridade, resultando finalmente acoitelado nas costas o rapaz pontevedrés.

O rapaz atópa-se ingresado no Hospital Montecelo de Ponte Vedra (CHOP), onde parece ser que ficará durante vários dias. Esta tarde ainda se baralhava a posibilidade de ter que intervi-lo cirurgicamente, mas dentro da gravidade dos feitos, parece que tivo sorte e está fora de perigo, mas puido ser moi sério. Nom foi umha pelea nim umha bronca, os agresores iam armados e empregarom as suas armas contra este rapaz.

Ante estes acontecementos, devemos amosar-nos firmes e respostar nas ruas ante estas agressons fascistas e racistas. Nom o podemos consentir!!!

PAREMOS O FASCISMO!!!
NINGUMHA AGRESSOM SEM RESPOSTA!!!

A CIGA RESPONDE FRONTE A DIRECTIVA DAS 65 HORAS

2008-10-03T18:58:00.001+01:00

O pasado 11 de xuño, o Consello de Emprego, formado polos Ministros de Traballo de cada un dos Estados que integran a UE, aprobou por maioría a chamada DIRECTIVA DE TEMPO DE TRABALLO que pretende:

1. Poder traballar, como máximo, unha xornada semanal de até 65 horas, con carácter flexíbel, que se regularizará por exceso ou defecto cada tres meses; sen fixar o tempo de descanso entre xornadas laborais, nin límite de horas de traballo ao ano. O que se traballe de máis nunhas semanas, traballarase, supostamente, de menos nas outras.
2. A Directiva estabelece para determinados sectores de servizos, como pode ser a Sanidade, Vixilancia e Seguridade, Condutores de Transporte Público ou Privado... etc, que o período inactivo de traballo que non se preste unha atención continuada non se considere tempo de traballo, por exemplo, durante unha garda médica o tempo que non hai pacientes, ou nos tempos de espera entre servizos para os condutores de autobús.
3. Estabelécese a posibilidade de que na sinatura do contrato o traballador ou traballadora pode “voluntariamente” de xeito individual e con independencia do regulado en Convenio, aceptar a xornada de 65 horas. Eles saben perfectamente que a chantaxe dos empresarios será condicionar a sinatura do contrato a que se acepte a ampliación da xornada.

No Estado Español, a xornada máxima de 40 horas semanais está acordada desde o ano 1979, pero a involución do capitalismo máis salvaxe que domina Europa quere facernos retroceder 200 anos. Queren facernos traballar máis horas e máis barato, evitarán as horas extra e os pluses para os que traballan en fin de semana ou festivos.

Esta Directiva será debatida para a súa aprobación nos próximos meses no Parlamento Europeo, onde a dereita neoliberal ten maioría, polo que parece probábel a súa aprobación antes do mes de decembro. Unha vez aprobada, cada Estado debe adaptar esta norma á súa propia lexislación nun determinado prazo.

Como podemos ver, a Europa que se constrúe non protexe o mundo do traballo nin á clase traballadora. Esta é unha Europa neoliberal que non ten reparos en gastar miles de millóns de euros de diñeiro público de todos os Estados a través do Banco central Europeo, para pagar nesta crise, o despilfarro, a especulación financeira dos bancos e das inmensas fortunas, que agora socializan as perdas pero antes non socializaron as inmensas ganancias. Co noso diñeiro pagan as consecuencias da súa avaricia e logo nos dirán que temos que reducir as pensións, as prestacións por desemprego, a sanidade...

Mobilízate coa CIG o día 7 de outubro

CONCENTRACIÓNS

A Mariña: Ás 11:00 horas no concello de Cervo.

A Coruña: Ás 12:00 horas, diante da Subdelegación do Goberno

Ferrol: Ás 12:00 horas diante do edificio da Xunta de Galiza na Praza de España.

Lugo: Ás 12:30 horas diante da Subdelegación do Goberno.

Ourense: Ás 11:30 diante do edificio sindical

Pontevedra: Ás 12:30 horas diante da Subdelegación do Goberno.

Santiago: Ás 12:30 h na Praza de Galiza.

Vigo: Ás 12:00 horas, saída de diante do pavillón do Berbés.
Fonte: CIG

Só recordan aqueles mortos que lles son proveitosos

2008-09-24T16:41:00.005+01:00

Hai uns días Pablo Casado, o fachilla presidente das Novas Xeracións do PP de Madrid, fixo unhas declaracións tratando sen respecto ningún a esquerda.
Somos moitos os que estamos fartos tanto da socialdemocracia burguesa como da máis dura dereita capitalista. Somos moitos, amigo Pablo, os que pensamos que o voso sistema económico esta condeado a desaparecer, somos moitos os que non pertencemos a un partido coas mans manchadas da sangue dos inocentes.

Quen se burla dos asasinados durante o franquismo, e quen non se manifesta abertamente en contra do fascismo debería de serlle aplicada a famosa lei de partidos. Namentres non é así.

Déixovos un Manifesto, as declaracións do fachulla en cuestión e unha canción sobre a memoria histórica.

Manifesto en Resposta por parte das Xuventudes Comunistas

Dende a Mocidade Comunista queremos mostrar a nosa máis absoluta repulsa ás desafortunadas declaracións que Pablo Casado, presidente das Novas Xeracións do Partido Popular de Madrid, realizou no marco do último congreso do seu partido.

Nelas, orgulloso de poder definirse como unha persoa con ideas liberais, pareceu aproveitarse do posible tirón mediático que pode traer consigo a película Che: O Arxentino, para cualificarlle como un asasino ao que a esquerda idolatra mentres que postula ao PP como o único capaz de defender ás vítimas de E.T.A.

Máis aló da arrogancia coa que chega a defender que a maioría da mocidade española compartimos as súas ideas pese a que aínda non o saibamos, consideramos que desde a súa posta en escena (máis propia dun monólogo americano que dun relatorio político) ata as formas coa que se dirixe á oposición, son mostras evidentes da xiro cara a dereita no discurso que o Partido Popular e as súas mocidades veñen mostrando nos últimos anos.

O discurso populista e pouco científico que Pablo Casado lanzou aos asistentes, baseado en sentimentalismos que van desde a utilización do terrorismo con fins partidistas a consignas tradicionais da dereita nacional-católica española, tratou de convencer de que mentres a esquerda estaba atrasada por cantar cancións como “A Internacional” e idolatrar a asasinos como o Che Guevara, a dereita era progresista por opoñerse ao salario mínimo, pois crea paro xuvenil e alabar as figuras de Reagan e Juan Pablo II (pese a que recoñece que nas universidades é máis difícil falar ben destes últimos)

Nós e nós, con menos repercusión mediática e talvez por iso con análises máis modestas, non podemos dicir que a maioría da mocidade española sexa comunista aínda que aínda non o saiba. Con todo, estamos convencidos de que a mocidade cansada de traballos precarios, temporais e mal remunerados non comparte as formas de entender a política cos adiñeirados nenos de papá do Partido Popular.E sabemos que se nas universidades, maioritariamente integradas por @mozo, é difícil defender as figuras públicas da dereita, é precisamente porque a mocidade española nada ten que ver coas ideas prohibicionistas do uso do condón e o aborto, os prexuízos contra a homosexualidade, ou a defensa do ser humano como medio para facer máis diñeiro.

Definímonos como novos marxistas-leninistas, como o futuro inmediato do Partido Comunista de España. Seguiremos sendo a algazara xuvenil que canta A Internacional nos oídos daqueles que se retorcen ao escoitala, como no seu día cantaban A Nova Garda, o noso himno, as trece raparigas que foron fusiladas fronte ao cemiterio da Almudena polos verdadeiros asasinos, aqueles que nin o Partido Popular nin as súas mocidades atrevéronse a condenar aínda.

Da intolerancia, ao máis penoso absurdo.

2008-09-23T19:41:00.001+01:00

Por todos é coñecido o desprezo que sente unha minoritaria parte da sociedade galega pola nosa lingua. Maia que son poucos os inimigos do galego son moi poderosos xa que pertencen as clases máis altas e conservadoras da nosa sociedade. Teñen un odio irracional contra a nosa proletaria fala e tratan de escapar dela(seica lles pode facer mal).

Se o ano pasado tivemos a oportunidade de ver o patético circo montado por parte dunha loxa que pretendía montar unha cruzada en defensa dunha lingua que non esta ameazada. Este ano as accións contra o galego non cesaron, pero seguen a ser minoritarios.

Agora á máxima é alcanzar que os nenos destes “cruzados” non teñan a desgraza de aprender unha lingua máis. Para conseguir este fin, os “preocupados” están tomando as iniciativas que ven necesarias.

Así, para fuxir da “perversa imposición do galego” decidiron fundar un colexio en Portugal(a poucos metros da fronteira), deste xeito, os seus fillos están protexidos da “inquisición” que protagonizan os galeguistas. Tamén en Vigo, ideado para fuxir da “imposición do galego”, alí os nenos son educados mediante o sistema de ensino norteamericano “para poder ofrecer máis horas de clases de castelán”.

Entre as excentricidades destes radicais esta a de mandar os fillos no verán a outras rexións do Estado para practicar o castelán.

Alá eles se desexan marchar a Portugal ou a Sevilla, eu polo menos non os penso votar de menos,

Por certo deixo colgado un vídeo dunha homenaxe a estes “loitadores da liberdade”. Con todo o cariño, espero que lles guste.

Ó final sempre pagamos os mesmos.

2008-09-22T13:04:00.004+01:00

Digamos verdades

2008-09-22T10:38:00.004+01:00

Cando unha persoa ansía con acadar algo, cando a súa máxima na vida é algo concreto fará todo para acadalo. Se o que desexa é algo permitido, e se lle dan as facilidales para obtelo farao polos medios legais se é que é unha boa persoa; así por exemplo son moitos os que traballan a reo durante anos para mercar unha casa.

Namentres, se ilegaliza o proceso lexítimo para conseguir un fin(sexa cal sexa). E se de verdade é importante para a persoa acadar o que desexa, farao sen importarlle as consecuencias. Por poñer algúns exemplos: durante o franquismo eran moitos os homosexuais que se negaban a lei lles negase o dereito a amar, durante a idade media eran moitos os xudeus que se negaban a renunciar a súa relixión.

No ano 1930 un pequeno grupo de militantes do partido militantes del partido Aberri, fundaron o seu propio partido xa que non desexaban pasar a formar parte do PNV(xa que a súa ideoloxía era aconfesional, republicano e socialdemócrata). Acción Nacionalista Vasca foi o primeiro partido vasco da esquerda nacionalista. O 9 de febreiro de 2008 cumpríronse 69 anos da ilegalización de ANV durante o franquismo, pese a ilegalización o partido seguiu funcionando na clandestinidade durante 40 anos. O 16 de septembro de 2008 o Tribunal Suprímemo volveu ilegalizar ANV. Hai sesenta e nove anos o ditador xustificou a ilegalización da seguinte forma “para liquidar las culpas contraídas por quienes contribuyeron con actos u omisiones graves a forjar la subversión roja, mantenerla viva durante más de dos años y entorpecer el triunfo, providencial e históricamente ineludible, del Movimiento Nacional”; sesenta nove anos despois a xustificación é “para garantizar el funcionamiento del sistema» y de perseguir a las opciones políticas que «pretenden revisar el propio marco institucional”[citas sacadas dun artigo do Diario Gara].

Pero en Euskal Herria non hai nin haberá soamente un partido. Ao igual que no noso país(no que existen partidos nacionalistas independentistas, e nacionalistas non independentistas de diferentes formas e ideoloxías).

Namentres que existen moitos que xa abandonaron ou que foron obrigados a abandonar a loita pola vía política,a Sentencia con data 11 de Setembro de 2008 declarando a inconstitucionalidade da lei aprobada polo Parlamento Vasco o 27 de Xuño de 2008(a cal regula a convocatoria e regulación dunha consulta popular co obxectivo de recoller a opinión da cidadanía na Comunidade Autónoma do País Vasco sobre a apertura dun proceso de negociación para acadar a par e a normalización política e a realización dunha consulta popular o 25 de outubro de 2008). Négalle o pobo vasco o dereito a decidir. Esta Sentencia non vai facer nada por frear os violentos, nen vai a acadar a desexada páz. Tan só nega a solución pacífica do conflicto.

Como xa dixen antes, cando unha persoa ten un só obxectivo na vida, fará todo canto sexa necesario para acadalo. Ao igual que no pasado moitos decidiron loitar na clandestinidade e contra un sistema que castigaba coa pena capital, serán moitos os que decidirán seguir o seu legado. Pola miña parte, considérome unha persoa pouco violenta e a que non lle agrada ver o vermello sangue derramado no chan. Polo que, de forma pacífica, apoio o texto en “ Defensa dunha Consulta Popular no País Vasco sobre a paz e a normalización política”

Primeiro foron a polos xudeus,
e eu non falei porque non era xudeu.
Despois foron a polos comunistas,
e eu non falei porque non era comunista.
Despois foron a por os católicos,
e eu non falei porque era protestante.

Despois foron a por min,
e para entón xa non quedaba ninguén que falase por min.

Dato: En total unhas 550, todas elas militantes de ANV, morreron defendendo a liberdade a e a dignidade republicano na contenda desatada polos fascistas en 1936. Todas elas tomaron as armas xunto a xente da CNT, do PCE, e o PSOE(naqueles tempos, a única forma de defender a liberdade era mediante as armas).

Bipolarismo político.

2008-09-22T09:42:00.002+01:00

Recentemente o congreso de los Deputados mostrou os eu rechazo unánime a ampliación de la xornada laboral ata as 78 horas semanais. O que semella unha boa noticia non é nada máis que unha tomadura.

Na cámara baixa española tódolos partidos votaron a favor de tomar medidas contra esta reforma da xornada laboral. Namentres, en Europa os eurodeputados dos partidos maioritarios defenden a impopular iniciativa.

Acaso se volveron tolos, ou retifiraron?? Non, simplemente é que practican o bipolarismo político. A súa práctica é aconsellable para roubar os votos do proletariado e realizalo é moi doado. Tan só hai que comportarse ven de portas para fora e esperar a que plebe este entretida co circo para tomar as medidas máis impopulares(de feito o decreto da reforma da xornada laboral foi aprovado durante a Eurocopa).

Os evanxeos de Bolonia

2008-09-13T11:57:00.004+01:00

Onte, na cadena do grupo Prisa, Cuatro, a ministra Cristina Garmendiaconfirmou a súa itencion de “visitar o máximo número de universidades posibeis para explicar o Plan Bolonia aos claustros de profesores.

Estas visitas vanse realizar a partires da última semana de septebro e durante as primeiras de Outubro, as cales, dannos unha oportunidade única amosar o noso rechazo contra Bolonia.

Para a ministra, na financiación das universidades deberia de ser mayor o finanzamento privado. Pensa que “as empresas deben estar orgullosas de financiar a universidade”(nen que foran ONGs). Según a “socialista”, necesitase crear un sistema universitario sostible, para o que a niversidade debe de ser financiada máis polo capital privado.

A gran profeta da ensinanza neoliberal di que o “Plan Bolonia”, é unha gran oportunidade, que hai que vvir e que se pode considerar equiparable a entrada do Euro.

Verdadeiramente Bolonia é equiparable a entrada do Euro, a súa implantación suporá a subida exponencial do prezo da eduación. Bolonia, é tan só un paso máis para impedir que os fillos do obreiro poidan estudar.

Vídeo de Cuatro

Xustiza para Víctor

2008-09-13T11:26:00.001+01:00

Pasaron xa trinta e cinco anos dende que Victor Jara, o famoso cantautor chileno, fose asasinado despois de ser vilmente torturado.

Hai tempo que se sabe a identidade real do máximo responsable do recinto no que morreu Victor, e no que estaban encerradas unhas cinco mil persoas. Dende hai tres meses, o caso volta a estar aberto despois de que a Corte de Apelacións de Santiago de Chile revocara a decisión de cerralo sen determinar culpábeis directos do crime.

En total hai unhas corenta dilixencias solicitadas pola familia do falecido. Todas elas apuntan a identificar ao oficial cuxos prisioneiros alcumaron “El príncipe” debido ao seu carácter chulo e os aires que se daba. Este estaba a cargo do equipo de represores no estadio onde foi asasinado o chileno, estadio que actualmente leva o seu nome.

Mario Manríquez Bravo, o coronel imputado, negase a identificar ao corpo de oficiais que colaboraron na custodia e represión dos prisioneiros. A súa vez o exército di non conservar os arquivos do persoal a represor durante as primeiras semanas da reacción fascista.

Pese a que o gran cantautor morreu xa hai moito tempo, as súas canción seguen vivas nas novas xeracións, son só en Chile, senón en todo o mundo enteiro. Victor Jara e recordado por moitos grupos actuais. En canto a Identificación do “Príncipe” hai un documental que trata o tema e no que aparece xente que compartiu cautiverio con Victor, así como a testemuña da súa filla.

O que pasou en Chile hai 35 anos recorda a actuais intentos por derrocar gobernos socialistas. Tal e como pasa actualmente os represores do pobo foron apoiados e dirixidos por militares ianquis, tal é como pasa actualmente EEUU armou impunemente a militares fascistas para derrocar un goberno lexítimo. Tal é como pasa actualmente son moitos os que, como fixera Victor, deciden loitar contra a reacción.

1º JORNADAS BAF CORUNHA

2008-09-11T21:59:00.000+01:00

Aqui o cartaz do primeiro concerto que organiça BAF Corunha, o día 4 de Outubro. Dizer tambén que o dia complementara-se com palestras entre outras coussas. De contado vos deixaremos a informaçóm enteira. Animamos-vos a tudos/as a assistir a estas actividades ao igoal que agradecemos a súa difussom. Um abraço anti-fascista.

http://bafcorunha.blogspot.com/2008/09/1-jornadas-baf-corunha.html

Ante o asasinato de Ousmane Kote en Roquetas (Almería)

2008-09-08T15:16:00.001+01:00

As asociacións de inmigrantes de Senegal, Mauritania, Gana, Guinea Bisau, Guinea Conakry e o SOC-SAT de Almería, ante os lamentables sucesos ocorridos este fin de semana no barrio das 200 vivendas de Roquetas do Mar manifestámonos nos seguintes termos:

1/ Condeamos enerxicamente o asasinato de Ousmane Kote e esiximos ás autoridades o completo esclarecemento dos feitos e a imposición das consecuencias penais que correspondan ao responsable do homicidio.

2/ Denunciamos calquera intento por parte das autoridades ou medios de comunicación de relacionalo sen probas algunhas á vítima do crime con cuestións de droga. Esta actitude non fai máis que evitar responsabilidades e desviar a atención sobre a verdadeira causa dos feitos, ademais de criminalizar inxustamente a todo un colectivo.

3/ Condenamos tamén enerxicamente os altercados producidos posteriormente ao crime. Máis aló do lexitimo sentimento de impotencia dos agredidos, afirmamos que deben prevalecer sempre os mecanismos legais que eviten a impunidade dos responsables e favorezan as medidas sociais que impidan a repetición destes no futuro.

4/ Denunciamos e esiximos a conseguinte depuración de responsabilidades respecto de demóraa en máis de hora e media da chegada de efectivos policiais e servizos médicos ao lugar dos feitos. Unha maior celeridade destes efectivos seguramente evitase os actos producidos e ata a morte do traballador senegalés

5/ Expresamos con firmeza que a verdadeira causa desta lamentable situación non é outra senón o abandono e desinterés por parte das autoridades deste barrio marxinalizado con graves problemas de seguridade e inserción social, cultural e laboral dos seus habitantes

6/ Denunciamos unha vez máis o acoso habitual ao que se atopa sometido o colectivo inmigrante tanto por parte de axentes policiais como de particulares, sen que se obtivo unha resposta adecuada ata a data. Non aceptamos que se xeneralice ningún prexuízo negativo contra este colectivo de traballadores inmigrantes que alimente máis o rexeitamento social xa existente.

Por todo o exposto esiximos:

1/ O esclarecemento das as responsabilidades legais, tanto do homicidio como da actuación neglixente das administracións policiais e sanitarias.

2/ A liberación inmediata dos traballadores senegaleses detidos e o esclarecemento dos lamentábeis invidentes producidos con garantías efectivas para as persoas implicadas

3/ A urxente constitución dunha mesa de inmigración e marxinación en Roquetas de mar que analice as circunstancias de exclusión existente no barrio das 200 vivendas e outras zonas do municipio, afín de promover as medidas necesarias para unha verdadeira integración social, cultural e laboral dos colectivos marxinalizados así como de seguridade efectiva para todos os colectivos.

En Roquetas de Mar, a 8 de setembro do 2008
http://www.sindicatoandaluz.org

(Traducido)

Menor é apuñalado en Urquinaona(Barcelona)a mans de neonazis.

2008-09-08T00:24:00.003+01:00

O sábado 6 de setembro, sobre as 6 da tarde foi agredido un rapaz de 16 anos por un grupo de neonazis. O rapaz, que ía en compaña da súa moza e do seu irmán pequeno, un neno de oito anos, foi atacado por un grupo duns nove skins nazis.

Os agresores increparon aos rapaces cando se dispuñan a baixar do metro na parada de Urquinaona, o rapaz apuñalado defendeu a súa moza dunha agresión e como resposta os nove nazis comezaron a agredilo e a insultalo sendo apuñalado cunha arma branca no ombro e no torso. Afortunadamente, foi trasladado a un hospital en ambulancia e está consciente e fora de perigo.

Non é a primeira vez que un grupo de neonazis ataca a un menor indefenso, de feito é algo bastante máis frecuente do que nos pode parecer. O chamado “terrorismo fascista” non esta recoñecido polos medios, nin existe unha organización de vítimas con tanto poder político como no caso da AVT. Namentres son moitos os que morren por defender a liberdade, ou os que simplemente tiveron a mala sorte de ser a vítima perfecta para alguén que os consideraba inferiores.

