BO NADAL

100 anos de himno, centos de anos de loita.

Foi un lendario bardo que escribiu ises versos. O noso himno non pertence a partido ningún, nin a ningunha entidade ou movemento, só pertence ao noso pobo, foi cantado polos nosos antergos e ha de ser cantado polos nodos devanceiros.

Leva cen anos como todos sabedes a ser cantado. A nosa canción foi entoada en todo tipo de actos ao redor do globo terráqueo dende nun partido de fútbol ata como despedida dunha noite esmorga.

O noso himno debería de ser coñecido por tódolos galegos, pois xa é so a letra dunha canción senón que se trata do símbolo do noso pobo, do sufrimento e deste noso pobo labrego e mariñeiro.

A nosa sociedade xa non está pechada en si mesma de costas ao mundo como ocorreu non ha tanto tempo, agora o galego é falado ao redor dos catro ventos. A nosa terra inflúe en zonas afastadas polas que tamén é influída, existindo un continuo tráfico de galegos que marchan para facer outras terras a súa e estranxeiros que veñen facendo de esta a súa terra. Así nos chegan enriquecedoras influencias culturais por dar un exemplo, a nosa dieta é mais variada grazas a elas e somos unha sociedade cada vez máis diversa.

Pese ao que algúns que non son ben pensan, o ser galego non é algo que veña dado por nacemento. Os galegos son todos os que aman a nosa terra e falan a nosa lingua loitando nesta día a día nesta eterna loita polos dereitos do noso pobo e da nosa terra pedindo que se acade unha sociedade xusta e ceibe.




(este vídeo non se escoita demasiado ben pero cando o vin sentín envexa de non poder estar ese día no medio da xente, non só o cantaron pequenos e vellos senón que o fixeron ata o final, non como fai un que me sei eu que se rodeaba de gaiteiros pero que lle tiña a medo a cantar o himno por completo)

DÍA DO SIDA

Onte foi o día mundial do SIDA, na tele e pola rúa puidemos ver mostras de apoio de estes enfermos e tamén coñecer os seus problemas.

Onte ademais de recordarnos a importancia de usar o preservativo e pedir o apio da sociedade para combater esta enfermidade pediron algo novo: ¡A DESOBEDIENCIA CIVIL!.

Déixovos o manifestos por senón o lestes, coido que teñen toda a razón do mundo xa que todo enfermo ten dereito a intimidade.

"Neste día mundial da SIDA que se aveciña, novamente prenderemos os nosos lazos vermellos na solapa do abrigo como mostra de solidariedade, lazos impolutos que co remate do dia desaparecerán das nosas miradas, das nosas preocupacións e agobios, mais para algunhas persoas este lazo convirtirase en soga que permanecera continuamente prendida do seu peito como mostra de estigma e exclusión.

Neste ano que remata o Ministerio de Sanidade e a Xunta de Galicia veñen de dar un impulso mais a creación de sistemas de información da Infección por VIH, denominados SINIVIH e SIGIVIH. Ambos sistemas recollen para o seu tratamento, datos clínicos e persoais dos novos casos de infección por VIH .

Este rexistro vulnera gravemente o dereito fundamental a intimidade e confidencialidade, amén de potenciar as causas de estigmatización e discriminación da poboación afectada por VIH.

Os colectivos de afectados tanto en Galiza (mesa sida galiza) como a nivel estatal (preSOS galiza, asoc Xustiza e Sociedade, C Moucho) , impugnamos ante a xurisdicción contenciosa a creación destes rexistros de datos, e tras unha longa pelexa xurídica, social e política, atopámonos actualmente pendentes de que o Tribunal Constitucional restiua por sentenza as garantias de confidencialidade e intimidade usurpadas pola administración sanitaria.

Por elo, neste día de celebración oficial, sairemos a rua a informar aos cidadans, sobre a existencia destes rexistro nominais de persoas enfermas, instando (tanto a poboación afectada como a que non o está) a practicar unha desobediencia civil activa, que impida o avance da aplicación destas medidas lexislativas tan perniciosas para a loita antisida en xeral e en particular para os dereitos irrenunciables dos nosos/as compañeiros afectados pola grave enfermidade. "
(http://galiza.indymedia.org/gz/2007/12/13327.shtml)

Parece que xa chegou

A nova estación comeza, as fogueiras arderan esta noite e as sardiñas xa están listas para ser comidas a carón do lume purificador, os que podan farán unha queimada cos amigos, os que non saben facela conformaranse cun pouco de kalimocho para axudar a aguantar este día tan largo.
No pais veciños, os nosos irmáns correran pelas travesas con martelos de xoguete para darse na cabeza e allo macho, os namorados regálanse Manjericos con coplas amorosas cravadas cun alfiler e todo o Porto vivirá unha festa na que a xente invadirá as beirarrúas e na que os cachorros e as bifanas serán comidas por miles.
En troques nesta cidade gris tan só haberá catro ou cinco fogueiras demasiado grandes para poder ser saltadas, teremos que ir a batallón a mirar como arde unha fogueira colosal pero inútil e os bombeiros a apagarannos as nosas pequenas fogatas e ata nos multarán se non temos permiso.

So desexarvos que teñades un bo San Xoán e os que poidades recoméndovos que para o ano que o pasedes no Porto, merece a pena.