Se de verdade a sociedade desexa rematar coa violencia, é necesario que antes a recoñeza en tódalas súas formas, e non só naquelas cuxa manipulación é politicamente útil. Tamén a sociedade ten que ter claro unha cousa, non se pode ser tolerante con alguén que non o é. Non se pode permitir que existan organizacións responsábeis da morte de inocentes, non se pode permitir que goberne xente que ten as mans manchadas de sangue. Pero unha vez máis, neste mundo de ovellas atolondradas guiadas por lobos, so vemos e so encarceramos aos asasinos que lles interesa que vexamos.

pd: A foto da noticia foi sacada tras recoller as armas brancas que deixaron tiradas uns neonazis cando atacaron o Centro Social Okupado de La Traba.

Contraviñeta

2008-09-07T23:53:00.003+01:00

O 3 de Setembro de 2008 o diario ABC publicou unha viñeta feita polo Sr. Paco Martín Morais, quen (deducimos que debido a unha intensa intoxicación etílica ou a un proceso de diarrea mental) tivo a desfachatez e o mal gusto de equiparar o proceso xudicial aberto polo cal se intenta outorgar nomes e apelidos aos restos dos represaliados, desaparecidos e asasinados durante a ditadura franquista, poñéndoos á mesma altura que os ósos que busca un can.

Este proceso xudicial aberto polo xuíz Garzón non é un acto de revanchismo nin confrontación, posto que non esixe responsabilidades aos residuos do franquismo que hoxe en día pululan pola política española, senón que se trata de dar a posibilidade a centenares de familias con familiares desaparecidos que queiran poñer punto e final a unha historia persoal traumática e dramática, onde un número indeterminado de fosas comúns esconden os restos de seres humanos asasinados, aínda no anonimato.

Remitíndonos outra vez á viñeta en cuestión, queremos pensar que o Sr. Martín Morais non tivo o seu día por motivos alleos á súa estabilidade mental e emocional e non soubo escenificar exactamente o que se pretendía, xa que non cremos que o Sr. Martín Morais sexa tan malnacido e desgraciado como para perderlle o respecto aos mortos e aos seus familiares, polo que nos tomamos a molestia de volver a plasmar a viñeta, esperando que ABC (o diario das grapas cun intenso a balor) contacte directamente connosco para a súa publicación en prensa escrita, e olé!

http://komikelx.blogspot.com/

BOICOT a Tele 5

2008-09-04T23:13:00.003+01:00

Este verán a cadea sensacionalista Tele 5, propiedade do fascista Berlusconi, deu o seu apoio ao "Manifiesto por la Lengua Común". A canle non se limitou a asinar o Manifiesto, senón que ademais indicou nun informativo, que pon a disposición dos promotores da iniciativa todos os seus medios.

O “Manifiesto” solicita unha reforma da Constitución Española (agora resulta que se pode reformar) e dos Estatutos de Autonomía (viva o respecto democrático!) para deixar ben clariño que “las lenguas no tienen el derecho de conseguir coactivamente hablantes” salvo o español, claro, que é a “común y oficial” (como Dios manda).

E se vives en Galiza que pasa co galego? Pois segundo o que apoia Tele 5 “conociendo sólo de la lengua autonómica lo suficente para convivir cortesmente con los demás y disfrutar en lo posible de las manifestaciones culturales en ella”. O que teñen de imperialistas o teñen de educados. E ao marisco non renuncian, claro.

Eles asinan o manifesto, eu apago Tele 5, desintonízoa mellor. O certo é que non vai supoñerme ningún sacrificio dada a calidade (ausencia de) da súa programación.

Apaga Tele 5
Desintoniza Tele 5

De: http://galizasubversiva.blogspot.com

Pistoleiros a soldo.

2008-09-03T12:29:00.007+01:00

Os mercenarios existen dende que se coñece a historia da humanidade. Xa nas sociedades máis primitivas había persoas de alto poder económico que contrataban a outras para que as protexeran.

Actualmente a vixilancia privada segue funcionando do mesmo xeito que na antigüidade. O patrón paga, o mercenario usa a violencia cando é mester. Estés mastíns humanos actualmente xa non levan nin grandes armas a vista, nin son tan mal vistos como “matasiete” do “Século de Ouro”(persoas marxianis que vendían a súa espada)

Agora fálase de axentes de seguridade privada. De “Auténticos profesionais”, isto tampouco e nada novo. Actualmente estes vixiantes privados comezan a súa andanza na península, estudando en academias privadas, para despois ir a Israel(se poden) onde se realizan entrenamentos que aquí prohibe a lexislación. Prácticas en situacións extremas, nun dos países máis militarizados no mundo. Prácticas tan perigosas como correr co dedo no gatillo, e que logo levan a práctica no territorio estatal.

Son moitos os que denunciamos que mentres que se protexa a algúns sectores minoritarios da sociedade, co desenvolso dos conseguintes millóns de euros. Non se invistan esas cantidades na seguridade colectiva. Xa que, en lugar de tanto escolta privado debería de aumentar o número de axentes de seguridade, cuxo déficit sofren miles de cidadáns ao ano.

Pero a seguridade privada non só supón o gasto de millóns de euros por parte do estado, a existencia de tantos portadores de armas desencadea moitas veces en incidentes violentos moitas veces causados por estes subvencionados “protectores”. Tal foi o caso do tiroteo protagonizado o pasado venres en Bilbao por un dos escoltas do concelleiro do PP de Portugalete Santiago Pérez. O cal feriu a un vixiante privado da estación do metro onde se atopaban e a un viandante. O escolta en cuestión foi posto en liberdade 24 horas despois sen ter que abonar ningunha fianza, quedando en liberdade con cargos.

Deixando a parte que un mercenario disparou a outro, ambos eran vixiantes privados armados con armas de fogo. O que é grave e que tamén ferisen a un viandante. A pregunta é, como é posible que un home con tan mala punteria teña a licenza de escolta?, como é posible que despois de dispararlle a dúas persoas intencionadamente, quede en liberdade sen fianza?

A resposta é doada, TODO É UN DESPROPÓSITO.

É un despropósito que mentres que se deixa en liberdade con cargos tras pagar fianza a unha persoa por queimar unha bandeira(un trapo ao fin e o cabo) non se faga o mesmo cando alguén atenta contra a vida humana de dous cidadáns.

Deixo un recorte sacado do Gara:

Euskal Herria sofre un dos índices de militarización máis altos da Unión Europea, cunha índice de 11,23 axentes armados por cada 1.000 habitantes, fronte ao 3 por cada mil que recomenda a ONU. Isto carrexa que miles de persoas conten cun arma e déanse episodios deste tipo. Estes son algúns dos máis recentes:

3 abril 2002

O escolta privado Joseba Andoni Urdaniz falece tras un tiroteo con axentes da Garda Civil. Urdaniz era o encargado de protexer a unha edil do PSE. Segundo a versión oficial, o escolta confundiu con membros dun comando de ETA aos tres axentes de paisano do instituto armado.

5 xuño 2002

A Ertzaintza detén en Gasteiz a un escolta dun concelleiro do PP despois de que disparase un tiro ao aire coa súa pistola dentro dun bar. Ao ser sometido a un control de alcoholemia, deu un alto grado de intoxicación etílica.

29 outubro 2003

Un escolta da corporación municipal de Burlata efectúa un disparo accidental contra o parabrisas do seu vehículo.

31 maio 2007

Condenan a un ano de cárcere a un gardaespaldas que mostrou a súa pistola e ameazou de morte a un veciño en Eibar, ao recri- minarle este que se masturbara á vista da súa esposa.

11 xullo 2008

Un escolta resulta ferido ao dispararse coa súa arma. Ademais, unha muller que o acompañaba tamén resulta ferida por intentar evitalo

Ver máis:

http://www.20minutos.es/noticia/407726/1/

http://www.gara.net/paperezkoa/20080830/94103/es/Un/escolta/de/un/edil/del/PP/dispara/a/un/guardia/jurado/en/plena/estacion/

Sergio González, un facha iñorante, férido e duro, non nos entendende non

2008-09-01T15:58:00.003+01:00

O XOGADOR DO DEPORTIVO NO 'DÉPOR SPORT'

Sergio González: "O galego é coma o asturiano. Non son idiomas. Eu creo que son dialectos"

Nunha entrevista publicada o domingo no xornal dependente do clube coruñés, o xogador, nacido en Hospitalet, métese no mar sen roupa de augas.

A conversa, publicada en tres páxinas e en cen preguntas, deu para moito. Política, matrimonio homosexual, cafe ou té..., pero a declaración máis rechamante do centrocampista do Deportivo chegou na pregunta 40. 'Cantos idiomas fala?', "Ben, só o castelán". 'O catalán tampouco?', "Si, pero o catalán é un dialecto, non é un idioma, igual que o galego. É coma o asturiano. Eu creo que son dialectos, non os considero idiomas".

Sergio aclara tamén que o inglés ten o do BUP. Disque o inglés si é un idioma.Sergio, nacido en L'Hospitalet e xogador da selección catalá, chegou ao Deportivo no ano 2001. Na entrevista, na que trata un cento de temas, dende as súas habilidades coa lavadora, a que idade perdeu a virxindade ou que opina do botellón, afirma tamén, preguntado polo matrimonio gai, que "o home é para a muller e a muller para o home".

Fonte: vieiros e o blog dos celtarras

O concello esconde a oficina de turismo.

2008-08-30T16:33:00.006+01:00

O pasado día 5 de abril, o Concello de Ferrol fechou a Oficina de Turismo sita en Porta Nova, ao final da travesía de As Pías, quedando así un único punto de información turística emprazado no Porto.

Posteriormente, os responsábeis municipais expresaron a súa intención de acondicionar un local no propio centro, concretamente no número 56 na rúa Magdalena para así evitar que o punto de información do Peirao de Curuxeiras se vira desbordado.

Actualmente, aínda que foron inauguradas con leves retrasos neste mesmo verán, xa están funcionando as dependencias do núcleo urbano.

Todo este proceso desenrolouse dunha forma que puxo de manifesto a ineptitude gobernamental e sacou á luz a incapacidade da corporación actual para dirixir os diferentes departamentos que a compoñen.

Xa se viu recentemente como o bipartito PSOE-IU cumpriu as súas “promesas” a modo de estandarte electoral (Praza de España, Canido, Menáncaro, Sartaña, Recimil, etc.) a calquera prezo e co único obxectivo de paralizar os proxectos actuais sen definir uns novos (política de pasividade).

O Concello ven adxudicando xa dende fai anos a entidades privadas a xestión das Oficinas Municipais de Turismo. O propio concesionario das Oficinas de Turismo, Luis Guntiñas, mostrou a súa desconformidade cando anunciaron o feche das instalacións de Porta Nova e recoñeceu que Ferrol non podía ter unha única oficina turística.

Segundo datos do periódico “La Voz de Galicia”, Ferrol mantiña a mediados de abril deste ano unha débeda de 9 meses coa Oficina de Curuxeiras e antes de fechar a de Porta Nova, aínda se lle debía á empresa adxudicataria a metade de 2007.

Plantéxanse por tanto unha serie de dilemas á hora de avaliar as intencións do goberno municipal.

En primeiro lugar habería que preguntar polas intencións municipais de abrir unha oficina na zona do centro cando a meirande parte dos turistas concéntranse nos arredores. A Oficina de Porta Nova concretamente, estaba situada enfronte do Hotel Hesperia e ao rematar unha das entradas principais da cidade, a Avenida das Pías. A todo isto hai que engadir o pésimo servizo que brinda a Oficina de Curuxeiras, que nin sequera dispón de acceso a Internet.

Que levou por tanto ao Concello a fechar unha oficina cun emprazamento inmellorábel? O custo de manter as instalacións vixentes, similar ás que están en desuso, é de 24000 euros anuais. O simple acondicionamento do local do centro, custou 50000 euros. Por tanto, non poden alegar motivos económicos. Por se isto fora pouco, e debido á pésima regulación do tráfico na cidade, é unha ardua tarefa localizar esa oficina por parte das xentes que veñan de fóra. Precisamente unha das finalidades destes recintos é ofrecer mapas aos viaxeiros que aínda non dispoñan de navegación asistida. Na Coruña existe un posto móbil especificamente para iso.

Segundo datos obtidos recentemente de distintas fontes, o Concello planea fechar o vindeiro ano a oficina do Porto, emprazada ao final da AP-9 que actualmente é a principal entrada da cidade.

Lévanos a pensar por tanto, que algún integrante do bipartito, concretamente algún responsábel de Turismo, tiña algún tipo de predilección por inverter na zona do centro e adxudicar de forma fraudulenta a administración turística. Pola nosa parte, seguiremos investigando para tratar de esclarecer estes feitos que, no caso de non ser unha irregularidade, son un despropósito municipal.

Sementar sementarei...

2008-08-30T15:48:00.004+01:00

Na madrugada deste sábado uns activistas Galegos visitaron o Campo de Golf de Monte Alegre, en Ourense. Non levaban bolas para xogar, e tampouco paus de golf. Namentres si ían equipados con sachos e todo o material necesario para facer unha horta. Despois de arrincar a terra e facer as ringleiras, decantaronse plantaron verzas. Logo marcharon deixando a eira ben plantada pero sen demasiadas esperanzas de futuro(xa que os campos de golf empregar unha gorda capa de area como sistema de drenaxe e para frear o nacemento de especies nativas cuxas sementes están sempre presentes na fértil e negra terra galega)

Este acto de acción directa non é máis que un unha forma de mostra o rexeitamento que moitos sentimos pola formula de turismo que se esta a impoñer no noso territorio. Expropian pagando catro chicos polo metro cadrado para despois construír macrourbanizacións e campos de golf. Estas, non soamente minan o noso patrimonio ecolóxico, senón que as máis das veces son iniciativas especulativas sen saída no mercado. Tal é o caso da macrourbanización de Miño, propiedade de Martinsa-Fadesa e actualmente parada, na que por certo atentaron os membros de Resistencia Galega.

A acción directa é un método de chamar a atención, máis non de solventar o problema. A sociedade galega(e sobre todo aos políticos que se digan galeguistas) correspóndelles o papel tomar conciencia e loitar pola defensa da integridade do noso territorio. Os campos de golf, as macrourbanizacións, reganosa, os campos eólicos, as grandes piscipatorías, as centrais hidroeléctricas, as térmicas, as colosais plantacións de eucalípto … son soamente sinos da actual colonización que sofre a nos aterra. Terra que non podemos defender como pobo xa que non temos o suficiente autogoberno necesario.

Por moito que nos esforcemos, é imposible coidar un territorio se non se ten poder efectivo sobre el.

Abjasia e Osetia do sur, camiño da liberdade

2008-08-27T12:23:00.000+01:00

Pese a que Tanto Osetia do Sur como Abjasia xa se declararon independentes hai máis de dez anos, ata o momento non foran recoñecidos como países soberanos internacionalmente, pese a que se trata de dúas democracias.

Agora, tras ter que loitar contra un inimigo imperialista, os cidadáns destas dúas nacións acadaron o apoio que necesitan para ser ceibes por parte de Rusia. Rusia non apoia a estes dous países desinteresadamente, senón que o fai por interese propio(ao igual que o fixo EEUU no caso de Montenegro, ou a Coroa Británica coas colonias españolas durante as Guerras Napoleónicas) O caso é que por fin se recoñece por algún país o dereito da autodeterminación de dous pobos que levan longo tempo loitando. Estes dous países non se declararon independentes nunha revolución por parte dunha minoría, fixérono despois dun referendo democrático.

O caso de Osetia e Abjasia e moi semellante ao panorama que se pode dar en Euskal Herria se, tras celebrarse o esperado referendo, os cidadáns decidisen ser independentes. A diferenza é que, pese a que si existe un exercito represor como no caso de Osetia(o Español). Non hai ningún país cun potencial militar armado o suficientemente grande o que lle interese ou beneficie a independencia desta nación.

Voltando o a destino destes dous novos países. Son de momento nada máis que dúas pezas máis(dous peóns) na partida de axedrez que se esta xogando entre o oso ruso e os EEUU. Unha partida entre dúas potencias capitalistas e imperialistas. Unha partida que de desencadear nunha guerra(como tal vez remate) semellarase máis a 1º Guerra Mundial que a 2º. Xa que mentres que a 2º Guerra Mundial foi unha batalla entre o fascismo e a liberdade, a segunda tan só foi a loita entre o control do mundo por parte das elites gobernantes.

Ao igual que ocorreu na 1º Guerra Mundial, cando se celebrou un congreso internacional en Ferrol pola paz mundial e os bolxeviques pediron o fin da guerra, retirando os militares rusos da guerra cando chegaron ao poder. A labor da esquerda non debe ser apoiar a un ou a outro bando (xa que ambos son os bandos do capital). A nosa labor é loitar por que non ocorra tal guerra, pois os pobos non deben loitar entre eles senón todos xuntos pola súa liberdade. Guerra de que momento semella desencadear na reedición da Guerra Fría.

Algúns datos sobre a actual cadea armamentística:

-Os EEUU pretende rematar o proxecto do Escudo Antimisiles(consitente en mísiles que destrúen sobre mísiles) o antes posible. Rusia a súa vez esta investigando e desenrolando mísiles capaces de atravesar dito escudo.

-Europa depende enerxeticamente de Rusia, e agora coa gran influenza rusa en Osetia, os grandes oleodutos sofren o seu control.

-Occidente trata de presionar a Rusia. Polo que a OTAN concentrou cinco fragatas no Mar Negro con bandeiras americanas, polacas, alemanas e españolas. Según fontes da intelixencia militar rusa,

"o destructor McFaul, da Armada de EU, anclado no porto georgiano de Batumi, leva uns 50 misiles de crucero Tomahawk con capacidade nuclear, destinados a destruír brancos terrestres".

-Os xenerais rusos barallan a hipótese de que Xeorxia intente unha nova acción bélica buscando o apoio da EU e a UE a través da OTAN.

-Algúns artigos sobre esta posible nova guerra mundial.

"Están acorralando a Rusia. A OTAN estaa sitiando, rodéaa por todas partes. Europa debería xogar un papel de ponte, e estamos actuando como un protectorado norteamericano. Imos a unha ampliación do terrorismo, e a unha terceira guerra mundial"
(Santiago Carrillo nunha entrevista no País)

O campaña contra Xeorxia podería ser un entrenamento cara unha guerra por parte de Rusia en Irán.

Rusia non pretende incrementar nun principio as súas forzas armadas no mar negro, pero farao se é preciso. Segun eles, as forzas rusas son suficientes para asegurar a paz.

Segun fontes rusas hai 10 barcos da OTAN no mar negro. En total son tres barcos americanos, un polaco(a fragata General Pulaski) , un alemán(a fragata FGS Lubeck) , un español(Juan de Borbón) e catro turcos.

Un grupo de buques da Flota rusa do Mar Negro, incluído o crucero lanzamisiles "Moskva", chegou hoxe ao porto de Sujumi a invitación do presidente de Abjasia, informou o portavoz da Armada de Rusia, capitán de navío Ígor Digalo.(Fonte: Ría Novosti)

Detidos catro nazis por intentar atentar contra Obama.

2008-08-27T00:12:00.000+01:00

O FBI detivo a catro nazis en Denver e investiga se planeaban asasinar a Barack Obama.

Denver * EE.UU

O FBI detivo nas últimas horas a catro nazis, entre elas unha muller, que estaba en posesión de dúas rifles de alto calibre con mirillas telescópicas, roupa de camuflaje, walkie-talkies, pelucas, permisos de conducir doutras persoas e drogas (44 gramos de metaanfetaminas).
Os arrestos producíronse despois de que a policía parase unha camioneta nunha localidade rural de Colorado.

O intento de asasinato de Obama estaba planeado para o xoves, cando o senador demócrata ten previsto aceptar en Denver a candidatura do seu partido á presidencia dos Estados Unidos.
Un dos nazis declarou á policía que "ían matar a Obama desde un punto elevado utilizando un rifle" a unha distancia de 685 metros.

b A primeira detención produciuse na mañá do domingo na poboación de Aurora, no estado de Colorado. A información facilitada sinala que Tharin Gartrell, de 28 anos, foi arrestado por conducir de forma errática. No interior do seu camioneta, a policía atopou as armas, drogas, radios, un chaleco antibalas, matrículas e carnés de conducir.

Racistas arios queren a vitoria de Obama para reforzar a súa loita.

Colorado * EE.UU

Non apoian directamente a Barack Obama, pero varios racistas arios cren que un primeiro presidente afroamericano podería beneficiar a súa causa.

A posible vitoria do candidato presidencial demócrata Barack Obama uniría aos brancos extremistas e desencadearía unha reacción ou revolución racista que xa debería ocorrer fai tempo, din moitos deles.

Obama sería unha "axuda visual", sinalou o ex líder do Ku Klux Klan David Duke, subliñando que os brancos perderon o control de Estados Unidos. A vitoria de Obama, dixo outro, impulsaría a moitos a reunirse, escribir cartas e panfletos e organizarse, en lugar de limitarse a queixas inútiles.

Malia que moitos estadounidenses teñen pouco ou ningún contacto con racistas arios, organizacións como a Anti-Defamation League liga antidifamación, que combate o antisemitismo ou o Southern Poverty Law Center, que realiza campañas contra o racismo, séguenos moi de preto. O Law Center calcula que unhas 200.000 persoas son membros activos destes grupos.

Os observadores, con todo, cren que a posibilidade dunha revolución branca é unha fantasía.Racistas arios que se autodenominan nacionalistas ou "Activistas brancos" con mayúsculas teñen certo poder político: Duke foi membro da legislatura de Louisiana. Tamén organizaron marchas públicas como a dos nazis uniformados en Skokie, Illinois, e a reunión anual de racistas arios en Idaho e outros estados.

O FBI enfrontouse a membros destes grupos armados varias veces. Richard Barrett, un avogado de 65 anos, viaxou polo país durante 40 anos falando sobre o "aspecto branco" de temas raciales.

Barrett, un líder do Movemento Nacionalista, está convencido de que Obama derrotará ao seu contrincante, o republicano John McCain, en novembro e que iso desencadeará un movemento de reacción nunca visto ata agora.
"En lugar deste proxecto de lei de dereitos civís, por exemplo, que di que hai que dar preferencia ás minorías, creo que os norteamericanos van pedir un cambio e dicir 'Hai que dar o poder á maioría'", dixo Barrett á AP durante unha entrevista na súa casa de Misisipí.

A través de Estados Unidos, algúns racistas din que a presidencia de Obama detonaría unha reacción racial que daría un forte empuxe aos grupos arios. Barrett non quixo definir claramente a súa ideoloxía e intentou evitar que os xornalistas usen frases feitas para describirlle. Non se considera un racista ario aínda que a Liga Anti-Difamación e o Southern Poverty Law Center si lle consideren un.

O Law Center estuda o que fai o Movemento Nacionalista, o Klan e outros grupos desde a súa sé en Montgomery, Alabama. A carta mensual da organización reportó en xuño que algúns neonazis e antisemitas insisten en que a presidencia de Obama provocaría unha guerra racial, onde moitos cren que gañarían os "brancos".

Fonte: sareantifaxista

Bush recae no alcoholismo

2008-08-26T11:41:00.000+01:00

Son moitos os que afirman que o actual presidente americano, George Bush, tivo unha recaída na súa adición. Prova desta posible crise son as fotos que se lle sacaron durante os xogos olímpicos, fotos que foron comentadas na televisión venezolana por Hugo Chávez, o que fixo risa do asunto.

Como é posible que un alcoholico cunha capacidade intelectual tan baixa sexa o presidente do país máis poderoso do mundo?A resposta é doada, os que gobernan non adoitan ser os cargos electos. Así mentras que Bush e a cabeza contra a que todos cuspen(pois insultar a Bush é a última moda entre os Progres), os verdadeiros responsables dos millóns de civís mortos son os membros do cabinete do partido que están na sombra. Tamén dicir, que na democracia americana(asi como na española) as grandes empresas teñen moito poder, e os gobernos fan o seu plan de goberno de forma que nunca perxudique os intereses dos empresarios.

pd: a foto da entrada xa é moi vella, pero non deixa de ser un exemplo da súa intelixencia.

Os internautas denuncian que Bruxelas pretende prohibir o P2P e legalizar a espionaxe aos usuarios

2008-08-24T11:56:00.000+01:00

Comeza no Estado a campaña "POLAS LIBERDADES CIVÍS, CONTRA A VIXILANCIA E CONTRA O CANON DIGITAL". A Asociación de Internautas (AI) reclamou hoxe "máis claridade e transparencia" ao presidente do Parlamento Europeo, Hans-Gert Pöttering, en relación ás emendas presentadas ao Paquete de Telecomunicacións (Telecom) aprobado o pasado mes de xullo.

21-08-2008 - LD (Europa Press) Nunha carta, a organización denuncia falta de información sobre unhas modificacións que poderían aprobarse en breve. En declaracións a Europa Press, o presidente da AI, Víctor Domingo, denunciou que, a través destas emendas, "estase tratando de introducir aspectos de dubidosa legalidade pola porta de atrás".

Ao seu xuízo, o problema é que, segundo circula pola rede, presentáronse máis de 800 propostas de cambio ao Paquete de Telecom. "Con todo, a web do Parlamento Europeo non ofrece ningunha información sobre estas entendas, sinala o presidente da asociación. Son os propios eurodeputados os que nos confirmaron os rumores".

Neste sentido, a asociación alerta de que as emendas poderían ser aprobadas sen que a información chegue á opinión pública, "eludindo así o debate a nivel nacional".

Destas 800 emendas, as máis "preocupantes", segundo Domingo, son as coñecidas como H1, H2 e H3, promovidas polo eurodeputado británico, Malcom Harbour, e as K1 e K2, do seu compatriota Syed Kamall, e referidas a "medidas técnicas" para evitar ou detectar infraccións de propiedade intelectual.

Domingo sinalou que estas medidas técnicas permiten a instalación de software espía capaz de filtrar as comunicacións electrónicas dos usuarios, o que "supoñerá unha absoluta desprotección dos datos persoais e un ataque directo á privacidade, xa que permite ás empresas controlar as comunicacións electrónicas dos usuarios sen o seu consentimento".

"Ademais, dous das emendas impoñen ás empresas provedoras de Internet a responsabilidade ante os contidos da web", explica. Outra das medidas denunciadas pola asociación é a coñecida como "computación de confianza", que impedirá por completo compartir arquivos a través da rede.

Para a Asociación de Internautas, estas emendas "van en contra dos dereitos e liberdades fundamentais dos cidadáns, atacando especialmente a privacidade, a liberdade de expresión e o segredo das comunicacións". Por iso, advirten de que, de prosperar, estas medidas supoñerán un paso atrás no desenvolvemento da sociedade da información.

Por iso, enviarán unha carta formal a todos os eurodeputados para advertirlles da importancia das medidas propostas, que afectan aos dereitos fundamentais dos usuarios.

POLAS LIBERDADES CIVÍS, CONTRA A VIXILANCIA E CONTRA O CANON DIGITAL -
Carta ao Presidente do Parlamento Europeo en Inglés.
(Tradución da Carta)

Á Atención de Hans-Gert Pöttering
Presidente do Parlamento Europeo
Madrid, 13 de agosto de 2008.

Excmo. Señor:

Como presidente da Asociación de Internautas de España permítome, exercicio do dereito de petición, formularlle en nome do referido colectivo determinadas queixas e suxestións que, sen dúbida, farán do Parlamento Europeo un foro máis transparente e próximo aos cidadáns europeos.
A Asociación de Internautas é unha veterana organización que, aínda que xurdiu nun principio en defensa dos consumidores e usuarios de Internet, foi evolucionando ao activismo en defensa dos dereitos civís no ámbito das novas tecnoloxías, en especial das TICs que é o campo de batalla actual. No noso historial figuran importantes logros como a tarifa plana, a campaña contra o canon - na que recollemos máis de 2.000.000 de firmas, entre as que se atopan os principais partidos políticos, organizacións sindicais, profesionais e cívicas de todo tipo- e aínda que os lobbies das cinematográficas, discográficas e xestoras de dereitos de autor presionaron ao Goberno de España conseguindo que recentemente sexa publicado o Decreto que desenvolve o Canon Compensatorio, non damos a batalla por perdida pois, como lle digo, o apoio social é forte e existe o compromiso do principal partido da oposición de retiralo.

Na actualidade estamos inmersos nunha campaña internacional que baixo o lema “Polas liberdades civís, contra a vixilancia e contra o canon dixital” estase a organizar unha protesta a nivel internacional polo recorte de liberdades e a sociedade da vixilancia que se está impoñendo tralo 11-S e que, en Europa, ten o seu expoñente máis paradigmático na Directiva 2006/24/CE e as lexislacións aprobadas nos Parlamentos Nacionais para traspoñela. No caso de España, a lei que a incorpora témola recorrida ante o Tribunal Constitucional e, xunto con outras organizacións europeas similares á nosa, non pararemos ata que consigamos levar a Directiva ao Tribunal Europeo de Dereitos Humanos.

Dito isto, para que comprenda a nosa perspectiva, paso a expoñerlle o motivo da nosa queixa, que non é outro máis que as dúbidas sobre o contido e alcance das emendas ao paquete Telecom, que poderían ser aprobadas polo Parlamento Europeo en breve, xa que entendemos que o proceso non se está desenvolvendo coa claridade e transparencia que sería desexable e que a tecnoloxía actual permite.

O 7 de xullo de 2008 nunha reunión conxunta do comité de Mercado Interno e Protección do Consumidor (IMCO), e o de Industria, Investigación e Enerxía (ITRE), foi aprobado en primeira lectura en Comisión, o Paquete de Telecomunicacións, que en principio parecía non ter outra finalidade que a de establecer regras para os operadores de telecomunicacións e os ISPs a través do mercado único europeo. Con todo segundo a información que corre pola Rede, o referido paquete afecta a cinco Directivas e contén máis de 800 emendas, aínda que especialmente preocupantes son as coñecidas como H1, H2, H3, así bautizadas por corresponderse coa inicial da súa patrocinador o Eurodeputado británico Malcolm Harbour (Partido Conservador). Á súa vez estas emendas virían completar e desenvolver o contido doutras dúas emendas recientemente aprobadas noutro Comité, o de Xustiza e Liberdades Civís (LIBE), a proposta do tamén Eurodeputado británico Syed Kamall, as denominadas por idénticas razóns como K1 e K2, referidas a "medidas técnicas" para evitar ou detectar infraccións de propiedade intelectual.

Estas medidas técnicas permiten a instalación e execución forzosa de software espía (spyware) capaz de monitorizar e filtrar as comunicacións electrónicas dos usuarios e, como veremos, se complementa coa enmenda H1 relativa á computación de confianza e as H2 e H3 que impoñen aos ISPs a obrigación de traballar conxuntamente coa policía privada dos produtores de contidos e das xestoras de dereitos de autor.

A emenda K2 autoriza o procesamento automático dos datos de tráfico sen consentimento do usuario como se este tratamento se practicara para garantir "a seguridade dun servizo público de comunicacións electrónicas, comunicacións electrónicas públicas ou privadas, un servizo da Sociedade da Información e equipos de comunicacións electrónicas". Isto, na práctica, supoñerá unha absoluta desprotección dos datos persoais e un ataque directo á intimidade, xa que permite ás empresas controlar de xeito remoto as comunicacións electrónicas dos usuarios sen o seu consentimento.

A emenda H1, intimamente relacionada coas K1 e K2, abre a porta a computación de da información o que supón o fin da arquitectura aberta de Internet. Pero ademais, supoñerá que o seu ordenador, en determinados casos, podería non querer executar programas que non están certificados pola compañía de software ou lle transmitirá información sen sabelo o usuario e recibirá ordenes mediante actualizacións periódicas que, se non se executan, impedirán que o ordenador siga funcionando. A pregunta é ¿quen controla realmente o ordenador?

A computación de confianza, tamén chamada computación traidora, abre un gran número de posibilidades para as xestoras de dereitos de autor e as discográficas, como descargar música que só pode ser escoitada nun período de tempo, ou un determinado número de veces, ou información que se pode ler pero non pode ser gravada ou copiada, ou que os vídeos e a música descargados só poidan ser reproducidos nunha computadora específica. A Computación de Confianza é a aliada perfecta da "DRM" Xestión Dixital de Restricións permitindo o control remoto sobre os contidos, algo que superase con fartura ao recoñecido polos dereitos de autor, xa que será irrelevante que unha obra pase ao dominio público se a computación de confianza e o DMR manteñen o control e as restricións.

Neste panorama, compartir será completamente imposible e cabería dicir que pouco importa o que digan as leis. O verdadeiramente importante, o que fixará os límites do que se pode facer co ordenador, serán as regras contidas no código oculto no seu ordenador e, polo tanto, descoñecidas para o usuario; regras que serán actualizadas cando interese ás entidades de xestión de contidos. Richard Stallman, fundador do movemento polo software libre, exprésao con estas palabras: O software é cada vez máis usado para facer cumprir as regras. Regras que poden, ou non, ser a lei. Regras que poden, ou non, ser xustas. Se o software non é libre, non haberá espazo para que o usuario inflúa nestas regras.

Reafirman esta interpretación, as outras dúas emendas, H2 e H3, que permiten ás autoridades reguladoras nacionais impoñer aos ISPs a obrigación de traballar conxuntamente coa policía privada dos produtores de contidos e das xestoras de dereitos de autor para monitorizar aos usuarios, concretamente cando accedan a sitios cualificados como de contido ?ilícito" (é dicir, cando se usan programas para descargar). Esta colaboración inclúe o envío de mensaxes intimidatorios, sen supervisión xudicial algunha a cidadáns que, en caso de negarse, arríscanse a ser sancionadas administrativamente.

A normativa proxectada crea na lexislación europea o mecanismo sen precedentes da "resposta gradual" francesa, onde os Xuíces e os Tribunais de Xustiza son baleirados das súas competencias a favor de actores privados e "medidas técnicas" de vixilancia e filtrado ( spyware, a computación de confianza , o DMR...) eliminando así as garantías dos cidadáns.
Na actualidade ninguén dubida da necesidade de restablecer o equilibrio entre o dereito individual de autor e o dereito colectivo á cultura, e recordamos que a Directiva 2000/31/CE - será unha das modificadas- aconsella "pactar códigos de conduta"; neste sentido, a recente Resolución do Parlamento Europeo de 10 de abril de 2008 (2007/2153 INI), sobre industrias culturais en Europa, no seu punto 17, invita á procura conxunta de solucións equitativas para todos os interesados e a este respecto sinala que a criminalización dos consumidores sen ánimo de lucro non é unha boa solución para combater a piratería informática. Por iso , o procedemento que se pretende introducir coas referidas emendas faise aínda máis incomprensible.

Esta normativa non só se aparta da tradición xurídica europea, senón que tamén é incompatible coa arquitectura aberta de Internet - que ata agora permitía o uso do software libre- e coa neutralidade da rede xa que permite ás ISPs priorizar e xerarquizar contidos e discriminar outros, (agora coas redes P2P baixándolles a velocidade para dificultar descárgaa e nun futuro próximo a telefonía por Internet) senón que ademais afectan a dereitos fundamentais xa consolidados e, de prosperar, supoñerá un parón no desenvolvemento da sociedade da información, xa que unha rede monitorizada e xerarquizada como a que se deseña sen outro obxectivo máis que o de favorecer un modelo de negocio xa caduco que é incapaz de adaptarse ás liberdades que posibilitan as novas tecnoloxías da información e comunicación, carece de atractivo e, xa que logo, de viabilidade.

Pero este non é só un problema de utilización perversa da tecnoloxía para man ter uns privilexios; tamén afecta a dereitos e liberdades fundamentais dos cidadáns. En especial a privacidade, o segredo das comunicacións, a liberdade de expresión, o principio de igualdade e ata a tutela xudicial efectiva. Se este proxecto chega a converterse en realidade produciuse un retroceso sen par do Estado de Dereito e dirixirémonos a unha nova forma de absolutismo, o orwelliano.

Quizais a alarma que corre pola rede como a pólvora sexa infundada e as mobilizacións que se anuncian non estean suficientemente xustificadas, pero o problema reside en que a Web do Parlamento Europeo non facilita información de contraste. Só nalgúns artigos do gabinete de prensa, que parecen referirse a unha situación idílica na que todo está pensado para favorecer ao usuario, atópanse algunhas referencias inquietantes ao descrito. Esta imposibilidade de acceder á proposta, a saber cales son as directivas afectadas, nin en que medida serano, segundo as distintas emendas, nin os textos das emendas, nin o resultado das votacións, nin o calendario previsto, xera máis alarma e desconcerto, xa que desde a perspectiva das tecnoloxías actuais e o poder presupostarao do Parlamento Europeo esta desinformación non é comprensible.

Este secretismo, unido ao feito de que as emendas Malcolm Harbour sexan complementarias das emendas Syed Kamall, previamente aprobadas na Comisión LIBE, o curto período de tempo entre a votación en Comisión (COM- ITRE) das enmendas, o 7 de xullo e o Pleno sinalado en principio para primeiros de setembro, estando a pausa estival entre medias, e que se aborden cuestións sensibles que, de ser debatidas en primeira instancia nos Parlamentos Nacionais, suscitarían unha forte contestación popular, fan sospeitar de tanta prisa e falta de información e esperta a pantasma dos lobbies, que han influenciado no Parlamento Europeo para sacar adiante as emendas Kamall, e Harbour, sen que trascenda á opinión pública e eludir así o debate a nivel nacional ou polo menos minimizarao pola necesidade de ter que traspoñer unha Directiva Europea, tal e como sucedeu coa Directiva 2006/24/CE sobre conservación de datos das comunicacións electrónicas que pasou practicamente desapercibida malia supoñer unha severa lesión do dereito á intimidade.

Ante esta situación e para evitar que se xere máis alarma, solicitamos da V.E. que atenda a nosa queixa e se cursen as instrucións precisas para que toda a información sobre o paquete TELECOM incorpórese á páxina web do Parlamento Europeo para que poida ser consultado por todos os cidadáns, que se faga público o calendario, que se publiquen as actas das reunións e o resultado das votacións, xa que esta é a única forma que temos os cidadáns para esixir o cumprimento da Lei e o respecto dos nosos dereitos.

Sen nada máis en particular, quedo á súa disposición.

Fdo: Víctor Domingo Prieto.
Presidente da Asociación de Internautas.

www.internautas.org.

FONTE: www.internautas.org.

A min non che me fixo graza.

2008-08-23T19:43:00.000+01:00

Onte o cómico carballés Robert Bodegas, coñecido pola súas aparicións no programa “Se lo que hicisteis.” fixo dúas actuacións en Trasancos, unha en Ferrol e outra en Neda. O televisivo cómico, en sendos actos patrocinados por M.A.P.I.E (a última campaña publicitaria da marca de cervexa ”Estrella Galicia”) levantou moita expectación.

Pero, pese a reunir un numeroso público, o humor deste cómico foi mediocre en todo momento. Nun perfecto castrapo(alternaba unha frase en galego con outra en castelán), fixo risa da súa terra natal, Carballo.

Segundo Robert Bodegas, Carballo é un sitio onde soamente aí un ponte romano xa que o lugar e tan feo que os latinos decidiron seguir o seu camiño. Na realizade Carballo é un concello que amosa un importante legado historio, sendo un lugar no que se atoparon restos do paleolítico, período castrexo e a idade media. Entre os monumentos a visitar están os diferentes castros(en total máis de vinte catalogados) e antigos asentamentos moi frecuentes pois foi unha zona antigamente poboada e tamén hai dolmens, como é o de Pedra Moura. Os romanos non se espantaron cando chegaron a carballo, senón que quedaron abraiados pola fertilidade das terras, pola abundancia de minerais e pola existencia de augas sulfurosas.

Pese a que en principio, falar do feo que é carballo non ten nada malo xa que se esta esaxerando para facer rir, xa que todos coñecemos a verdadeira realidade. Robert, como renegado que amosa ser, emprega a súa terra para facer risa.

Ao igual que onte nos rimos de carballo, son moitos os que escoitando a Robert mófanse da nosa terra tódalas semanas de luns a venres. O “Garabatas” cultiva o monólogo do renegado, facer risa a conta de forzar o acento e falar mal do lugar de nacemento.

Vídeo da actuación en Ferrol:

O Reno Renardo

2008-08-21T15:06:00.000+01:00

Esta Banda de Rock fai parodias de cancións metendo contidos políticos. Déixovos unha exemplo deste "parody-metal, a canción titúlase "Cien idiotas". Podedes escoitar máis temas de forma gratuíta na súa web así como descargar os seus discos de forma directa e sen ter que pagar un can por eles, agora que se o desexades colaborar co grupo podedes facer unha donación na mesma web: http://www.elrenorenardo.com

A cara oculta de Rosa Díez

2008-08-20T23:30:00.000+01:00

Rosa Díez e o seu partido son vistos por gran parte da poboación como un grupo político de ideas moderadas tirando cara a esquerda. Namentres, moitos analistas políticos advertiron eadvirten do discurso de UPD, moi semellante nalgúns campos ao falanxsta e propugnando valores españolistas.

Este novo españolismo é apoiado dende sectores moi diferentes, por parte da dura dereita o partido político Falanxe Auténtica pediu o voto para Rosa Díez nas ultimas eleccións. Por parte da “extrema esquerda”, é apoiada polos estalinistas e maoistas de Unificación Comunista de España, os cales tamen pediron o voto para Rosa Díez.

Podenos parecer a primeira vista que estalinistas e falanxistas teñen un punto de vista moi diferente. Pero, dende un punto de vista pro-troskysta, a burocrácia estalinista fai que o que inicialmente era un estado socialista sexa moi semellante a unha ditadura fascista. En ambos casos existe un so partido, un só sindicato e non se permite a disidencia interna.

Dende logo que UPD debe de ser vixiado de cerca pola verdadiera esquerda combativa, e sobre todo pola nacionalista. UPD é un partido radicalmente españolista e tal vez consiga xuntar forzas nos vindeiros anos, un enemigo máis a avater na loita política pola soberania nacional.

Deíxovos unhas palabriñas desta democrata, tan interesada polas leis de normalización lingüística:

“Cuando necesitan gobernar por encima de cualquier consideración y pactan con los nacionalistas, pactan el desarrollo de unas leyes que dan la posibilidad de que ocurra lo que está ocurriendo”, dijo en referencia a las lenguas cooficiales, y afirmó que en la Comunidad Valencia “el germen está puesto”. “En Valencia el germen está puesto y no han necesitado todavía gobernar ni los unos ni los otros con nacionalistas”, remachó la dirigente de UPyD.
(http://www.minutodigital.com/actualidad2/2008/08/18/rosa-diez-denuncia-el-seguidismo-del-pp-en-relacion-al-psoe-en-politica-de-pactos-con-nacionalistas/)

Máis información:
Páxina da UCE
Rosa Díez Copia o Discurso da Falanxe Auténtica
Rosa Díez deixa verse con Unión Comunista de España
Rosa Díez e o Falanxismo democrático(na páxina da FA)

CONTRAVODA NO PAZO DE MEIRÁS

2008-08-17T23:48:00.000+01:00

O pasado 8 do agosto celebrouse no pazo de Meirás unha voda entre Leticia Gimenez Arnau(unha bisneta do ditador) e Marcos Sagrera. Durante a celebración da franquista ceremonia a Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña levou a cabo un acto festivo e reinvindicativo nos exteriores do Pazo de Meirás para reclamar a devolución deste ao pobo galego. Este acto consistiu na celebración dunha ceremenoia na que participu o finado Paquiño.

O capital do ditador estimouse trala súa morte entre os 60.000 e 1000.000 millóns de pesetas. Cartos gañados durante os cales non existiu atisbo de liberdade. Uns cartos amasados por unhas mans sucias de sangre de inocentes, un capital do que siguen disfrutando os descendentes do ditador, o que é unha ofensa para os millóns de vitimas do franquismo.

Se ben é certo que moitos etarras perderon as súas casas para pagar as vítimas do franquismo. É que moitos detidos independentistas perderon todo canto tiñan. Non é xusto que 30 anos depois da morte do Tirano, as súas propiedades que roubou aínda non voltaron a ser do pobo. ¿?Acaso os Xuízes non expropian os bens dos asesinos?¿ Pois ben podian expropiar o Pazo de tan soado enterrador.

Déixovos o vídeo da boda-manifa

http://gzvideos.info/contravoda-no-pazo-de-meiras/

http://www.kaosenlared.net/noticia/familia-franco-satrinxera-pazo-meiras

http://gzvideos.info/contravoda-no-pazo-de-meiras/

Nova arma secreta da guardia civil

2008-08-13T16:03:00.001+01:00

Banda Bassotti actuou finalmente en Arzúa.

2008-08-11T16:22:00.000+01:00

Durante o ultimo fin de semana celebrouse en Arzúa a “Festa dos botes”. Unhas festas populares nas que houbo actividades como o “Xogo da Moca” e actuacións musicais sendo o grupo italiano a cabeza de cartel.

A noite do sábado estivo repleta de música, comenzando por rock da man dun grupo en tributo as grandes bandas, seguido das dibertidas versións dun Toñito de Poi ao que lle deu por falar en castelán(grazas a deus polo m enos segue cantando en galego) e rematou co grupo estrela da noite, Banda Bassotti.

O grupo romano saiu ao escenario entre aplausos do público, público que momentos antes do concerto tivo a oportunidade de coñecelos persoalmente. Levaban case todos a misma camiseta, a camiseta amarela da festa dos botes que vendía a Comisión de Festas.

Cando comezou a actuación, un grupo de asistentes colocou unha pancarta a favor da liberdade de expresión. Durante toda a extensa actuación(durou sobre unha hora e media) o público estivo bailando todo o tempo o máis puro espíritu ska e foron moitos os que cantaron cancións. Nos intermedios entre canción e canción eran proclamados berros nacionalistas e socialistas asi como increpacións a Berlusconi por parte dun pequeño grupo de turistas italianos.

Dende logo que o ambiente foi xenial e moi combativo. Os asistentes das primeiras filas portaban diversas bandeiras: galegas coa estrela vermella(en total unhas oito) dúas de Euskal Herria así como unha comunista. Os membros da Banda colleron as bandeiras e bailaron con elas mostraronse en todo momento complices co público.

Banda e asistentes cantaron a coro a canción “Bandiera Rossa” e o concerto rematou coa canción “Bella Ciao” cantada tamén por unha membra do público que estaba bailando de riba dun altavoz e a que lle deixaron un micro. Finalemte, tal e como ocorrera en Ferrol, os músicos puxeron musica pola megafonia e baixaron do escenario para bailalaco público.

Pero aínda que rematou a actuación non rematou a festa. A xuventude congregada en Arzúa seguiu de troula ata que a noite se tornou en día. Sen dúbida foi unha gran festa, ougallá sexa igual ou mellor a do ano que ven.

Dando exemplo de "tolerancia"

2008-08-05T22:53:00.000+01:00

Moitas veces falamos de tolerancia. Pero o significado dunha palabra varía co tempo e co contexto. Asi pois o actual significado de tolerancia non se axusta co que ven no diccionario.

Cando bono foi a unha asociación da AVT, foi recibido con insultos e mesmo agredido. Bono é un político socialista moi particular, pouco educado e que non mostra ningún repeto polos nacionalistas. Namentres é un político democrata e unha persoa coa que se pode tratar de dialogar sen usar constantemente a violencia.

Hai pouco houbo unha manifestación en contra de que de Iñaki de Juana Chaos fora excarceado ao cumplir a súa condena convocada por la Asociación de Víctimas del Terrorismo. A esa manifestación acudiu Ricardo Sáenz de Ynestrillas pero non foi recibido como Bono, senón que foi aclamado e aplaudido pola multitude. Se ven é certo que Ynestrillas é un político, de extrema dereita, tamén é certo que non é unha persoa tolerante no signifcado denotativo da palabra. Ynestrillas asasinou ao deputado Batasuna Josu Muguruza, demutado que naquel momento pertencía a un partido legal e democrático.

É curioso ver como unha asociación que ten a tolerancia como bandeira permite nas súas filas semexante fascista. Pero Ynestrillas non é o único, senón só un exemplo dos lobos que se agachan detrás dunhas siglas inocentes. Son moitos os antigos franquistas que forman parte activa na AVT e manteñen unha postura contraria ao que pregonan por escrito. Acosando aos que non pensan coma eles, e tomando accións legais contra as boces que gritan pela liberdade de expresión. Tal é o caso do grupo italiano de ska, Banda Bassotti. Que por certo actuará o próximo sábado en Arzúa as 2300 da noite.

Deixovos un video no que fala inestrillas, tres días antes de acudir a manifestación e un comunicado de Banda Bassotti. De verdade que é curioso ver as declaracións de alguen a que hai xente que considera tolerante, e logo ver as de alguén que sendo perseguido e tachado de intolerante manten un dialogo correcto e non descalifica en ningún momento aos que dirixen tales ataques contra el.

(traducido pro Bardo)

POLA LIBERDADE DE EXPRESIÓN

Xa dende hai tempo en España, Catalunya e Euskal Herria[e Galicia] que a AVT, o PP e agora tamén o diario O MUNDO están facendo presións sobre os promotores de festivais e de clubs para cancear os nosos concertos. A AVT (Asociación Vitimas do Terrorismo), próxima ao Partido Popular, ameaza (sen facelo) de denunciarnos. Eles, xuntos a un sindicato da Garda Civil, non queren que nós toquemos en ningún lugar da Peninsula Ibérica de agora en diante. Acúsannos de animar a ETA nunha canción e que nos anos apoiamos a moitas asociacións vascas que loitan para a Independencia.

Eles ameazan de denuciarnos exactamente polo texto da canción YUP A LA, canción que está presente no cd de Banda Bassotti “Asi es mi vida” do ano 2003, disco que é unha antoloxíia de cancións de loita (todas versións doutros autores por suposto) do século XX interpretadas en clave rock-ska.

Esta canción é unha version do poeta vasco Etxamendi do 1974 e fala do atentado a Carrero Branco (presidente do Goberno do dictador falanxista Francisco Franco)Atentado executado cando aínda Franco estaba no poder en España. Está claro como o sol que o texto desta canción ten que ser introducido no seu contexto histórico e non por suposto no 2008. Por iso declarámos que é absolutamente demagóxico usar o texto neste contexto e també imos explicar que o paragrafo da canción que eles contestan non está traducido ben por eles e non é unha casualidade.

Acúsannos de apoiar ao ETA para un texto, cando neste mesmo texto a organización armada ETA nunca está nomeada. A palabra “eta” en euskera (a lingua Vasca) a parte de ser a sigla do que todo o mundo coñece é unha simple conxunción gramatical (quere dicir simplemente e) como no caso deste párrafo incriminado que imos citar ao fin desta declaración A traduccion é : vitoreamoste e o teu é o brazo do pobo e non é como eles afirman: vitoreémoste ETA es o brazo do pobo.

Esta claro como a luz do sol que estes personaxes xuntos aos estimados xornalistas do MUNDO cometeron un grande e grave fallo.. coido que esa xente necesitaría un tradutor mellor do que teñen agora en lugar de calumniar gratuitamente a Banda Bassotti. E igualmente abofé que estes erros de traducción non son tan casuais por que non é facil crer nesta mesma xente despois que xa o ano pasado xa explicamos noutro comunicado a mesma cousa despois da mesma idéntica acusación aínda non entenderon e voltan co mesmo Como se di: Errare humanum est, perseverare autem diabolicum??

Declaramos iso por que tanto a AVT como O MUNDO non estan novos nestes intentos. Son a mesma xente que demandaron o grupo Soziedad Alcolica para un texto e son o mesmo que fixeron unha lista negra de bandas que non teñen que tocar (segun eles) por que filo-ETA Nesta lista están Soziedad Alcolica, Fermin Muguruza, Berri Txarrak e agora nós prometendo accións xuiciaies, boicot de concertos e outras iniciativas.

Xa intentaron parar 2 concertos nosos o ano pasado (en FERROL e no LUMBRERA ROCK), pero ao final non lograron pararnos por que os promotores non se deixaron asustar coas ameazas e sobre todo por que estas acusacións se expuxeron claramente sen ningun fundamentos.

A realidade é que están intentando que calemos por que representamos a unha das derradeiras bandas que teñen unha propia identidade política ben definida e unha historia que é oposta á deles, pero como no pasado, pese a que traten unha e outra ver en aplicar a censura esta non lles vai a servir de nada.

Por sorte no mundo (non no diario, no mundo real) hai moitísima xente que non se deixa enganar con esas mentiras e que segue chegando ás nosas actuaccións e esta é a resposta máis importante que lle podemos dar.

Para a liberdade de expresion

Non Censura

BANDA BASSOTTI Roma 8 de maio 2008

Deseguido imos poñer o parrafo contestado en euskera coa traduccion EXACTA en castelán

Yup A La ( o autor è Etxamendi)

(EUSKERA)

Goresten haigu, goresten eta

populiaren makila haiz ta

hire indarra handia baita

herria hitaz bozkariatzen dá.

Goresten haigu, goresten eta

populiaren makila haiz ta

hire indarra handia baita

herria hitaz bozkariatzen dá.

(CASTELÁN, [traducido ao galego]).

¡Vitoreámoste, e

ti es o brazo do pobo!

¡Grande é a túa forza,

o pobo está protexido!

¡Vitoreamoste, e

ti es o brazo do pobo!

¡Grande é a túa forza,

o pobo está protexido!

[o que esta entre corchestes é un añadido, podedes ver a web de Banda Bassotti xunto coa declaración orixinal en http://www.gridaloforte.com]

“Juan Carlos I, el último Borbón”

2008-08-04T13:41:00.000+01:00

(Un libro que destapa as mentiras sobre este monarca)

Amadeo Martínez Inglés é un coronel do exército pouco común. Actualmente na reserva desenrola unha labor de escritor e historiador militar. A súa forma de ser fixo que diversos problemas coas autoridades ao longo da súa carreira, así pois segundo o ABC pasou unha temporada no cárcere por pedir a profesionalización do Exército, foi apartado do exercito perdendo a súa condición de militar de carreira, foi xulgado e logo absolto por participar o 15 de Marzo do 2003 nunha manifestación contra a guerra de Irak vestido co uniforme reglamentario de coronel.

Foi profesor de Hisotoria Militar e Estrateixia na Escola do Estado Maior. Como escritor é autor de varios libros como “España indefensa “(1989), “Mi lucha por un Ejército profesional “(1992), “La transición vigilada” (1994) ou “23-F El golpe que nunca existió “(2001).

Este señor, que xa era militar durante o réxime de Franco, non me tería por que caer simpático nun principio. Pero pese a que como persoa teña unhas ideas moi diferentes das miñas debo recoñecer a valia da súa obra escrita.

No seu último libro, “Juan Carlos I, el último Borbón” fai unha análise das mentiras da Moncloa e das falcatruadas dun rei divinizado polos medios de telecomunicación. Déixovos un texto do autor acerca do tema.

“Ao EXCMO SR. PRESIDENTE DO CONGRESO DOS DEPUTADOS DAS CORTES ESPAÑOLAS

Don Amadeo Martínez Inglés, coronel do Exército, escritor e historiador militar, diríxese a vosa ilustrísima e á Cámara que preside con arranxo ao que dispón o artigo 77.1 da Constitución española manifestándolle o seguinte:

Con data 23 de setembro de 2005, e con arranxo a canto dispón o artigo 77.1 da Constitución española, remitín ao presidente desa Cámara na anterior lexislatura, señor Marín, un exhaustivo Informe (40 páxinas) sobre os feitos acaecidos en España na tarde/noite do 23 de febreiro de 1981 (popularmente coñecidos como o intento involucionista do 23-F) no que, logo dunha longa investigación de máis de vinte anos, presentaba toda unha serie de indicios racionais que apuntaban a que o rei Juan Carlos I foi o máximo responsable do seu planificación, coordinación, preparación e execución. En consecuencia solicitáballe a creación dunha Comisión de Investigación, conforme ao que establece o artigo 76.1 da Carta Magna, que, a pesar do tempo transcorrido e cos máximos poderes, estudase, investigase e analizase tan odioso episodio da recente historia de España e depurara as responsabilidades (políticas e históricas, preferentemente) que puido ter o monarca español.

En xaneiro de 2006, catro meses despois do envío do Informe sobre o 23-F ao presidente do Congreso dos Deputados e visto que este non parecía disposto a acusar recibo do mesmo e, moito menos, a estudalo ou debatelo na Cámara que presidía (aínda que me consta que deu traslado do escrito aos diferentes grupos parlamentarios) decidín enviar o prodigo documento ao presidente do Senado, señor Vermello, ao do Goberno da nación, señor Rodríguez Zapatero, e a cada un dos presidentes das máis altas institucións do Estado: Consello Xeral do Poder Xudicial, Tribunal Supremo, Tribunal Constitucional, Consello do Estado etc, etc. Ningunha das autoridades ás que ía dirixido o, ao parecer, politicamente incorrecto escrito (a excepción do presidente do Senado, quen acusou recibo a través da Comisión de Peticións da Cámara) contestou ao mesmo.

Ao non obter ningunha resposta, tanto do presidente Marín como dos presidentes das máis altas institucións do Estado, ano e medio despois, con data 23 de febreiro de 2007, presentei no Congreso dos Deputados o mesmo Informe solicitando de novo a creación dunha Comisión que investigase o suposto golpe de Estado do 23-F; visto, ademais, o ocorrido nesa Cámara o día 23 de febreiro do ano anterior, data en que se cumpría o vixésimo quinto aniversario de tan desgraciado evento, ao rexeitar de plano algúns grupos parlamentarios a nota institucional que pretendía difundir o presidente e que, como viña sendo costume nos últimos anos, sinalaba ao rei Juan Carlos como supremo e único salvador da democracia e as liberdades do pobo español postas en perigo polo golpista Tejero.

Como consecuencia de todo o anterior e consciente de que o Congreso dos Deputados, co seu señor presidente á fronte, e o resto de autoridades ás que dirixira o documento nunca se ían a molestar en acusar recibo do mesmo (se as súas señorías non queren debater tan delicado asunto que o faga a opinión pública, primeiro nacional e despois internacional), decidín publicar todas as miñas investigacións sobre o rei Juan Carlos en forma de libro (Juan Carlos I, o último Borbón. Styria. Febreiro 2008), un extenso traballo sobre a vida do monarca español no que analizo, logo de moitos anos de estudo e dedicación, non só o xa comentado asunto do 23-F senón algunhas das numerosas e graves irregularidades políticas, militares, familiares, económicas que protagonizou primeiro na súa mocidade e despois ao longo dos seus trinta e dous anos de reinado. Moitas destas irregularidades son, obviamente, presuntos e graves delitos que non deben quedar escondidos, de ningunha dos xeitos, baixo a alfombra da historia. Como os que relaciono a continuación:

1º.- Un intento de Golpe de Estado, xa que a estas alturas está fóra de toda dubida que, no outono de 1980, deu o visto bo aos seus militares cortesáns (os xenerais Armada e Milans) para que planificaran, organizasen, coordinaran e executasen unha ilegal e inconstitucional manobra político-militar-institucional (o xa comentado 23-F), de acordo con determinadas forzas políticas do arco parlamentario, co fin de cambiar o Goberno lexítimo da nación española e frear con iso un golpe militar da extrema dereita castrense. Manobra que despois sería abandonada por el mesmo e os seus cómplices políticos ante a estrafalaria entrada do tenente coronel Tejero no Congreso dos Deputados, poñendo así en serio perigo de guerra civil a este país.

2º.- A posta en actividade, en 1983, dos batallóns da morte ou grupos de terroristas de Estado denominados GAL (Grupos Antiterroristas de Liberación) para facer desaparecer (matar ou secuestrar) membros de ETA, saltándose á lixeira todas as normas e leis do Estado de dereito e usando as mesmas tácticas e técnicas dos separatistas vascos. Grupos de asasinos a soldo do Estado español que, co coñecemento e a autorización do Xefe do Estado e comandante supremo das FAS españolas, o rei Juan Carlos, serían organizados e dirixidos polos servizos secretos militares (CESID) nutríndose de funcionarios militares e civís españois e mercenarios estranxeiros.

3º.- Enriquecerse dunha forma esaxerada e ilegal ata converter á súa familia nunha das máis grandes fortunas de Europa e o mundo, recibindo sospeitosas donacions e créditos persoais desde o exterior e realizando substanciosos negocios aproveitándose do seu omnímodo poder institucional e o seu inviolabilidade ante a lei. O que propiciou que en trinta anos a súa fortuna elevouse, segundo prestixiosas publicacións estranxeiras (en España o mutismo en todo o referente á familia real é absoluto), á importantísima suma de 1.790 millóns de euros (300.000 millóns de pesetas). Cifra esta nunca desmentida pola Zarzuela.

4º.- Exercer a corrupción continuada e xeneralizada, ao recibir e aceptar como rei e xefe do Estado agasallos e donacions multimillonarias de empresarios e particulares (iates, coches, petrodólares para apoiar a reconquista de Kuwait)

5º.- Desviar fondos reservados do Estado para pagar as súas aventuras de galan e os chantaxes dalgunha das súas numerosas amantes, como o que tivo que facer fronte a partir do ano 1994 trala súa longa relación amorosa de 15 anos de duración cunha bela vedette do espectáculo español. Que nos custou aos contribuíntes españois máis de 500 millóns de pesetas, pagados cos fondos reservados do CESID, Presidencia do Goberno e Ministerio do Interior.

6.- Un presunto asasinato (o simple homicidio xa foi aceptado no seu día por el mesmo e a súa familia) cometido nos seus anos mozos, xa que o 29 de marzo de 1956, con 18 anos de idade e sendo un distinguido cadete da Academia Xeral Militar de Zaragoza, con seis meses de instrución militar intensiva na súa haber e outros seis de instrución premilitar (experto polo tanto no uso e manexo de toda clase de armas portátiles do Exército español) matou, estando só con el e en moi estrañas circunstancias que nunca foron aclaradas, dun tiro na cabeza procedente da súa propia arma ao seu irmán Alfonso, de 14 anos, o preferido do seu pai, don Juan de Borbón. Quen, segundo moitos políticos da contorna deste, ía ser elixido polo conde de Barcelona para sucederlle nos seus dereitos dinásticos á coroa de España ante o proceder de Juan Carlos que xa nesas datas manifestaba unha irregular e canina obediencia a Franco con vistas a acceder ao trono saltándose ao seu propio pai.

En relación con este turbio asunto (que permaneceu cincuenta anos no máis absoluto dos segredos), o citado traballo de investigación desmonta unha tras outra todas as hipóteses tecidas no seu día pola propia familia de Juan Carlos e o ditador Franco para facer crer aos españois que todo foi un desgraciado accidente. Suposto accidente que nunca foi investigado nin pola xustiza portuguesa nin pola española, civil ou militar, sendo o homicida naquelas datas un profesional das Forzas Armadas españolas.

De todos estes presuntos delitos cometidos polo rei Juan Carlos I, que recolle o xa repetidas veces comentado traballo de investigación, preséntanse abundantes indicios de culpabilidade. Da maioría dos cales, por outra banda, tiveron constancia nos últimos anos as elites mellor informadas deste país (políticos, xornalistas, líderes sociais) pero sen atreverse a denuncialos e, moito menos, a perseguilos. O historiador militar que formula o presente escrito decidiu agora darlles publicidade en forma de libro para coñecemento de todos os españois. Libro que, por outra banda, pasados xa dous meses desde a súa publicación, non foi desmentido en ningún dos seus extremos nin pola propia Casa Real española nin por autoridade algunha. Ata o momento tamén, tanto o Congreso como os demais poderes do Estado calaron.

En vista diso, constituídas xa as novas Cortes Xerais saídas da vontade popular expresada o 9 de marzo pasado e comezado con iso unha nova lexislatura, diríxome a vosa ilustrísima como presidente do Congreso dos Deputados para, en virtude do que contempla o xa citado artigo 77.1 da Carta Magna española, esixir a creación da xa repetidas veces solicitada Comisión parlamentaria que proceda de inmediato a estudar e investigar as xa moi claras responsabilidades do monarca español nos feitos comentados con anterioridade e que resumo de novo:

1º.- A chamada durante anos intento involucionista do 23-F e que en realidade non foi tal senón unha chapuceira manobra borbónica de altos voos, á marxe da Constitución e das leis, para cambiar o Goberno lexítimo da nación en provecho da Coroa.

2º.- A creación e organización dos autoproclamados Grupos Antiterroristas de Liberación (GAL), compostos por determinados estamentos dos Corpos e Forzas de Seguridade do Estado e do Exército (dos que o monarca español tivo coñecemento antes de que empezasen a actuar a través de documentos reservados do CESID) e que cometeron, con métodos expeditivos criminais, polo menos vinte e oito asasinatos de Estado e un secuestro.

3º.- O sorprendente e rápido enriquecemento da súa familia (en trinta anos pasou da indixencia máis absoluta a dispoñer dunha das maiores fortunas de Europa, segundo informacións de toda solvencia que non foron desmentidas pola Zarzuela).

4º.- A aceptación continuada de agasallos e donacions por parte de particulares (iates, coches) que lóxicamente farían os interesados perseguindo algo a cambio.

5º.- Os pagos con fondos reservados de Presidencia do Goberno e dos ministerios de Defensa e Interior para enfrontar o chantaxe de determinada vedette do espectáculo español, que dispoñía de comprometedores vídeos sexuais co rei Juan Carlos.

6º.- A desgraciada morte do infante D. Alfonso de Borbón en “Vila Giralda” (residencia dos condes de Barcelona en Estoril) o 29 de marzo de 1956 e que ao fío das análises incluídas no traballo de referencia deixan bastante claro que o suposto accidente puido ser en realidade un fratricidio premeditado. Os meus estudos como militar e como experto en armas deixan moi poucas dúbidas respecto diso. Como tal feito nunca foi investigado pola xustiza (nin portuguesa nin española) esixo, como historiador e cidadán español, que se abra un proceso clarificador sobre o mesmo, exhumando se é preciso os restos do infante que repousan no Monasterio do Escorial e interesando do ministerio de Defensa a documentación que poida obrar sobre aquel homicidio nos arquivos da Academia Xeral Militar de Zaragoza, co fin de que expertos xudiciais e técnicos en balística e teoría do tiro poidan facer as súas avaliacións e aclarar definitivamente o misterio que encerra aquel oscuro suceso da historia de España. E deixando aberto o camiño para que os xuíces establezan as responsabilidades penais ás que aínda debe enfrontar Juan Carlos de Borbón, xa que naquela época non estaba cuberto constitucionalmente por ningún manto de inviolabilidade ou irresponsabilidade e só era un profesional do Exército español (cadete da Academia Xeral Militar de Zaragoza), suxeito polo tanto ás leis penais castrenses.

Responsabilidades que poderían ser de carácter penal pero, con toda seguridade, históricas e políticas pois se se demostrase a culpabilidade do actual rei de España, habería que reescribir con toda urxencia a historia deste país.

Ata aquí, señor presidente do Congreso dos Deputados, os presuntos delitos cometidos polo actual rei de España, tanto no seu xa longo reinado como nos seus anos xuvenís de cabaleiro cadete na Academia Xeral Militar. Que este modesto historiador militar e coronel do Exército non está disposto a que queden ocultos entre as bambalinas da historia e sen a súa correspondente condena, sexa esta penal, moral ou histórica. Por iso lle reitero unha vez máis a solicitude de que todos estes feitos sexan estudados, investigados e analizados en profundidade, e canto antes, por unha Comisión parlamentaria (auxiliada polos correspondentes expertos), xa que sen dúbida debe ser ese foro parlamentario, como suprema expresión da soberanía popular, o que promova inicialmente as accións pertinentes, de tipo xudicial ou político, que permitan aclarar tan graves e importantes cuestións. Que afectan sarcasmo e unha burla ao pobo español que xa figure nos libros de historia deste país como máximo salvador da democracia e das liberdades dos seus cidadáns aquel que foi o primeiro en poñelas en perigo autorizando o golpe de Estado do que, segundo a anxelical teoría oficial, salvounos a todos. ao país en xeral e, sobre todo, á súa historia pois non deixa de ser un auténtico

Ante esta Comisión debería comparecer o propio rei Juan Carlos (xa se pediu a súa presenza ante o Tribunal Militar de Campamento no ano 1982 para que contestase ás acusacións de golpismo vertidas na súa contra por algúns acusados e testemuñas no golpe do 23-F) pois unha cousa é que a súa persoa sexa, a día de hoxe, constitucionalmente inviolable e non suxeita a responsabilidade e outra moi distinta o que non poida e deba comparecer ante os lexítimos representantes do pobo para dar a coñecer a súa versión sobre uns feitos gravísimos da recente historia de España nos que el exerceu o papel de protagonista absoluto.

E para rematar, señor presidente do Congreso dos Deputados, se tanto esa Cámara como os demais poderes do Estado optan, unha vez máis, por tomarse as miñas denuncias contra o rei Juan Carlos I a título de inventario, é dicir, coma se estivesen formuladas contra o historicamente preclaro e insigne Alfonso X o Sabio en lugar da menor gloria do, de xeito evidente, menos docto e exemplar personaxe que nestes momentos ocupa a Xefatura do Estado español a título de rei por desexo testicular do dictador Franco, este historiador militar (que lle recordo, por se o esqueceu, foi encarceado e separado abruptamente da súa carreira por un ministro de Defensa do seu partido, en 1990, por reivindicar, con coñecemento de causa, un Exército profesional para España; aspiración que conseguiu en 1996) verase obrigado moralmente a pedir amparo internacional na instancia xudicial ou mediática que estime oportuna e conveniente, incluído se fose preciso o Tribunal Penal Internacional. Porque non deixa de ser un contrasentido e un esperpento xurídico que a Audiencia Nacional española, a través do seu xuíz estrela Baltasar Garzón, dedíquese a perseguir xefes de Estado estranxeiros, presuntos xenocidas, terroristas e responsables de crimes de lesa humanidade, e non chame sequera a declarar ao máximo responsable dos asasinatos dos GAL (crimes de Estado que non prescriben nin deben contemplar no seu enxuizamento inviolabilidade algunha): o rei Juan Carlos I. Quen recibiu precisa e abundante información reservada do CESID no seu momento (a famosa Acta Fundacional e outros documentos) sobre a preparación e pronta posta en execución da chamada guerra sucia contra ETA. E non fixo nada por evitala.

E espero, señor presidente, que non tome estas as miñas últimas palabras como unha ameaza (xamais me permitiría semellante liberdade contra o máximo representante do poboo soberano e terceira autoridade do Estado) senón como unha respetuosa advertencia dun cidadán español que dedicou toda a súa vida á defensa deste país, que só recibiu a cambio represións e sinsabores e que, desde logo, como lle ensinaron fai xa moitos anos nunha Academia Militar, non vai a deixar a loita polos seus ideais e conviccións.

España non pode ter nin un minuto máis na Xefatura do Estado a un home de pésima catadura moral, homicida confeso (que non pagou aínda polo seu delito), presunto asasino e tamén, en grado de presunción polo momento, golpista, malversador de fondos públicos e terrorista de Estado.

Axúntolle, señor presidente do Congreso, copia do Informe remitido en setembro de 2005 e febreiro de 2007 ao seu predecesor no cargo.

Asino o presente escrito en Alcalá de Henares a 4 de abril de 2008”

(Texto de: http://www.mundurat.net/pintxogorria/index.php?option=com_content&task=view&id=2142&Itemid=4)

Perto de 2500 pessoas respaldam a aposta unitária da Causa Galiza pola soberania nacional

2008-07-27T13:30:00.000+01:00

Perto de duas mil quinhentas pessoas acudírom esta manhá à manifestaçom convocada pola Causa Galiza, a única que no Dia da Pátria reclamou a autodeterminaçom para o país.

O número de participantes, que superou longamente a assistência do ano passado, dá mostra da implantaçom da plataforma soberanista, que continua a sumar apoios populares na sua defesa unitária dos direitos nacionais da Galiza.

Com a legenda “Soberania Nacional” na faixa, portada por diferentes membros da portavozia, a marcha da Causa Galiza saiu pouco depois das 13:30 horas da Alameda compostelana, para rematar na Praça do Toural, depois de percorrer várias ruas da capital. Nesta praça, Berta L. Permui apresentou um acto político no que Charo Lopes comunicou as distintas saudaçons de delegaçons internacionais e Pedro Alonso deu leitura ao manifesto, que destacou o direito de autodeterminaçom e a luita contra o capitalismo como eixos das soluçons aos problemas que sofre o país.

Também houvo umha lembrança para o falecido militante independentista Ramom Muntxaraz, que foi respondida com umha ovaçom do público. Causa Galiza entende que a consecuçom do reconhecimento legal da nossa realidade nacional e de um grau de bem-estar só é possível a partir de um quadro jurídico-político próprio. Um quadro que resolva as carências, eivas e impedimentos que a relaçom subordinada ao Estado espanhol projecta sobre as nossas possibilidades reais de desenvolvimento social, económico e cultural.

A Galiza há de ser umha das naçons onde maior incidência terá a crise do sistema capitalista neoliberal. Carente de umha estrutura económica autocentrada, sobre a nossa terra projecta-se novamente com insistência a sombra da especulaçom, do urbanismo sem controlo, do uso e abuso do nosso litoral, da aplicaçon de políticas energéticas megalómanas, da perpetuaçom, em definitivo, da nossa condiçom subalterna e de povo oprimido.

Torna-se mais necessário do que nunca assumir e espalhar umha consciência crítica a respeito da realidade que nos rodeia. Denunciar activamente as desigualdades sociais que apresenta o omnipotente e omnipresente capitalismo, como sistema económico que tem, aliás, nas suas raiceiras a responsabilidade da privaçom da nossa soberania, após mais de cinco séculos de opressom nacional. Cumpre assumirmos a volta a umha resistência activa e firme da nossa língua, cultura, territorialidade, meio natural… como cerne de um processo real de afirmaçom e autodeterminaçom nacional. Devemos, pois, hastear umha vez mais a bandeira da estrela vermelha.

Artigo de Causa Galiza.

Que non te recruten

2008-07-27T13:04:00.000+01:00

O Estado Imperialista Español segue a se aproveitar da situación de desemprego e exclusión, que el mesmo provoca na mocidade galega, para converter ás camadas máis novas do noso pobo nunha canteira para os corpos militares (exército, garda civil) e represivos (policía, seguridade privada) que defenden con violencia a continuidade do réxime monárquico capitalista e os privilexios da burguesía monopolista (naval, metal, Reganosa…).

Tod@s coñecemos a mozos e mozas do noso barrio, aldea ou parroquia que, desesperad@s pola falla de saída laboral e social, se deixan reclutar nestes corpos represivos. Moi pouc@s son “vocacionais”. Pasan a ser opresores da súa propia xente, cadelos fieis dos inimigos do pobo.
Aínda así, o exército ten cada vez menos alistamentos, polo que o ministerio español de “Defensa” leva tempo facendo campañas de promoción en escolas, centros de ensino e nas oficinas do desemprego.

Por todo isto, dende ADIANTE, como organización de mozas e mozos comunistas e independentistas completamente opost@s ás forzas imperialistas e represivas, estamos a facer campaña contra os recrutamentos e a prol dun traballo digno.

Que son os corpos represivos? A quen serven realmente?

Na súa orixe tratábanse de destacamentos de homes armados que tiñan coma misión garantir o mantemento das relacións de dominación nacidas da división social do traballo e do fraccionamento da sociedade en clases sociais (explotadores e explotados). Na actualidade segue a ser basicamente o mesmo.

Coa evolución que supuxo a capacidade de producir excedentes das riquezas, as sociedades dividíronse entre @s que producían tais excedentes (traballadoras/es) e quen se apropiaban deles (ricos e poderosos); estes últimos, ao ser unha minoría, precisaron de se dotar de corpos policiais, exércitos e forzas de asalto que garantisen os seus privilexios pola forza, e que sofocasen posíbeis revoltas d@s traballadoras/es sometid@s a explotación.

O capitalismo supuxo un desenvolvemento aínda maior coa aparición do estado burgués e do exércto permanente. A función que cumpre o exército no capitalismo é dobre, por unha banda serve a) para se enfrontar a outras potencias capitalistas e submeter a outros pobos, e doutra b) é utilizado como ameaza permanente para todo quen pretenda subverter a opresión no seo do propio estado.

Lembremos o Artigo 8 da Constitución vixente no Estado Imperialista Español:
“Las fuerzas armadas (…) tienen como misión garantizar la soberanía e independencia de España, defender su integridad territorial y el ordenamiento costitucional”.

Isto significa que no caso hipotético de que @s galeg@s decidísemos democrática e maioritariamente a independencia do noso País nun futuro, o EIE podería empregar os corpos militares e represivos para evitalo pola forza.

Non é unha saída laboral digna nin honrada Todo o que nos quere vender a publicidade dos ministerios españois de “defensa” e do Interior, é unha completa
mentira:
- Na vertente “laboral”, as condicións son tremendamente precarias. Os salarios son extremadamente baixos, e tan só unhas poucas elites poden cobrar dignamente. Non existen horarios, tés que estar disponíbel a todas horas para obedecer o que che ordeen, incluso estando de “permiso” a miles de quilómetros. Está proibido organizarse ou sindicarse, polo que non hai xeito de defender os teus dereitos cando sexan vulnerados.
Etc, etc.

- Ningún exército nin policía capitalista traballa pola paz. Cando invaden países e os destrúen, asasinan a milleiros de inocentes. Cando despois nos sacan na tele como “colaboran na reconstrución” (do que destruíron!) e no “abastecemento de víveres”, o que están a facer realmente é montar as infraestruturas para explotar os bens do país ocupado, evitar revoltas populares pola fame e a miseria d@s habitantes dos países invadidos e facer publicidade entre @s habitantes dos países invasores.

- Tanto o exército coma a policía seguen albergando tendencias golpistas contra o, xa de seu, precario sistema democrático, como aconteceu recentemente con militares como Mena, J.M. Villa e compañía. Tamén seguen a practicarse torturas físicas e psíquicas nos cuarteis e comisarías. Poucos casos saen á luz, pero se saen -malia o hermetismo encubridor da prensa- é porque hai moitos mais.

- O exército español ten sido empregado recentemente para reprimir manifestacións populares en Galiza:
En 1994 forzas do exército enfrontáronse violentamente co/as veciñ@s de Figueirido por unha desputa sobre a propiedade dos montes que rodean a base miltar, en 1983 a policía militar reprimiu a tiros na Coruña unha manifestacón contra a multinacional terrorista OTAN, en 1972, tras asasinar a policía aos obreiros Amador e Daniel nunha folga do naval, as fragatas do exército estaban preparadas para disparar sobra a cidade de Ferrol no caso de que trunfase a mobilización, etc.

- Nas forzas armadas e policiais, fomentan entre os seus membros valores de auto-odio (odio por ser galeg@, odio por proceder da clase traballadora,…) e de machismo, xenofobia, culto á violencia, desprezo a homosexuais e fudamentalismo católico.

Cada vez hai máis xente moza que se dá conta destas mentiras. É por iso que a maioría abandoa nos primeiros meses. É por iso, tamén, que fan tanta publicidade para recrutar xente. É por iso que, mesmo sendo tan racistas, agora están dispostos a recrutar a migrantes doutros países máis pobres. Pero tamén elas/es se están a dar conta do erro de se meter nestes corpos represivos.

Pois iso. Que non sexas parv@, non te deixes embaucar, e pasa deles!

Artigo de:
(EMBATE número 10 - verán 2008)

Mani en Santiago

2008-07-24T11:37:00.000+01:00

CAUSA GALIZA CONVOCA AO DÍA DA
PATRIA POLA SOBERANÍA NACIONAL(25 de Xullo as na Alameda as 13:30)

Manifesto de Causa Galiza ante o Día da Patria de 2008

Unha dilatada historia é a que tén o soberanismo galego ás súas costas. Son numerosos os exemplos de loita neste
senso, fundamentadas na consecución do recoñecemento legal da nosa realidade nacional e dun grao de benestar que só será posíbel a partir dun marco xurídico-político propio. Un marco que resolva as carencias, eivas e impedementos que a relación subordinada ao Estado español proxecta sobre as nosas posibilidades reais de desenvolvemento
social, económico e cultural. Ao longo do século pasado, o movemento soberanista galego avanzou a partir da afirmación da Asemblea Nacionalista de Lugo en 1918. Un movemento que foi medrando tamén a partir de outras experiencias e iniciativas, netamente patrióticas, impulsadas a partir da emigración americana, como as posicións arredistas de Habana, ou na terra, nacidas no seo do mundo cultural organizado, de sociedades nacionalistas ou sectores galeguistas e nacionalistas que, na altura dos anos trinta, nucleaban estas ideas.
A resistencia ao golpe de 1936 e o activismo ao longo da dictadura reformularon o soberanismo e situárono en coordenadas socialistas, alicerzando
a semente do que hoxe somos: un pobo que construe o seu futuro afirmando a vixencia das súas aspiracións de soberanía nacional plena. Nós, hoxe, tamén, reclamamos ese marco xurídico-político propio que rache cunha dependencia liquidadora da nosa realidade nacional! Unha reclamación que gaña maior sentido e necesidade vital se tivermos presente o horizonte planetario.

Falsamente integrados e integradas nun autodenominado Primeiro Mundo, a Galiza fica globalizada polo devorador capitalismo, sen posibilidades de elección, ao non contarmos con soberanía política como nación; arrastrados e arrastradas pola uniformización do pensamento, como franca necesidade do sistema de mercado imperante. Un modelo de produción e mercado que procura maiores beneficios na flexibilización, especialmente da forza de traballo,
amoldando á súa medida os mercados nacionais e internacionais e uniformizando valores e pensamento de masas, que se convirten en dogmas aceptados sen resistencia a partir da escola mais elemental.

Na actualidade, a profunda crise sistémica que padece o capitalismo neoliberal pretende reestructurarse incrementando a explotación dos traballadores e traballadoras, con destaque para a poboación inmigrante, e o saqueo dos
pobos. Os recentes conflictos son só un anuncio do que virá. A Galiza ha de ser unha das nacións onde maior incidencia poderá ter esta crise. Carente dunha estructura económica autocentrada, dotada dunha capacidade de decisión ben limitada e politicamente sumida nunha dinámica tanxencial á defensa decidida e rotunda da propria integridade, sobre a nosa terra proxéctase novamente con insistencia a sombra da especulación, do urbanismo sen control, do
uso e abuso do noso litoral para o lucro duns poucos, da aplicación de políticas enerxéticas megalómanas que industrializarán os nosos montes e desvirtuarán a nosa paisaxe, da perpetuación, en definitiva, da nosa condición subalterna
e de povo oprimido.

Tórnase máis necesario que nunca asumir e espallar unha conciencia crítica respeito á realidade que nos rodea. Denunciar activamente as desigualdades sociais que presenta o omnipotente e omnipresente capitalismo, como sistema económico que tén, ademáis, nas súas raiceiras a responsabilidade da privación da nosa soberania, despois de máis de cinco séculos de opresión nacional.

Carecería de rigurosidade algunha pensar que a nosa nación é unha realidade eterna, existente con independencia de abandonarmos o cultivo do propio e tolerarmos as agresións que padecemos. Así, pois, cumpre asumirmos a volta a unha resistencia activa e firme da nosa língua, cultura, territorialidade, meio natural... como cerne dun proceso real de afirmación e autodeterminación nacional. Debemos, pois, hastear unha vez mais a bandeira da estrela vermella.

Son numerosas as frentes abertas na loita pola nosa libertación nacional e social. Causa Galiza, plataforma social ampla e de esquerda en favor da autodeterminación, considera preciso lembrar as reivindicacións do pasado para avanzar firmemente no presente. Abertamente e con decisión. “Resistir para vencer”, ou, o que é o mesmo, “Primeiro, ser, despois, trunfar”.

US Galicia.

2008-07-03T13:29:00.000+01:00

Nos últimos meses puidemos ver por toda ferrolterra fachadas recen pintadas esnaquizadas por una pinta que pon “Galicia Es España” firmadas coa firma “USGalicia” acompañadas en todo momento por unha clara simboloxía neonazi e un correo electrónico que non porei por que é ilegal pero que está escrito en centos de paredes de ferrolterra.

Despois de investigar, xa sei quen son. Son un grupo de recoñecida ideoloxia Nacionalsocialista, e son moi poucos(nunha entrevista que lles fixeron din ser tan só 5).

O nome US Galicia, significa Ultra Sur(hinchada de ideoloxía neonazi do Real Madrid). Vamos que non son un grupo propio, senón unha sección galega dun grupo Catelá. Ademáis, non son de toda Galicia, senón que a maioría son da Provincia da Coruña, e algún os varios son de Ferrol.

No plano deportivo son moi pouco activos, só apoiaron de forma conxunta dous partidos do Real Madrid o que denota que a súa actividade como grupo ultra é casi nula.

As decenas de pintadas, semellan ser unha campaña de publidade nunha búsqueda desesperada de atopar novos militantes. Pero pese a súa gran actividade bandálica, é un grupo moi minoritario.

Deíxovos un vídeo que parodia aos ultrasur(moi divertido por certo). Grupo que por certo é extremadamente violento e intolerante. Moitos dos seus mebros a súa vez militan en grupos ultradeireitistas coñecidos polas súas agresíons aos marxinados.

Unha triste canción, ocorreu hai dous anos.

2008-07-02T20:33:00.000+01:00

Nunha cálida noite levantina entrei nun pub guines. O ambiente era ameno e a música en directo. Sentado nunha esquina cunha guines na man escoltaba as alegres cancións da illa esmeralda.

Pero, de repente, os músicos empezaron a cantar unha canción. Unha triste canción. Non sabia o que decían, nen tampouco por que a coreaba todo o bar, pero o que sí sabía era que a tristeza da canción. Pasaron xa dous anos, e o meu inglés é algo mellor. Busquei moito na Internet e agora xa sei o que era esa canción. Simplemente un Rebel Song.

A canción chámase "The Fields of Athenry” e trata sobre a Gran Fame Irlandesa, un perído no cal debido a peste da pataca miles de irlandes morrían de fame. Debido a falta de comida, un home novo decide roubarlle millo a un gran terratenente Inglés para alimentar a súa familia. Os británicos descúbreno e é deportado cara Australia. Esta canción que fala da fame e da inmigración ben podería ser composta en Galicia, de non ser por que está en inglés.

Como se nota que xa chegaron as vacacións.

2008-07-02T20:25:00.001+01:00

Robert Bodegas, pésimo cómico galego, sustituíu a Angel Martín no programa de televisión “Se lo que hicisteis”. Rober é coñecido por gañar o premio “El rey de la comedia” así como por ser a cara visible da última campaña de publicidade de Estrela.

O cómico é malo, e digoo en serio. Déixovos un monólogo seu en castelán. Como podedes ver, basea gran parte do seu show na exhibición dún marcado acento coruño.

Rebel Songs

2008-06-27T00:22:00.000+01:00

Rebel Songs:

Os Rebel Songs é un xénero de música propio de Irlanda. Son cancións de ritmos Folk que en ocasións teñen influencias punk, rock, oi ou mesmo ska. Pero o que caracteriza a este xénero musical son sobre todo as súas combativas letras. Letras dunha crudeza moi explícita e nas que se critica por un a represión británica.

Son moitos os grupos irlandeses que tocan este tipo de música como Wolfstone, Celticwarrior ou The Dubliners. Pero tamén moitos grupos europeos así como americanos cultivaron este xénero musical para homenaxear a loita irlandesa. Así Skalariak con “Corazón Rebelde”. Banda Bassotti que canta o “Sam Song” e “Go On Home British Soldiers” ou mesmo Xenreira, grupo de rock brabú-ska dos 90 que no seu único disco ten unha canción que é un claro exemplo de rebel song.

Por certo, Banda Bassotti vai actuar en Boiro o día 5 de Xullo, para todos os que poidan ir decirlles que se pasen polo concerto. O grupo ten un gran nivel musical e os seus directos merecen a pena. O disco que están a publiciar chámase “Viento, Lucha y Sol” disco que é o seu último traballo.

Déixovos un exemplo de Rebel Song coa letra traducida:

Ide para casa soldados británicos.

É que non tedes fodidas casas de voso?

Durante oitocentos anos levamos combaténdovos sen medo

e combateremosvos por oitocentos anos máis.

Se vos quedades, soldados británicos, se vos quedades

Nunca feridedes ao IRA

Os corenta homes de Derry son os ultimos que mataredes

Así que marchade dunha vez

Ide para casa soldados británicos.

É que non tedes fodidas casas de voso?

Durante oitocentos anos levamos combaténdovos sen medo

e combateremosvos por oitocentos anos máis.

Non! Nós non somos británicos! Non somos saxóns, non somos ingleses

Somos irlandeses! É IMOLO DEMOSTRAR!

Por eso queremos que marche do noso país a vosa podida Union Jack(bandeira británica)

Queremos ver de novo unha Irlanda ceibe .

Ide para casa soldados británicos.

É que non tedes fodidas casas de voso?

Durante oitocentos anos levamos combaténdovos sen medo

e combateremosvos por oitocentos anos máis.

Ben, estamos combatindo aos britanicos pola nosa causa.

Nos nunca nos inclinaremos ante os soldados porque

Sabemos que o noso destino foi nacer para ser ceibes

Por iso conseguiremos que marchen os bastardos británicos.

Contra a directiva das 65 horas semanais, contra a escravitude capitalista

2008-06-23T00:22:00.000+01:00

Os dirixentes sindicais deben convocar xa unha FOLGA XERAL EN TODA EUROPA

1. Só quedará tempo para traballar e durmir, como no século XIX.- Os ministros de Traballo dos 27 Estados da Unión Europea aprobaron o pasado 9 de xuño unha directiva que legaliza a xornada semanal de 60 horas; no caso de determinados colectivos ampliaríase a 65 horas. Como as 60-65 horas calcúlanse como o promedio de tres meses, a xornada laboral semanal podería chegar ata 78 horas, xa que o único que se garante son 11 horas de descanso diario. Esta Directiva é un ataque salvaxe, frontal e histórico contra a clase traballadora. Os capitalistas queren volver impoñer e legalizar as condicións laborais do século XIX.

2. Peor do que parece.- A directiva non só contempla o brutal incremento das horas de traballo, implica cousas moito peores. Segundo a Directiva o empresario poderá acordar individualmente cos traballadores a xornada laboral, á marxe do pactado nos convenios. O texto impón, polo tanto, a individualización das relacións laborais. Trátase dun ataque directo á unidade dos traballadores, á loita colectiva e ás súas organizacións. Ademais, esta Directiva non vén soa. É parte dunha ofensiva xeneral e ruidosa contra os salarios, as pensións, os gastos sociais, pola privatización de todos os servizos públicos, etc.

3. Cinismo patronal.- Calquera traballador sabe pola experiencia dos últimos anos, e ademais está probado estatisticamente, que significa o incremento das horas de traballo: máis accidentes laborais, máis enfermidades físicas e psíquicas, deterioro das relacións sociais e familiares, falta de tempo para a cultura, o deporte, etc... Malia que iso é evidente a Comisión Europea cualifica a nova lei "como un gran paso adiante para os traballadores europeos". A patronal catalá, nun exercicio de cinismo ilimitado, afirma que "en realidade é unha medida garantista", posto que introduce un tope de 60 horas. O presidente da CEOE, Díaz Ferrán, considera que " se interpretou mal" a directiva europea. A toda esta cacicada non lle importa para nada a vida dos traballadores, só lles preocupa unha cousa: preservar os seus multimillonarios beneficios en tempos de crises e de competencia salvaxe entre capitalistas.

4. Opúxose o goberno de Zapatero?- O goberno de Zapatero di opoñerse á directiva, pero de entrada o ministro Corbacho nin sequera votou NON na reunión de ministros europeos de Traballo onde se discutiu a directiva: abstívose. A calma do goberno do PSOE respecto da ampliación da xornada a 65 horas é fácil de entender pois é unha medida que vai na mesma dirección que os fundamentos da súa propia política social e económica: man dura contra os inmigrantes, contención salarial, redución de impostos para os ricos, incremento da tarifa eléctrica e dos impostos indirectos, etc. Como o goberno aceptou a lóxica do capitalismo a súa política non pode ser moi distinta á que aplican os gobernos de dereitas. De feito, conforme a crise faise máis evidente e os capitalistas presionan máis duramente para que se tomen medidas contra os traballadores, máis tira para a dereita política do goberno.

5. Dirixentes sindicais: basta xa de escusas para non facer nada!- Os principais dirixentes de CCOO e UGT dedicaron duras palabras á Directiva das 65 horas, cualificándoa como o peor ataque aos traballadores desde a creación da Unión Europea. Con todo, na práctica non están facendo nada. Ata hai que facer un esforzo moi serio de procura nos medios de comunicación e para saber que opinan. Non só non están propoñendo un plan de acción concreto senón que nin sequera están facendo unha campaña informativa nas fábricas, traballos e oficinas. Non parece que isto estea á altura dun ataque que, efectivamente, é histórico.

A cúpula de CCOO e UGT está centrando todas as expectativas no Parlamento Europeo, no que "confían" e ao que "piden sensibilidade". ¿E que razón hai para confiar nun Parlamento onde a dereita ten a maioría e que acaba de aprobar unha directiva salvaxe contra os traballadores inmigrantes, apoiada ata polos parlamentarios do PSOE? O único xeito real de obrigar á burguesía europea a retirar a directiva das 65 horas é mobilizando de forma contundente e unitaria aos traballadores de toda Europa.

6. Malestar social e disposición á loita dos traballadores.- A convocatoria dunha folga xeral de 24 horas pola retirada da Directiva das 65 horas sería recibida con entusiasmo polos traballadores de toda Europa. Está habendo mobilizacións obreiras e folgas masivas en todos os países de Europa que a prensa oculta deliberadamente: en Francia, en Portugal, en Grecia, en Dinamarca, en Suiza, só por mencionar os máis recentes. Ata na Gran Bretaña e no Leste europeo, logo de moitos anos, está habendo un repunte das loitas. Se a maioría de gobernos en Europa son de dereitas, non é pola debilidade dos traballadores, é polo fracaso dos gobernos socialdemócratas que son capaces de ofrecer unha alternativa ao desemprego, á precariedade, á perda do poder adquisitivo, etc. Pero, por abaixo, o ambiente de malestar social e disposición á loita é xeral. Aquí no Estado español, segundo datos da CEOE, medio millón de traballadores participaron en folgas no primeiro trimestre do ano, cun incremento de máis do 70% de horas perdidas. asistimos a folgas moi masivas entre o profesorado, o sector da limpeza, traballadores de Xustiza, e outros sectores tamén afectados pola crise como os transportistas autónomos, etc. Hai ambiente e forza para frear a directiva, os dirixentes sindicais teñen que deixar de poñer escusas para non facer nada, é necesario lanzar a convocatoria de folga xeral europea desde xa.

7. ¿Que se pode esperar do novo pacto social? - Facer fronte de forma consecuente contra a directiva europea implica un cambio total de política sindical. Os dirixentes sindicais están dispostos a reeditar un pacto social que en tempos de crecemento económico, é dicir, nas mellores condicións económicas posibles baixo o capitalismo, significou máis desigualdade social, perda de poder adquisitivo, superbeneficios impresionantes para unha minoría insignificante da sociedade. Se isto foi así en período de "vacas gordas", ¿que podemos esperar os traballadores do novo pacto que están negociando a CEOE, o goberno, CCOO e UGT en tempos de crises? É indignante que nunha situación de deterioro acelerado das condicións de vida dos traballadores pola crise (inflación, desemprego, deterioro da sanidade e a educación, incremento das hipotecas, etc...) os dirixentes de CCOO e UGT digan que afrontan a negociación co goberno e a patronal "sen un catálogo reivindicativo". Mentres, a CEOE está á ofensiva e non se anda con titubeos: quere unha nova reforma laboral, moderación salarial, redución dos gastos sociais, menos impostos para os empresarios, etc.

8. Sindicalismo combativo, máis necesario que nunca.- A cúpula de CCOO e UGT di que o pacto social é "máis necesario" en tempos de crises, coma se todos estivésemos "no mesmo barco" e a experiencia dos últimos anos pasase en balde. Pero iso non o pode defender ninguén salvo que estea completamente afastado das condicións e o ambiente real que viven a maioría dos traballadores ou que estea profundamente comprometido cos intereses do capital. Moitos dirixentes naturais de CCOO e UGT non pensan o mesmo, e non digamos a maioría de afiliados. O que é máis necesario que nunca é recuperar os sindicatos como instrumentos de loita contra os plans da patronal. Calquera nova reforma laboral, recorte de gastos sociais ou calquera outra retroceso que impulse a CEOE e o Goberno debería ser respondida cunha folga xeral de 24 horas.

9. O capitalismo non serve. Por unha Federación Socialista de Pobos de Europa.- En pleno século XXI, cun desenvolvemento da tecnoloxía, dos coñecementos e dos medios de produción que non teñen precedentes na historia da humanidade, o programa dos capitalistas é volver ás condicións sociais e laborais do século XIX. Apenas estalou a burbulla especulativa sobre a vivenda, empeza a especulación das grandes fortunas sobre os alimentos. Fálase moito de crise, de fame, de desemprego, pero parece que aquí non haxa culpables, ou que todos estes síntomas sexan inevitables. Isto non é verdade. Si, hai alguén que está á fronte de sistema social que só ofrece explotación, fame e miseria: os capitalistas, os grandes monopolios, a Banca, que son os que controlan as nosas vidas. Por iso, a loita por mellóraa das nosas condicións de vida está completamente ligada á loita polo Socialismo, no que os medios de creación de riqueza, a organización do traballo e do noso tempo estean baixo control dos traballadores, da maioría da sociedade, e non dun puñado de parasitos. A única Europa próspera, sen racismo, onde todos os pobos vivan en paz é unha Europa Socialista, dentro dun Mundo Socialista. Úneche á Corrente Marxista O Militante e loita connosco.
- Pola derrogación inmediata da directiva das 65 horas semanais
- Pola derrogación inmediata da directiva contra os traballadores inmigrantes
- Xornada laboral de 35 horas sen redución salarial
- Salario mínimo de 1000 euros a partir dos 16 anos
- Subsidio de desemprego indefinido ata atopar posto de traballo
- Contra a subida de prezos: escala móbil dos salarios
- En defensa da sanidade e da educación pública, basta de recortes e privatizacións

QUE SEXAN OS RICOS OS QUE PAGUEN A CRISE!

FRONTE Á OFENSIVA PATRONAL: FOLGA XERAL EUROPEA XA!

(traducido por Bardo)

Fonte: Declaración da Corrente Marxista "El Militante"

Man de ferro, luva de seda.

2008-06-23T00:06:00.000+01:00

Se nos fixamos nas ultimas medidas aprobadas polo goberno “socialista” e as situamos noutra época, todos saberiamos situalas na rama de socialismo a que pertencen, o nacionalsocialista.

O que estou, que semella unha burrada, e soamente un resume do que esta a pasar. O goberno esta ditando impunemente medidas que blindan o seu concepto de democracia, na cal o único dereito é o de mercado. O problema é que a xente segue sen dicir nada, e non é xusto. Ao igual que loitamos no seu día contra o Decretazo e a LOU, hoxe é o día de loitar contra as 65 horas e o Plan Bolonia.

65 horas? 65 horas semanais? que é iso? Dígovos eu o que é, é explotación laboral en toda regra, explotación sen límites. Son unhas 11 horas de traballo diarios, se é que sigue existindo o descanso dominical.

Lei de partidos? que é iso? Unha forma de poder eliminar a todo partido político que desexe, unha forma de atacar con total liberdade aos que non pensan como eles.

Lei antiterrorista? que é iso? Unha forma de poder torturar aos “antisistema” ou a todo aquel que lles dea a gana. Unha forma de deter aos que clamar pola liberdade tratándoos de delincuentes.

Lei do canon dixital? que é iso? Unha forma de financiar aos grandes partidos políticos a través das grandes sumas que resumen as súas fundacións así como a forma de pagarlles aos pallasos por cantar “que viva España”.

Lei europea contra a inmigración? que é iso? Pois unha medida propia da Alemaña hitleriana ou da Italia de Musolini. Unha medida pola cal menores de idade van ser repatriados a países dos que non son orixinarios.

Darlles as grazas a todos os que fixestes voto útil. E aos que votaron a partidos minoritarios da dereita más radical dicirlles que non o pensen máis, o P$O€ é o voso partido. Outra creación deste partido, é un termino moi curioso:

“Medida garantista”:

Medida adoptada polo goberno para poñer límites a unha practica que xa se estaba realizando. Exemplos:

-Como hai países na unión europea que detiñan aos inmigrantes durante máis de 18 meses, a solución non é prohibir a retención de inmigrantes. Senón facer unha lei para que se teñan que deter durante 18(como máximo).

-Posto que nos países en desenvolvemento as xornadas laborais son moi grandes. A mellor forma de que os obreiros vivan mellor e permitindo que empresarios e obreiros poidan acordar de forma individual a duración da xornada laboral.

Barricadas que levantar.

2008-06-12T12:59:00.000+01:00

Verdadeiramente hai moitas, moitas barricadas que levantar nesta encarnizada loita entre patronos e obreiros.

Como podemos ver a simple vista, non fai falla sen ningún experto, o noso nivel de vida está descendendo paulatinamente. Ao mesmo tempo, os estados europeos decretan medidas que reducen os dereitos do obreiros, como a futura permisión da xornada de 65 horas ou o futuro plan do PSOE de acadar a flexiseguridad(“menos restricións legais para a contratación e a rotación de traballadores; uns programas más xenerosos de desemprego , condicionados a potentes mecanismos e incentivos á formación para reintegrarse en el mercado de trabajo”).

Ante os sucesivos ataques ao nivel de vida dos obreiros os sindicatos maioritarios(UGT e CCOO) calan a boca, non deciden facer nada concreto. Pola súa banda CIG, e CNT xa emitiron sendos comunicados en contra da medidas que se están a tomar pero a sociedade actual mostra un total desprezo polo sindicalismo e acatan os as medidas reaccionarias.

Un causante deste antisindicalismo é a televisión, ese medio de masas de información reaccionaria. Nel ensínannos aos folguistas como viciosos violentos que só saben amolar e dáselles o papel de heroes aos esquirois. Son moitos os que pensan que Mariñeiros, Transportistas e Agricultores protestan por vicio, son moitos os que non saben que estes homes e mulleres fan xornadas laborais de 10 e 12 horas para cobrar uns míseros 800 euros.

Si é certo que os transportistas que están en folga non son empregados de ninguén e que forman parte da patronal. Pero verdadeiramente, máis que ricos autónomos son empregados de subcontatra. As grandes empresas contrátanos cuns prezos de miseria polas cargas, e eles teñen que pagar o seu seguro medico, o mantemento do camión, a seguridade social... Nunha palabra, son traballadores quese creen empresarios pero que o fin e o cabo seguen estando explotados polo gran capital.

Nesta sociedade todos queren explotar e todos son explotados por unha pequena minoría, esta falta de conciencia de clase é o que permite o continuo retroceso do nivel de vida. Ao home actual tanto lle ten o que lle ocorra ao seu veciño, e para que non se de conta o estado recorre ao clásico pan e o circo. De feito non é unha casualidade que esta medida das 65 horas de aprobe en Bruxelas mentres se esta a celebrar a Eurocopa.

Hai tempo non entendía por que a CNT durante o sistema turnista de principios de século empregaba a acción directa como método de protesta obreira, hai tempo pensaba que isto non era necesario. Persoalmente xa non sei, o que é ou non é mester, o estado esta reprimindo as protestas obreiras coma nunca e os nosos dereitos mingúan. Namentres, a sociedade esta preocupada por si Ana Obregón contratou ou deixou de contratar aos sonados Miami.

¡REGANOSA, PIN PAN POOMMMMMMMMMMMMMM!

2008-06-08T20:21:00.000+01:00

Desta vez fomos menos os que protestamos contra Reganosa, pero seguimos a ser moitos. A xente foi bastante puntual e as doce do mediodía xa eran moitos os que esta listos para se manifestar. O ambiente, pese a que foi festivo, non foi tan reivindicativo como outras veces xa que son moitos os que están cansos de protestar.

Pese a todo, a mensaxe foi emitida dunha forma moi clara, outra cousa é que lle fagan caso. Unha vez rematada a manifestación, na que moitos quedamos afónicos, os membros do CCE(Comité Cidadá de Emerxencia) deron un comunicado no cal se fixo unha homenaxe aos membros recén falecidos e tamén se falou sobre os veciños pechados no concello. Peche, que segundo os membros do CCE, rematou xa que se conseguiu que o alcalde se pronuncie acerca de Reganosa(iso hai que velo). En caso de que o PSOE mude de opinión e pase a defender aos seus votantes, serán tan só dous partidos de Trasancos os que non se mostren contrarios a Reganosa(o PP e o BNG), pero semella que o PSOE vai seguir apoiando a regasificadora(polo menos a nivel galego e estatal).

Na manifestación houbo presenza de diversos partidos políticos: Nos-up, IF, IU e o PCPG. A representación sindical limitouse a sempre combativa CNT, pois aínda que houbo xente afiliada a CIG non se empregou material do mesmo. En canto a organizacións xuvenís, a xuventude galega estivo representada por AMI.

Respecto a postura do BNG, parece ser que non hai interese en defender ao pobo, semella que pensa co bolsillo. De nada serve que a súa plana maior vaia as manifestacións do 1º de Maio se logo non nos defenden contra as grandes empresas. Verdadeiramente este partido levou a cabo unha transformación no pasado máis recente. Nun principio era un partido nacionalista de esquerdas, mesmo hai dentro del seccións comunistas(como a UPG) pero semella que os ideais de esquerda non lles eran rentabeis polo que decidiron mudalos.

Torrent, un exemplo a seguir.

2008-06-08T14:34:00.000+01:00

Onte sábado estaba convocada na localidade de Torrent unha manifestación de marcado carácter racista polo grupo de ultra dereita “Alianza Nacional”. Esta convocatoria, baixo o lema contra "a ola de inmigración delictiva" foi legalizada e permitida unha vez máis polo goberno pese a que o horario e recorrido desta coincidía co dunhas actividades culturais do concello.

Ante a alarma, toda a cidade de Torrent uniuse contra o racismo. A alcaldesa mantivo unha reunión con portavoces de partidos políticos e membros de diversas asociacións para firmar un manifesto contra o racismo e a xenofobia; en total máis de vinte colectivos firmaron o manifesto ante o cal os fascistas trataron de facerse oír pegando carteis nas aforas da cidade.

Para mostrar unha postura unánime contra o racismo, convocouse unha contramanifestación. Pero o goberno non a autorizou. Pese a todo, os veciños decidiron mostrar ilegalmente a súa opinión.

Pese a gran presión policial, máis de duascentas persoas manifestáronse contra o fascismo. Esta manifestación foi literalmente secuestrada pola policía que trataba de protexer en todo caso aos neonazis, que eran moi inferiores en número. Os fascistas si se manifestaron e gritaron as súas consignas racistas, pero eran acalados por centos de voces comprometidas. Unha vez rematada a manifestación, a policía escoltou aos fascistas ata a estación de metro, pois a maioría viñeran doutras cidades. O sentimento da xente da contramanifestación era de alegría, ante a pasividade das autoridades foron os cidadáns os que tiveron que actuar sendo moitos os rapaces que se iniciaron neste acto na militancia antifascista.

Desta vez a policía si reprimiu a contramanifestación, pero non cargou como pasou a pasada sema en Madrid. Sen ningunha dúbida Torrent é un exemplo de como se debe actuar para demostrar o rexeitamento do racismo(dunha forma colectiva e non violenta), e tamén é un exemplo de integración racial dunha cidade na que de conviven 74,616 habitantes, dos cales 5,925 son inmigrantes.

Pero pese a que a policía non cargou mantivo unha clara postura represiva. En todo momento e mantendo unha postura agresiva foron moitas a identificacións que se produciron. Non sei cifrar pero penso que desta vez voltáronse a cumprir as cifras doutras veces: medio centenar de nazis, douscentos ou trescentos antifascistas e moitísimos antidisturbios que escoltan e protexen en todo momento aos verdadeiros violentos(como se pode ver nas fotos) Entre elas, esta foto tan simpática de como una axente identifica a “un violento antifascista”.

pd: Fotos da plataforma antifascita.

¡¡ESTE DOMINGO TOD@S A RÚA!!

2008-06-06T21:48:00.000+01:00

Vídeo sobre a Igrexa Católica.

2008-06-05T12:04:00.000+01:00

A verdade é que de saber as cousas que ían facer no seu nome, tal vez Xesus pensabao dúas veces antes de facerse amigo de Pedro.

Galicia Bilingüe denuncia a AMI

2008-06-04T00:10:00.000+01:00

Galicia Bilingüe denuncia a AMI(Assembleia da Mocidade Independentista) pola creación e publicación de VILINGUISMO, un curto animado e moi entretido que AMI fixo e subiu a rede o día das Letras Galegas

O vídeo esta en clave de húmor, e non me parece ofensivo, pero parece ser que Galicia Bilingüe non opina igual. Segundo informacións alleas a AMI a denuncia tal vez sería unha forma de facer propaganda a favor desta asociación tan polémica.

Coido que a mellor forma de protestar contra iste intento de censura é ver masivamente o vídeo , ou colgalo dende moitos blogs(tantos coma se poida) ou dende servidores tipo youtube,non sei que facer(hai que pensar algo)

Por certo mirando o video paréceme que o instituto ficticio chámase "IES Rosalía de Castro".

Comunicado recibido do C.C.E.

2008-06-03T21:04:00.001+01:00

Hoxe 3 de Xuño, ás 11 horas, varios membros do Comité Cidadán de Emerxencia para Ría de Ferrol, iniciaron un peche no Palacio Municipal de Ferrol.
Esta acción ten por obxecto o demandar da Corporación un pronunciamiento claro contra a ubicación da Planta de Gas de Reganosa no interior de Ría., así como o seu rexeitamento ás novas ameazas que se perfilan para a súa sostenibilidade e para a vida dos seus habitantes, detalladas no escrito entregado á Alcaldía que se reproduce a continuación

O CCE invita a cantas persoas e colectivos consideren oportuno apoiar esta iniciativa a manifestalo mediante visitas aos pechados no Concello, como xa o están a facer moitas persoas nestas primeiras horas de peche, ou comunicados públicos, mensaxes de correo electrónico ou calquera outro medio.

Oportunamente notificarase cantas novidades xurdan respecto desta situación, e unha vez máis recordar a convocatoria para a

MANIFESTACIÓN

Domingo, 8 de Xuño, ás 12 horas

Peirao de Curuxeiras – Ferrol

¡!PLANTA DE GAS FORA DA RÍA¡!

Escrito dirixido ao Alcalde de Ferrol

Sr. Alcalde:

No nome do "Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol", decidimos pecharmos na casa de todos os ferroláns e ferrolás, co obxectivo de reclamar da Corporación que vostede preside, un pronunciamento claro contra a ubicación da Planta de Gas de Reganosa no interior da nosa Ría, así como o rexeitamento das novas ameazas que se están poñendo en marcha nas últimas datas: autorización de ampliación da capacidade regasificadora decidida polo último Consello de Ministros; pretensión de dinamitar a canle de entrada da Ría, decidida pola Autoridade Portuaria, como pantalla para ocultar a imposibilidade de cumprir coa normativa en situacións de emerxencia dos gaseiros cargados; transporte de gas en cisternas polas estradas galegas, con perigo para a poboación, etc.

Asimesmo, reclamamos da Corporación un claro rexeitamento da pretensión de incrementar aínda máis a contaminación e destrucción deste mar interior, coa planta de Ence, que Pontevedra leva anos rexeitando.

Co ocasión do Día Mundial do Medioambiente, emprazamos ao Governo Municipal desta cidade para que defenda a legalidade, un auténtico desenvolvemento sostible e se empeñe na defensa da VIDA e da RÍA, na que residen e traballan decenas de miles de cidadans e cidadás, que hoxe están en perigo.

Invitamos á Corporación Municipal a sumarse á manifestación convocada polo Comité Cidadán de Emerxencia, para o próximo domingo día 8.

Ferrol, 3 de Xuño de 2008

Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol

SR. ALCALDE-PRESIDENTE DO CONCELLO DE FERROL

A Audiencia Nacional pasa do despropósito ao absurdo

2008-06-02T13:09:00.000+01:00

A protesta que uns rapaces fixeron en Girona a finais do ano pasado queimando as fotos dos Reis cando este visitaba a cidade xa se converteu de entrada nun despropósito da Audiencia Nacional, que xulgou e condenou aos autores por un delito de inxurias á coroa.
Pero é que agora, medio ano despois, o xogo dos despropósitos continúa facendo ir declarar en Madrid a dous menores de Morell que foron citados por colgar no seu centro de estudos carteis de solidariedade cos detidos tendo o permiso da dirección do centro.

A actuación da Audiencia Nacional neste caso foi contundente e excesiva dende o primeiro momento, pero é que agora xa toca o absurdo. Sobre todo si temos en conta a brillante actuación deste tribunal no momento que os primeiros detidos foron a xuízo: prohibíuselles declarar en catalán, o xuíz José María Vázquez Honrubia optou para ditar a sentenza sen escoitar os imputados e, finalmente, cando estes presentaron recurso, o pleno da sala penal da Audiencia Nacional decidiu que o xuízo terase que volver repetir.

Con todos estes antecedentes, servindo con bandexa aos medios máis conservadores e espapañolistas do estado para toda unha campaña de desprestixio cara Catalunya dando unha imaxe do noso país que en nada se achega á realidade, agora sábese que o celo deste tribunal chega ao extremo de citar a declarar dous menores por colgar un cartel dunha manifestación de apoio aos primeiros detidos. Se o primeiro caso era un despropósito é máis que lexítimo protestar contra unha forma de goberno, ata se todo con medios pouco elegantes ou pouco representativos da maioría, sempre que se faga pacificamente, o segundo éo aínda máis. A gravidade do tema non é se colgar o cartel de apoio aos detidos será ou non considerado finalmente un delito de inxurias pola Audiencia Nacional. Xa é grave só polo pouco sentido común que representa facelos ir declarar

(Traducido do catalán)

Ante o avance da xuventude comprometida, recorren a violencia policial.(actualizado)

2008-06-01T15:43:00.000+01:00

Unha vez máis os neonazis de democracia nacional convocaron una manifestación que foi legalizada. Unha vez máis os antifascista usaron internet como un medio de organización grazas o cal poñerse en contacto uns con outros. Dende medios independentes como Kaos en la red, ou a Indymedia de Madrid, os antifascistas convocamos unha contramanifestación en protesta de que sexan legais os partidos neonazis, namentres se ilegalicen partidos de esquerdas.

Déixovos a tradución da crónica da batalla escrita pola Haine. Na cal 200 antifascistas(pois seguimos a ser máis) trataron de boicotear a manifestación fascista, que tan só eran 50. Pero debido a enorme represión policial, en total uns dezasete furgóns, os fascistas puideron realizar o seu acto.

(11:50) A Porta do Sol está tomada literalmente por policías antidisturbios desde as 10 da mañá aproximadamente. Os antifascistas intentan chegar a Sol para se concentrar.

(12:20)A manifestación de Democracia Nacional está composta apenas por medio centenar de persoas. Os controis policiais enténdense desde a praza de Callao Ata a de Jacinto Benavente. Xunto á estatua do Oso e o Madroño identifican a 2 moz@, a un fanlle quitar os zapatos. Tamén están identificando a 15 moz@s na fonte de Pta. do Sol.

(12:22)Nestes momentos uns 200 antifascistas concéntranse e despregan 5 pancartas. Nelas pódese ler: "De aquí ou de fóra, a mesma clase obreira", "Vivenda, saúde: Os traballadores primeiro", "a mafia inmobiliaria merece unha resposta" e "Cando a vivenda é un luxo, okupar é un dereito", "Carlos irmáns nós non esquecemos. A mellor homenaxe, continuar a loita".

(12:25)FORTE CARGA POLICIAL. Os antidisturbios rodean @s antifascistas, achéganse e tras apenas un minuto ordeandolles que se disolvan cargaron salvaxemente contra eles en dirección cara á rúa Preciados.

(12:27) Os antifascistas intentan defenderse da carga duns 30 antidisturbios, mentres unha patrulla da policía municipal foi atacada por varias @mozo. Constátase que a carga policial busca desaloxar a Porta do Sol e permitir o acceso dos nazis. Os antifascistas reagrupanse xunto ao Corte Inglés, desde as rúas Preciados e O Carmen. Varios comercios empezan a pechar. Coréanse berros en recordo de Carlos e consignas antifascistas.

(12:35) Colocadas 2 barricadas en Gran Vía, arteria comercial de Madrid, xunto a Montera con mobiliario dunha cafetería e outra con vallas de obras. Son atacadas varias sucursais bancarias e varias cabinas de Telefónica. Os antifascistas están intentando dar un rodeo para regresar a Sol

(12:40) Na rúa Clavel, perpendicular con Gran Vía (entrada ao parking de Chueca), móntanse barricadas con contenedores de vidro. Un dos furgóns de antidisturbios que chegaron á zona recibiu unha choiva de botellas. Manifestantes informan á Haine que dous policías de paisano que estaban infiltrados na manifestación con camisetas "alternativas" e agrediron salvaxemente aos manifestantes fai escasos minutos, en Gran Vía.

(12:45) Levántanse 2 barricadas con contenedores en Augusto Figueroa .Aparece a policía con furgóns dispersando a manifestantes que no seu repliegue lanzan obxectos a sedes bancarias. Manifestantes dispersos por Malasaña.Aparece un helicóptero que intenta seguilos.

(13:00) O barrio de Malasaña empeza a retomar a calma. Mantense un forte dispositivo policial na Gran Vía..Constátase que a policía cargou en Sol para permitir a entrada dos nazis. Manifestantes informan que 1 moz@ foi detido.

(13:17) Aínda non concluíu a manifestación fascista. Manuel Canduela está dando un discurso par o medio centenar de neonazis que portan bandeiras de España e cruces célticas e demais símbolos neonazis e neofascistas. Están totalmente protexidos polos antidisturbios: acordoados por axentes a pé e rodeados de polo menos 17 furgones visibles. Seguen pechados os accesos a Sol .Na praza Carmen varios rapaces increpan á policía ata que cargan e saen correndo.

(13:30): Remata a súa concentración. Segundo fontes sanitarias na primeira carga policial de Sol houbo 14 feridos de diversa consideración, a maioría con contusións de porrazos e a un home maior abríronlle a cabeza.

(13:35): Ao parecer o detido do que informabamos antes foi collido en Gran Vía xunto a Montera (por confirmar). Outros manifestantes aseguran á Haine que polo menos hai outro detino da rúa Preciados.

(13.50): 1 mo@ foi hospilalizad@ a causa do disparo dunha pelota de goma na súa cara. Segundo informacións chegadas á Haine, producíronse pequenos enfrontamentos entre varios manifestantes de DN e antifascistas.

(17.45): Saldo xeral: Confírmase que dous dos rapaces detidos esta mañá son militantes d CJC(Colectivos de Jóvenes Comunistas)-Madrid, en total foron cinco os detidos, entre eles un menor de idade xa posto en liberdade. @ manifestante ferida na cara non foi por mor dun pelotazo se non dun porrazo, recibiu atención médica e xa se atopa de alta. A prensa criminaliza aos antifascistas unha vez máis(20 Minutos,O Mundo e O País).

Hoxe, lus 2 de Xuño as 15 h foron liberados os catro antifascistas detidos onte en Madrid, tras a brutal actuación policial os compañeiros foron detidos por denunciar os actos nazis e a impunidade coa que continuamente cometen agresións racistas e xenófobas.

Xuño, 8 : MANIFESTACION contra as novas ameazas de Reganosa

2008-05-31T13:09:00.000+01:00

Reganosa é o maior escándalo de corrupción política, económica e mediática da democracia e pode chegar a converterse nunha enorme traxedia de seguir coa súa actividade no interior da ría. Non existen medios materiais nin técnicos capaces de evitala diante dos elevados riscos de accidentes.

- Voadura da canle de entrada a ría.

- Ampliación da capacidade de regasificación.

- Transporte de GNL en camión cisterna.

E outro perigo engadido, que é a posibilidade de ubicación da Celulosa de ENCE no Porto Exterior da Ría de Ferrol.

O Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol

Convoca unha

MANIFESTACIÓN

Domingo, 8 de Xuño, ás 12 horas,

no Porto de Curuxeiras – Ferrol

Nunca é tarde para defendernos, nunca é tarde para evitar unha traxedia.

¡ Movilicémonos ¡

¡ PLANTA DE GAS FORA DA RÍA ¡

| View | Upload your own

Sobre a tortura no Estado,

2008-05-30T11:13:00.000+01:00

Assi, sem reconhecimento político dos meios ‘oficiais’, denunciar a existência da tortura pode supor rematar sentad@ ante um juíz especial em Madrid, como testemunham @s 27 cidadáns basc@s vinculados a Gestoras Pro-Amnistia e Askatasuna nestas semanas. No entanto, nada ocorre quando é a respeitabilíssima Amnesty International quem anuncia o evidente: que a tortura no Estado espanhol “é umha prática constante e estendida em todo o território”.

A ONG internacional assegurava onte na apresentaçom do seu informe anual que “Espanha fracassou” na sua promessa de levar à práxis a Declaraçom Universal dos Direitos Humanos pola forma de conduzir as suas políticas interior e exterior. A presidenta da secçom espanhola de AI, Itziar Ruiz-Giménez, assegurava ante os micros que a tortura no Estado “nom é sistemática, mas é umha prática constante e estendida a todo o território”. Aliás, Ruíz-Giménez acusava o Executivo que preside José Luis Rodríguez Zapatero de “amparar a impunidade” dos torturadores e nom fazer o possível para esclarecer os casos denunciados.

A claridade destas declaraçons provocará provavelmente, ou nom, as respostas arejadas de altos funcionários cínicos, como Pérez Rubalcaba ou Antonio Camacho, vincando no “desconhecimento” que AI teria sobre o que se passa realmente nos quartéis, esquadras, cárceres, centros de menores e centros de detençom de imigrantes do Estado, ou no recurso por parte da ONG a “fontes interessadas”, isto é, vinculadas às próprias pessoas torturadas.

Ao parecer, só a versom oficial é sempre asséptica e desinteressada e, se acreditamos nos meios, a tortura só se produz naqueles Estados que nom se pregam às directrizes do Capital Global. Contodo, a evidência sangrante da presença da tortura neste Estado é inegável e mais do que suficiente para questionar a sua suposta legitimidade democrática. Sabemos com certeza no entanto que isso nom ocorrerá de forma maciça e que a denúncia de AI ficará soterrada no ruído informativo e o autismo dumha sociedade mediatizada sem tempo material sequer para refletir.

AI assegura que as instituiçons
protegem a prática da tortura

Que a prática de detençons incomunicadas regulamentada legalmente no Estado espanhol por períodos de 120 horas é um elemento central na ‘política antiterrorista’ de Madrid é umha realidade tam transparente que o próprio PSOE a admite publicamente. De facto, no debate desenvolvido no Congresso espanhol sobre umha proposiçom de lei que exigia a derrogaçom da detençom incomunicada em 19 de Setembro de 2006, era o porta-voz ‘socialista’ Juan Luis Rascón quem assegurava que essa prática “é um aval de segurança na luita antiterrorista”. Também o PP, através do seu porta-voz Juan Santaella, defendia o alargamento do período de detençom incomunicada aprovado polo seu partido em 2003 e recordava que “estamos orgulhosos desta reforma que tam bons resultados está a dar”. A bom entendedor sobram palavras.

O informe de AI revisa, Estado trás Estado, as práticas policiais e penitenciárias que a ONG considera “motivo de preocupaçom” destacando umha série de casos particularmente alarmantes. As palavras de Amnesty International produzem-se umha semana após a câmara basca aprovar umha resoluçom em que acusa o Executivo de Madrid de nom adoptar as medidas exigidas pola ONU para evitar os maus tratos e torturas de pessoas detidas ou presas por funcionários do Estado. Lembramos que esta resoluçom provocou, mais umha vez, respostas contundentes por parte dos principais partidos espanhóis.

A ONG internacional destaca que os informes sobre torturas realizados no Estado espanhol ao largo de 2007 “por agentes encarregados de fazer cumprir a lei seguiam estando estendidos”. Aliás, os autores do informe global referido a ‘Espanha’ destacam com claridade que “nem os organismos aos que pertenciam os agentes denunciados nem as autoridades judiciais investigárom tais casos com arranjo às normas internacionais, o que na prática deu lugar a situaçons de impunidade”. A permissividade e toleráncia institucional face esta prática fica portanto mais umha vez evidenciada.

Tortura de militantes

Como exemplos, AI assinala as denúncias de tortura apresentadas em 2007 por pessoas detidas em 2006 acusadas de participar ou colaborar com a luita armada de ETA. Durante a investigaçom, segundo o informe da ONG, algumhas narrárom ao juíz de instruçom “que sofriram torturas e outros maus tratos a maos de agentes da Guarda Civil enquanto estavam recluídas em regime de incomunicaçom”. Apesar das promessas governamentais de esclarecer o sucedido, “afinal do ano nom se tinha conhecimento de que se realizou umha investigaçom criminosa sobre tais denúncias».

AI destaca também a levidade das penas impostas em Abril de 2007 a três ‘guardias civiles’ declarados culpáveis da morte no quartel de Roquetas de Mar do agricultor Juan Martínez Galdeano, ocorrida em 2005. O oficial ao mando, José Manuel Rivas, fora condenado «por um delito de atentado nom grave contra a integridade moral do falecido e umha falta de lesons» a 15 meses de cárcere e a três anos de inabilitaçom. Cinco agentes foram absoltos.

Artigo de : http://www.ceivar.org

Posibles probas que a SGAE esta financiando a partidos políticos.

2008-05-29T16:52:00.000+01:00

Segundo o medio independente “Insurgente” o Tribunal de Contas abriu unha investigacion por posible infracción contable para esclarecer se a SGAE esta financiando de forma irregular non só ao PSOE, CIU, e PP(en menor medida) senón tamén a fundacións e organizacións relacionadas con eses partidos.

O expediente e a consecuente apertura de dilixencia iniciouse por mor dunha denuncia presentada pola Apemir(Asociación de Pequenas e Medianas Empresas de Informática e Novas Tecnoloxías) e a Vacha(Asociación Española de Hostaleiros Vítimas do Canon).

Os denunciantes, consideran que os representantes dos autores estarían perdoando o pago do canon aos grandes partidos e financiando ademais proxectos de algunhas fundacións moi politizadas como sería o caso da Faes, da Largo Caballero ou da Pablo Iglesias.

Xa o ano pasado as asociacións de internautas, tendas de informática e hostaleiros presentaron unha denuncia contra a SGAE para que esta esclarecera presuntas prácticas ilegais. Por outra banda a SGAE reclamou onte as operadoras de telecomunicacións un modelo de autorregulación para “erradicar” os contidos ilegais da rede, piden que os provedores de Internet vixíen os archivos que se descargan ou se intercambian os clientes. Estas medidas non teñen o apoio da industria tecnolóxica , pero son moitos os autores que se din de esquerdas os que creen que esta é unha medida necesaria.

Os neonazis realizaron finalmente o seu acto a gachas e protexidos pola policía.

2008-05-26T11:13:00.000+01:00

Finalmente este Sábado os neonazis realizaron en Coruña a presentación da revista “Identidad”, fixérono a porta pechada no hotel Zenit nunha sala cun aforo para trinta persoa.(Fonte: “A Voz de Galicia”).

Se o analizamos globalmente, os neonazis lograron o seu obxectivo, ou sexa. Non puidemos impedir que se realizase un acto que atenta contra a convivencia pacífica nesta sociedade cosmopolita na que vivimos.

Pero se sopesamos todos os dator sobre o acto, podemos sacar outra conclusión: A sociedade galega mostrouse contraria a esta ideoloxía extremista. Isto non ó digo o chou, é o resultado claro do análise en frío dos acontecementos.

Nun principio os neonazis tiña plantexado facer o acto nun local cun aforo para 300 persoas, debido a presión cidadá o acto foi cancelado. Buscaron outro local, noutro hotel, e de novo tivo que ser cancelado. Finalmente calaron boca sen publicitar o acto en ningún momento, chamaron a un hotel sen dicir o tipo de revista que se ía a presentar, chamáronse entre eles polo móbil e realizaron o acto pechadiños por si as moscas e cos policías cerca.

Trinta persoas, como máximo, poden parecer moitos nazis, pero non son nada. Son tan só unha cuadrilla de radicais violentos que deberían estar no cárcere. De feito, desas trinta persoas dous eran os poñentes e entre catro e oito serían os membros de seguridade privada non oficial, ou sexa gorilas de cabeza rapada.

É moi triste que as autoridades permitisen a realización dese acto en Coruña, así como outro do partido monárquico absolutista “Tradición Carlista” que se celebrou ese mesmo día no centro de Caixa Galicia baixo o título "La Guerra de la Independencia y la Guerras Carlistas, una continuidad histórica".

No Estado Español fabrícanse e fabricaránse bombas de acio

2008-05-24T23:46:00.000+01:00

Estas a súa vez son vendidas a países moi belicamente activos, como é o caso de Israel.

Como funcionan? Pois trátase dunha “bomba envase” que se pode lanzar dende a terra, mar ou auga. Durante a traxectoria, expulsa entre varias decenas e varios centos de submunicións que se dispersan polo chan.

En teoría, estalan nada máis chocas co chan, pero isto non é sempre así. Por norma xeral, grandes cantidades de submunicións quedan tiradas no chan sen estoupar, dispostas a facelo cando sexan pisadas ou se camiñe preto delas(tal e como unha mina antipersoa). Un 98 % das súas vítimas son civís, a maioría nenos, xa que debido o seu aspecto pensan que son xoguetes e cóllenas para xogar con elas.

Non existe unha prohibición específica destas armas, a pesar do dano que causan. Namentres inculpen as disposicións xenerais dos Convenios de Ginebra ao violar o “principio de discriminación entre civís e militares”. Algúns países móstranse contrarios ao uso destas armas, mesmo impiden a súa existencia no seu territorio e Parlamento Europeo xa recoñeceu que o o seu uso pon en risco a vida de moitos civís. Pese a todo, ata o momento non se tomou unha decisión internacional de prohibilas e son moitos os países(EEUU, Israel e España) que defendan que se poidan seguir fabricando, e usando.

(Elaborado grazas a información de Greenpeace, para ver un informe completo sobre estas perigosas armas, hai un recentemente presentado por asociación Handicap, pero está en inglés)

Suspedido acto neonazi na Coruña.

2008-05-21T23:27:00.000+01:00

"Segundo as últimas novas chegadas dende persoal do Hotel Eurostars da Corunha. O acto foi suspendido, debido os correios recibidos dende primeira hora desta manhan.
Segunda ocasión na que os nazis ven truncadas as suas expectativas, mais de seguro que voltaran a intentalo. Habera que andar atent@s!"

Contra o fascismo, nen um passo atras!

(Fonte: ACÇOM ANTIFASCISTA GALIZA).

Outro cómic.

2008-05-20T19:19:00.001+01:00

Presentación dunha revista neonazi na Coruña.

2008-05-19T23:29:00.000+01:00

Segundo a páxina de estrema dereita: http://es.novopress.info, o próximo sábado, 24 de maio as 12 no Forum Metropolitano(na rúa Río Morelos en Coruña) esta programada a presentación da revista neonazi e abertamente racista “Identidad” (htt://www.identidad.com).

A cabeza visible desta revista é o famoso Ernesto Milá(ex membro de Fuerza Nueva e da CEDADE). Este acto tamén esta sendo publicitado na web de Identidade Galega polo que isto rebela o tipo de ideoloxía que se esconde detrás deste inocente nome.

Coido que as autoridades, non deberían permitir que partidos e organización racistas gañen protagonismo na sociedade. Habendo unha lei antiterrorista, que é moi duramente aplicada contra aos independentistas, non entendo porque non se aplica para frear aos grupos neonazis e fascistas. Grupos cuxa existencia xa é de por si un atentado a convivencia democrática, pois nas súas bases xustifican a violencia racista.

Para que vos fagades unha idea do punto do radicais que son os desta revista, tan só dicir que Ernesto Milá é tamén membro de España 2000 e estivo relacionado cos Gal. Pois ven ei vos vai unha imaxe que compara un cartel de España 2000 con un cartel da Alemaña nazi. Diferenzas?? Como podedes ver, ningunha.

Contra o fascismo nin un paso atrás, non podemos permitir que volvan acadar o poder, non podemos permitir que volvan a matar.

Rebelión na granxa(outro cómic)

2008-05-19T19:09:00.001+01:00

pd: Clic na imaxe para ler o cómic.

"Poesía contra a ignorancia"

2008-05-16T23:53:00.000+01:00

DEITADO FRENTE Ó MAR...

Lingua proletaria do meu pobo
eu faloa porque si, porque me gusta
porque me peta e quero e dame a gana
porque me sae de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ó ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ó pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
fala-la fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos da linguaxe,
remo e arado, proa e rella sempre.

Eu faloa porque si, porque me gusta
e quero estar cos meus, coa xente que sufren longo
unha historia contada noutra lingua.

Non falo prós soberbios,
non falo prós ruíns e poderosos,
non falo prós finchados,
non falo prós estupidos,
non falo prós valeiros,
que falo prós que aguantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
prós que súan e choran
un pranto cotián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas de
tódolos que sufren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ó mar, ise camiño...

Celso Emilio Ferreiro (Longa Noite de Pedra)

MANIFESTO DA MESA

2008-05-13T23:44:00.001+01:00

Manifesto: POLO DEREITO A VIVIRMOS EN GALEGO

As persoas e entidades que apoiamos a manifestación nacional “Polo dereito a vivirmos en galego” este 18 de maio de 2008, declaramos:

Consideramos que vivir en galego é un dereito inalienábel das persoas na Galiza, e un dos dereitos humanos elementais que temos como pobo. Lembramos que o galego é o único idioma natural de Galiza, e que mesmo o Estatuto de Autonomía o cualifica como “a lingua propia” do país, o que nos une como galegas e como galegos. O pobo galego ten dereito a que a súa lingua ocupe todos os ámbitos da vida social propios de calquera idioma, con dignidade e con normalidade.
Consecuentemente, deben existir as garantías para podermos vivir en galego, o que exixe compromisos, así como a aplicación e a adopción das disposicións legais necesarias por parte das Administracións públicas.
Denunciamos e alertamos contra os que, apuntándose agora á defensa dun suposto bilingüismo, un bilingüismo dunha soa cara, pretenden unicamente o mantemento da diglosia e a desaparición do galego. Ou, o que é o mesmo, a negación do dereito colectivo á normalidade de usos da nosa lingua en todos os ámbitos.
Chamamos ao compromiso persoal de todas e todos coa lingua galega. Usémola en todos os ámbitos: comezando pola familia, coas nosas nenas e nenos, no noso traballo, nas relacións coa administración, no noso tempo de lecer, etc. O futuro do galego depende de nós.

Lembra que o vindeiro domingo 18 de maio esta grande manifestación partirá ás 12 do mediodía da Alameda de Santiago de Compostela e finalizará na praza da Quintana.

Defendendo a lingua

2008-05-13T23:36:00.000+01:00

(Manifesto de AGAL)

A Associaçom Galega da Língua (AGAL), com motivo da celebraçom do Dia das Letras, convoca todos os galegos e galegas a manifestarem-se o próximo 18 de Maio às 12 horas na Alameda de Compostela, em defesa da Língua da Galiza, que identifica o nosso Povo, e convida a fazê-lo de modo firme e cívico polos nossos direitos lingüísticos individuais e colectivos de acordo com as seguintes considerações:

1.- Denunciar as políticas de substituiçom lingüística que levamos sofrendo durante os últimos 25 anos, disfarçadas de falsa normalizaçom lingüística.

2.- Exigir o reconhecimento da condiçom internacional da nossa Língua, que com a variedade própria das línguas internacionais é falada por centos de milhões de pessoas no mundo, quer como língua nativa, como é o caso dos galegos, quer como língua oficial de oito Estados, ou como língua cada vez mais estudada em todo o mundo polas vantagens das línguas internacionais.

3.- Denunciar as autoridades e administrações públicas que, em vez de garantirem os direitos lingüísticos e democráticos do Povo galego, discriminam e perseguem aqueles que nom aceitam a deriva de substituiçom lingüística e dialectizaçom castelhanizadora do Galego que o torna desnecessário no seu próprio País.

4.- Apoiar a iniciativa aprovada no Parlamento por unanimidade reclamando a recepçom das rádios e televisões portuguesas na Galiza, que pedimos que se efective desde já e que nom fique numha simples declaraçom sem vontade real de a levar a cabo.

5.- Denunciar também os grupos extremistas que, protegidos por certos sectores políticos, atacam o direito e a liberdade de vivermos na Galiza em galego.

6.- Finalmente, apelamos a toda a sociedade para exigir umha mudança das políticas que tornam a Língua desnecessária e dialectal, como forma de impor o uso do castelhano, por políticas que garantam os nossos direitos lingüísticos individuais e colectivos, assegurando que o Galego continue a ser a língua própria dos galegos e galegas, e umha língua extensa e útil.

Nun estado democrático

2008-05-10T23:49:00.000+01:00

Nun estado democrático existe unha constitución pola cal se rexen os dereitos e deberes de tódolos cidadáns, nun estado democrático as autoridades teñen o deber e obrigación de protexer estes dereitos. Dereitos como a liberdade de expresión, a vida, a seguridade, e se o estado capitalista tamén se ten que velar pola propiedade privada dos cidadáns.

Semella que as autoridades esqueceron todas estas e máis obrigacións, pois ultimamente amosan estar só interesados na defensa da propiedade privada e non da de tódolos cidadáns, senón só a dos que teñen grandes capitais. Esta mesma semana tivemos algúns claros exemplos de como este estado, se esta aloxando cada día máis do que entendemos por “democrático”.

Na comunidade Madrileña destapouse unha trama de corrupción policial, o problema é que os veciños levaban denunciando(e sufrindo as consecuencias de denunciar) dende facía varios anos e o alcalde(representante democrático dos veciños) non decidiu facer nada durante todo ese tempo pois aínda que dixo coñecer os rumores alegou que non tiña as probas suficientes(dende logo, hai algúns que menten moi mal).

A crise do ladrillo, causada entre outras cousas pola insuficiente intervención do estado na economía e unhas leis urbanísticas mal feitas e sen aplicar, parece que abriu a veda para que o estado comece a protexer de forma oficial aos grandes capitais. Así por poñer un exemplo, o presidente do partido "socialista" da Comunidade de Castela a Marcha vai propoñer nun futuro moi próximo(durante a semana que ven) a compra dos pisos do que o soado “Pocero” é incapaz de vender. Esta compra só ten unha lectura posible, a protección dun gran empresario por parte do estado usando os cartos que recadan día a día cos impostos que merman o xa de por si baixo salario medio. É certo que é necesaria a existencia de impostos, pero estes deben ser usados para protexer e inverter pensando na maioría da poboación e non para favorecer aos que non o necesitan.

Outro exemplo, máis claro e moito máis cércano é do a da última manifestación en contra de Reganosa, declarada ilegal polo delegado do goberno. A ilegalización deste acto lexitimo para mostrar a vontade popular volve a ter o mesmo moito que tantas outras accións inxustas por parte do goberno: protexer ao gran capital.

Pero, non nos podemos cruzar de brazos vendo como tratan de obrigarnos a renegar dos nosos lexítimos e dereitos. Debemos exercelos, mesmo cando se nos prohiba expresamente, pois é a única forma que temos para evitar que pouco a pouco este estado se volte ademocrático. O venres, foron moitos os ferroláns que decidiron exercer o seu dereito lexítimo de se manifestar de forma pacífica, pese a inxustificada ilegalización. Non foi un acto violento, non foi unha manifestación de tipo político... foi unha manifestación na cal unha os cidadáns emitiron a súa opinión e pediron que se faga xustiza.

Que foi da alma de Marx?(agrandar para ler)

2008-05-03T17:48:00.001+01:00

Facendo socialismo.

2008-05-03T17:47:00.000+01:00

Foron moitos os intelectuais que nun momento dado da súa carreira defenderon as ideas marxistas ou anarquistas: cantantes, poetas, pintores, escultores, cineastas, novelistas... Namentres non todos eles decidiron ofrecer a súa obra de forma gratuíta, para loitar desta forma activamente contra o capital. Grazas a internet, hoxe podemos ver a obra de moitos dos que non creen na propiedade individual, xa sexa sobre cousas materiais ou intelectuais. A todos eles, gazas por permitirnos dispor libremente dos seus contidos.

Un deste numeroso exemplos son os grupos que permiten descargar os seus discos libremente, outro os numeroso poetas e prosistas que publican na rede a súa obra bibliotecas virtuais gratuítas e un caso máis puntual é o de:http://komikelx.blogspot.com/

Este blog permite acceder gratuitamente a uns cómics políticos de indiscutíbel calidade, todos son moi orixinais e simpáticos a vez que combativos. Tamén permite a difusión e impresión dos mesmo si así o decidimos(sempre que citemos a fonte orixinal). Despois de gastar 2,20 no ultimo exemplar de Retranca(moi caro caro e que non me fixo rir nin unha vez) decidín que por que non empregar estes cómics para facer humor anticapitalista e gratuíto en galego. Así despois de lles pedir permiso e fixen unha proba(haber que vos parece).

25 DE ABRIL

2008-04-24T20:58:00.000+01:00

Os narcos ofrecen cartos, a CIA tamén, o exército español vende a imaxe de ONG en Ucrania xogan co factor "faite militar e ligarás"

2008-04-18T19:55:00.000+01:00

Pegar tiros comeza a estar algo mellor pagado, se queres saír de pobre ei tes o camiño: ¡¡ Deixa de ser vítima, faite verdugo!!

Os narcos mexicanos poñen anuncios nas rúas buscando asasinos a soldo. Pese a sonar a chiste isto é verdade, xa saíu en varios xornais e telediarios pero a noticia non deixa de ser curiosa. O salario é moi bo, uns 5 000 dólares a semana, pero buscan xente preparada. Os narcos non son os únicos que necesitan con urxencia homes, tamén a CIA esta a facer en Internet un intento de conseguir paramilitares para os seus obxectivos na Latinoamércia.

É que nesta sociedade o que prima é o diñeiro, da igual a forma de conseguilo. Así se captan os rapaces galegos que fracasan nos estudos van moitas veces para a Mariña, na que permanecen uns anos ata que, finalmente, rematan no duro mercado laboral cunha formación moitas veces insuficiente.

Outra campaña de publicidade curiosa, e a do Goberno de Urania para buscar novos recrutas. Que se asemella moito as historias que nos montan aos rapaces para que ingresemos en FPs sen futuro ningún.

Skarnio presenta novo disco

2008-04-18T19:42:00.000+01:00

"Coerência nos factos e eficácia nas formas, festa, luita e compromisso som as palavras que definem a este colectivo político-musical galego que nasce no bairro viguês de O Calvário, para convertirem-se dêz anos após num colectivo nacional, com os seus integrantes em Vigo, A Corunha e Ourense. Depois de editar dous trabalhos, "A filosofia da acçom da guerrilha urbana" e "Arredista" comezan a ser umha das bandas a ter muito em comta no estado, actuando para muitas e diversas causas independentistas e solidarias com o movimento antifascista. Agora editam " O NOSSO CAMINHO" disco no que amosam toda a sua bagagem musical ao longo de 10 anos . Neste disco colabora gente coma Juantxo Skalariak, Almudena Transilvanians, Mini aquenlla, Senem Xenreira... Disco Autoproducido baixo o nome de "arredista produçons" e registrado baixo a licencia de Copyleft-Creative commons."

Haber si viñeran por aquí algunha vez, teño moitas ganas de velos actuar en directo.

Homenaxe aos nosos

2008-04-18T19:23:00.000+01:00

(saíu na indymedia)
As Redes Escarlata, xuntamente cun grupo de poetas da Terra de Iria e de Cambados, non quere deixar pasar por alto un acto tan relevante na historia da resistencia antifranquista, na historia das primeiras luces contra a noite do fascismo.

En 1958 aínda era preciso pedir autorización para falar en público e, especialmente, para facelo en galego. Mais un grupo de resistentes republicanos e galeguistas de Padrón, desafiando o estado das cousas, lograron a través da poesía, da palabra, da cultura, erguer un subliminal pero moi potente fito para a resistencia que ficou para sempre, non só na memoria local de Padrón e da Terra de Iria, tamén na historia política de Galicia.

Na Páscoa de 1957 (festa maior na vila), co carto da emigración padronesa no Uruguai e na Arxentina, inaugurárase o monumento a Rosalía de Castro, en pedra da escola de Asorey. O acto convocara, arredor deste xesto cara a poeta nacional galega, unha multitude famenta. Tralo éxito, o núcleo resistente de Padrón, liderado en boa medida por Camilo Agrasar, Borobó e Octavio San Martín, quixo repetir. Organízanse entón concursos literarios, chámase a Alonso Montero para o pregón e preténdese a coroación poética de Ramón Cabanillas, a vedraia figura insigne, no mesmo escenario, de novo ó pé da estatua de Rosalía. Nos concursos achamos gañadores como Rey Romero, Máximo Sar ou González Alegre. Unha coroación, xa en 1958, resultaba anacrónica. E a figura velliña e ensumida de Cabanillas, que aínda así por patriotismo acudiu ó acto, non convidaba a ningún tipo de esplendor. Pero no Espolón de Padrón a multitude famenta, aínda máis numerosa có ano anterior, volveu persoarse ansiosa. E as autoridades e diferentes convidados, tamén: o Gobernador Civil, alcaldes de Padrón e Compostela, o Abade de Samos (desta volta non asiste Quiroga Palacios).

Introduce o acto Pedret Casado. Fala, en castelán, da obra de Cabanillas. A xente vaise xuntando. Colle agora a palabra Aquilino Iglesia Alvariño para recitar un longo poema dedicado ó “poeta da Raza”. Alta, limpa coma o trigo limpo, elegante, a voz de Aquilino edifica un discurso excepcional sobre o oficio do poeta na sociedade que remata con estes versos:

“Pero aquí está o Poeta das aradas leves do soño,
noso irmán o Poeta das boas novas.
Na ribeira onde se fan os barcos ledos dos soños que non morren,
o seu canto arbora claras bandeiras no mencer”.

A xente apíñase aínda máis en torno ó estrado. Periga o cordón de seguridade cos meniños alí dediante algo abafados. E agora vai falar Otero Pedrayo, na vez de Montero Díaz, que era quen figuraba no programa aprobado polo Goberno Civil. O Sar caudal das chuvieiras longas de inverno non ten a forza desta gorxa. As voltas do río de Padrón, pola veiga de Iria abaixo, son escaso repertorio á beira deste discurso improvisado de media hora. O mar de Corrubedo non brúa nas noites de trebón como agora nesta tarde de primavera brúa no Espolón a voz de Otero. A xente, pampa, despois do asombro e diante da entrega, interrompe o orador con entusiastas aplausos. O seu galego é o de todos e é intensamente literario. Arredor de Rosalía, da Páscoa e de Cabanillas, Otero fala de Galicia, a palabra máis repetida de todas, e ás veces ben afouto:

“Por eso Rosalía é a nosa poeta, por eso Rosalía é aquela que vive dentro do corazón de cada xente e entre o corazón de todos. Nesta Galicia que é áspera, que é dura, que non é a Galicia das tarjetas postales para pasar o verao despois dunha boa digestión, e ver salir as barcas pescantinas con que veñen os turistas. É a Galicia dos pastores, a Galicia dos labregos, a Galicia das lareiras, a Galicia dos poetas, a Galicia dos que sufren, a Galicia dos que esperan”.

Si, esta palabra ponnos de novo no camiño da esperanza. E velasaquí están, unha a unha, elo a elo, as xeracións da Galicia Ceibe: Rosalía de Castro, pedra ergueita e luminosa presidindo todo, Ramón Cabanillas, Otero Pedrayo, Aquilino Iglesia Alvariño, os mozos (estes das Festas Minervais: Ferrín, Franco Grande…) ós que acaba de aludir Otero…

As Redes Escarlata queremos facer memoranza deste acto, renderlle homenaxe ós seus protagonistas e ós seus artífices. Por iso o día 12 de abril, ás 8 da tarde, estaremos no Espolón de Padrón, de novo ó pé de Rosalía, e a nosa voz saudará novamente a Cabanillas e volverá decer que Galicia non é unha tarxeta postal e, cando escoitémo-lo final do discurso de Otero, berraremos con el “¡Terra a nosa!”.

Galicia, 8 de abril de 2008

Fonte: http://www.redesescarlata.org/

Transvases.

2008-04-16T23:40:00.000+01:00

Que é un transvase? pois polo que pon o meu dicionario: un transvase é simplemente cando se fai que un líquido pase dun recipiente a outro. Da igual que se faga, polo que se faga, que sexa máis un menos temporal. Un transvase sempre será tal, o resto tan só son eufemismo.

Como podemos ver en tódolos medios, o goberno trata de defender a súa postura de de realizar un “mini transvase” de auga do Río Segre cara Barcelona como medida de urxencia ante o déficit hidrolóxico da Cidade Condal.. Un transvase moito menos importante e prexudicial para o medio ambiente que o do famoso “Plan Hidrolóxico Nacional” proposto durante a “Era Aznar”, pero un transvase a fin de contas. Esta medida esta ser criticada dende a dereita, a esquerda e grupos ecoloxistas.

Cal é o problema do transvase? pois o problema e que este vai causar un grave impacto ambiental na zona, son uns cantos quilómetros de anchos tubos os que se construirán e centos de milleiros de litros os que serán transvasados. A mera construción das xigantescas cañeiras causará un gran impacto sobre a zona, así como que o goberno non as pense aterrar(o que sería unha prudente medida correctora). A fauna do río Segre, verase moi afectada, e as como as rexións próximas ao río(onde a auga tampouco é abundante) notarán a falta de auga.

Na sociedade actual, dun marcado capitalismo salvaxe. Pouco importa que a Terra non poida soster a forma de vida consumista que tantos beneficios aporta aos empresarios. E son eles, os políticos, os que se encargan de protexer os intereses da alta burguesía, en decrimento do medio. As grandes urbanizacións son permitidas sen que teñan moitas veces a auga asegurada(como o caso da cidade do Pocero) e o goberno non atende as protestas dos cidadáns ante estes atracos ao noso futuro(como no caso de Miño). Si ben é certo agora en Barcelona se multa a xente que desperdicia a auga, esta medida xa se tiña que ter tomado hai moito tempo(agora xa non sirve de nada). En Galiza, e pese ao noso clima húmido, debemos tratar de non forzar a resistencia da terra galega. Senón queremos acabar como os barcelones (téndolle que “pedir prestada” a auga a outras rexións)

Un video chegado dende Euskalerria

2008-04-13T23:59:00.000+01:00